R E D A C T I O N E E L
Liefde is...



f je het nu wil of niet, Valentijn zal altijd geassocieerd worden met singles. En aangezien de commerciële kant van het circus door de jaren heen verder wordt opgetuigd, en met groot succes zoals laatst een directeur in de weblog van MVlife.nl verklapte, wordt dat beeld alleen maar sterker. Ik ben er dubbel in. Aan de ene kant vind ik dat gedoe met die rode harten schaamteloos glad, maar er zijn ergere dingen dan een dag van de liefde. Die nuance hebben we bij MVlife.nl proberen te laten zien. Dat wil zeggen dat het blad niet compleet is opgetuigd met rode hartjes en dat we serieus ingaan op het begrip liefde: waar staat dat nu eigenlijk voor? Een interview met psycholoog en onderzoeker Henk Noort helpt ons wat op weg. Daarnaast hebben we een klein Valentijn-'inlegvel' gemaakt waarin zowel zwijmelaars als Valentijnhaters aan hun trekken komen. In ieder geval leek het ons leuk met zoveel mogelijk singles op 14 februari in MVlife.nl chat te verschijnen. Om te flirten én te mopperen natuurlijk. Leden (ben je al gratis lid? Nee? Foei!) kunnen er zo inloggen. Verder in dit magazine natuurlijk weer Mariska die de spanning weergeeft tussen leuren en sleuren, het onderzoek naar de ware liefde (zijn we romantici of nuchtere Hollanders?) en alle ingezonden brieven en nieuwtjes die je van ons gewend bent. Lees ze!
Erik van Heeswijk hoofdredacteur - mail

ADVERTENTIE

De rollenpatronen en de wensen van mannen en vrouwen zijn in dit tijdsgewricht veel bediscussieerde onderwerpen. Hele boekhandels worden gevuld met analyses over de meest intieme drijfveren van de seksen, constateert Henk Noort, psycholoog researcher bij het onderzoeksbureau Motivaction. Het wakkerde zijn nieuwsgierigheid aan: "Vooral omdat ik een groot verschil constateerde tussen het maatschappelijk discours en de laatste stand van zaken in de psychologie. Je ziet dat in al die populair-wetenschappelijke boeken nog steeds de vraag centraal staat of de verschillen tussen mannen en vrouwen nu komen door de natuur of de opvoeding. Dat is een belachelijke discussie, de psychologie is er eigenlijk al lang uit dat het een kwestie is van beiden. Dat maakt het complexer en het bekt misschien minder lekker. Maar ik erger me aan de simplistische aanpak van mensen als John Gray, met vrouwen uit Venus en mannen van Mars. Wat zegt het over een stereotype als een vrouw wel goed kan inparkeren? Wat wil de man of vrouw nu eigenlijk? Mensen hebben me afgeraden om de aloude vraag van Freud te beantwoorden en dat prikkelde me alleen nog maar meer. Ik besloot gewoon eens op de mensen toe te stappen en heb 1700 hetero's, mannen en vrouwen, allerlei vragen gesteld."

Hoe zou je, als je naar dat onderzoek en de 'state of the art'-psychologie kijkt, het verschil tussen de man en de vrouw moeten omschrijven?
Mannen en vrouwen zijn zeker verschillend in aanleg, dat wordt wel door onderzoek bevestigd. Mannen zijn duidelijk wat beter in systeemdenken en vrouwen hebben meer inlevingsvermogen. Maar daar is niet alles mee gezegd: als een man zou opgroeien in een vrouwenkolonie zal et eindproduct echt wat empathischer worden en als een vrouw zich sterk spiegelt aan het succes van haar vader gebeurt het omgekeerde."

Maar willen ze dan in aanleg ook verschillende dingen?
"Je moet verschil maken in wensen en behoeftes, in wat mannen en vrouwen zeggen te willen en wat hen echt gelukkig maakt. Daarin zit duidelijk verschil. De wensenlijstjes van mannen en vrouwen komen verbazingwekkend overeen. Commitment, seksuele loyaliteit, zorgzaamheid, het zijn de dingen waar mannen en vrouwen allebei van dromen. Ze willen volgens het onderzoek zozeer hetzelfde dat ik dacht eerst een fout in de analyse te hebben gemaakt. Maar als je gaat kijken naar behoeftes, naar wat mensen echt gelukkig maakt, dan treden er meer verschillen op. Want wat mensen willen hoeft niet persé bij ze te passen. Bijvoorbeeld, de categorie die ik prins of prinses noem - er zijn 7 typen vrouwen en 6 typen mannen - zoekt vertroeteling en verwennerij, maar als ze dat krijgen is het de vraag of diegene daar gelukkig van wordt. Iedereen wil wel verwend worden door een attente partner. Volgens mij komt dat omdat we in onze jeugd zo behandeld werden, we hadden geen verantwoordelijkheden. Dat dat lekker is ontkennen sommigen, ze zeggen dat ze zelfstandigheid zo belangrijk vinden, maar als je daar nader naar kijkt, zie je dat bijna iedereen en bosje bloemen of een onverwacht etentje heerlijk vindt. Ook mannen, maar vooral vrouwen worden van meer empathische partners ook echt gelukkiger. Vrouwen sluiten sowieso wat beter aan op de wensenlijstjes van mannen dan omgekeerd. De kwestie die de boel weer een beetje in evenwicht brengt is de seks, daar zijn mannen vaak weer ontevreden over. Het seksding gooit voor mannen roet in het eten, het zijn cliché's maar ze kloppen wel. "

Als je de lezers van MVlife.nl ernaar vraagt zullen ze, mannen én vrouwen - gechargeerd gezegd - beweren dat vrouwen meterslange verlanglijsten hebben en mannen weinig invoelen.
"Dat laatste klopt zeker, mannen zijn in meer of mindere mate autisten. En als je naar het onderzoek kijkt zie je dat de verlanglijstjes van vrouwen niet wezenlijk afwijken van die van mannen, maar dat vrouwen beter in staat zijn die wensen af te dwingen. Vrouwen zijn daarin explicieter en ze schamen zich niet voor emotioneel taalgebruik. Je zult een man niet snel horen zeggen dat zijn vrouw zich te weinig 'commiteert' aan de relatie, die kan dat echt niet over zijn lippen krijgen. Mannen komen moeilijker uit voor hun behoeftes. Het is wel zo dat vrouwen er wel weer eens dreigen door te slaan. De verschuiving slaat door en vrouwen verdwalen in hun eigen overspannen wensenpatroon. Dat zie je in series als 'Sex and the City'. De single zou zich beter moeten afvragen wat voor hen echt cruciaal is, en of een 'lekker kontje' daar wel echt bij past. Dat hoeft geen water in de wijn te zijn; voor de echt belangrijke zaken kun je dan compromisloos gaan."

Maar dat lijkt pas onlangs een probleem te zijn geworden...
Dat klopt, dat heeft te maken met de ontwikkeling van de vrouw. Vroeger kon de vrouw zich minder wensen permitteren en nu ze wat onafhankelijker is geworden van de man gaat ze haar lijstje op tafel leggen. En daar komt nu ook nog bij dat ze niet meer thuis op de man zit te wachten en zelf een carrière heeft: ze heeft geen tijd meer om zich volledig in die man in te leven, om te raden wat zijn behoeftes zijn. Het is zelfs omgekeerd. Ze verwacht steeds vaker van hem dat hij zich inleeft in haar, ze eist empathie en verwacht ook dat hij zijn behoeftes expliciteert. Terwijl die autistische man nog nauwelijks veranderd is, die is daar niet geschikt voor. John Gray heeft ons allemaal duidelijk gemaakt dat mannen en vrouwen echt in hun eigen universum leven. Maar dat is miljoenen jaren zo. Het probleem is juist niet dat mannen van Mars en vrouwen van Venus komen, maar dat ze elkaars planeten rondlopen. Dat maakt het complex. Daarnaast is de man de onbegrepen sekse geworden. We hebben gelukkig een emancipatiegolf achter de rug, en sinds de jaren 70 is er veel belangstelling voor de vrouw. Er zijn vele universiteiten met een faculteit 'Vrouwenstudies' maar nergens kun je 'Mannenstudies' bestuderen. Je hoort dan altijd als argument dat de rest van de wetenschap een mannenaangelegenheid is, maar dat is natuurlijk gelul. De man is door feministen als een onderdrukker neergezet en door velen als een sukkel geridiculiseerd en die heeft zich dat tientallen jaren laten welgevallen. Ook uit schuldbesef. Maar dat gaat voorbij, de nieuwe generatie mannen pikken dat niet meer. Ook omdat, grappig genoeg, vrouwen erom vragen. De überseksueel is in, een sterke man met inlevingsvermogen. Niet een vrouwelijke man, want empathie hoeft je geen mietje te maken. Je kunt er misschien juist beter door uitdrukken wat je niet wil. De mythe van de vervrouwelijkte man komt eerder door onhandigheid en onverschilligheid, van mannen die hun vrouwen maar gelijk geven om van het gezeur af te zijn."

Als we vervolgens nog spreken over de resultaten van het MVlife onderzoek over de liefde, merkt Noort nog op dat de resultaten wel in lijn liggen met de rest van het onderzoek: "vooral dat vrouwen romantischer zijn geworden. In een maatschappij waarin mannen overheersen, zijn mannen de romantici. Simpelweg omdat ze keuze hebben, omdat ze zich dat kunnen permitteren. Vrouwen halen dat in en willen meer dan een vent die niet stinkt en drinkt." Maar de vraag of de liefde ook in zijn wetenschappelijk kader te proppen is, ontkent hij stellig. "Liefde moet je niet proberen te vangen. Maar je moet ook zeggen dat mensen niet alleen maar van de liefde moeten uitgaan, je moet ook je verstand gebruiken. Als je verliefd wordt op iemand die je niet gelukkig maakt, dan ben je toch mooi in de aap gelogeerd? Liefde is het belangrijkste kompas, maar het kan gen kwaad om van tevoren na te denken over wat je nu echt wil. En mijn categorieën mannen en vrouwen zijn uiteraard generalisaties, maar ze kunnen daarbij wel een hulpmiddel zijn."

Op de site van Henk Noort kun je zelf een test uitvoeren om te zien welk wensenlijstje jij op een mogelijke partner loslaat.
www.henknoort.nl

De voordelen van een scharrel
'Jij bepaalt de regels'

Een scharrel, dat is iemand waar je een (h)eerlijk sex-leven mee hebt, maar geen vaste relatie. Neem mij nou: gescheiden, single, kind (en al één de deur uit), bezig een eigen zaak op te zetten, lekker woonplekje, great friends, goede band met de familie, ik sport, ga uit, reis. Kortom: happy. ECHT happy dus!! Hij: 9 maanden per jaar in het Midden-Oosten voor zijn werk, woont in België, zeilen, skiën, friends, single, geen kids, ouders in Zwitserland, zus en broer in Hongkong. Kortom: happy. ECHT happy dus!! Dat we ooit een vaste relatie nastreven moge duidelijk zijn, maar nu niet en al helemaal zeker niet met elkaar. Want wij zijn niet voor elkaar bestemd. Ik: gepokt en gemazeld en veel te blij met mijn vrijheid, wispelturig, onconventioneel, klein hartje, kwetsbaar, zelfstandig, slim en sta op mijn strepen. Hij: kortzichtig, conservatief, wereldvreemd, arrogant en een egoïst. Maar ook zorgzaam, lief, betrokken, intelligent. We kennen elkaar nu zo'n drieëneenhalf jaar, als hij 'hier' is, zijn de weekenden (deels) van ons. We genieten van elkaars gezelschap, gaan helemaal in elkaar op. Hebben nachtenlange seks en gesprekken door het hele huis, eten op de grond en slapen amper. We tanken er allebei van bij. Mijn omgeving is volledig op de hoogte van zijn bestaan en ik word er zelfs om benijd. In zijn bestaan echter, heb ik geen plaats, ik besta niet. Zijn omgeving zou hem niet eens geloven als hij zou vertellen van zijn escapades en alhoewel hij zelfs mijn vader inmiddels kent, weten zijn vrienden niet beter of hij is bij thuiskomst druk bezig de post te sorteren en de buren te bezoeken en bij aan het komen van een jetlag. We hebben duidelijke afspraken gemaakt: zodra er een echte relatie met iemand ontstaat, houden we op. We zijn eerlijk over andere contacten en vrijen altijd veilig. En het werkt. Nog steeds. Onze spelregels zijn zo simpel. We leiden beiden volslagen verschillende levens, hebben slechts 1 wederzijdse vriendin, verder hebben we nauwelijks iets gemeen. Behalve dan dat we een enorme lust voelen opkomen op het moment dat we op wat voor manier dan ook contact maken. Op dat gebied ben ik intussen ook wel wat gewend maar wat ik in bed met hem beleef, dat is uniek te noemen. Totaal bevredigend, nog steeds grensverleggend en dat is wederzijds. Niets meer en niets minder. De lusten maar niet de lasten. The easy way out, maar ook een goed alternatief voor mensen die door schade en schande wijs zijn geworden en (nog) niet toe zijn aan alweer een commitment. We hebben geen verwachtingen over onze 'relatie', voelen ons betrokken en zijn oprecht geïnteresseerd in elkaars besognes. Maar niets van dit alles vragen we van elkaar, in dit geval is het er gewoon. Ik ben erdoor opgebloeid, heb mezelf erdoor teruggevonden en meer. Geen remmingen, geen schuldgevoelens, compleet jezelf kunnen zijn want je wordt er niet op afgerekend. Een persoonlijke bevrijding. De scharrel kan een goede manier zijn om je zelfvertrouwen weer op pijl te krijgen nadat je een flinke deuk hebt opgelopen. Het kan een goede manier zijn om langzaam uit te vissen hoeveel je echt om diegene geeft, zonder dat hij/zij dat hoeft te weten en zonder dat er druk op je ketel staat. Scharrelen geeft je de mogelijkheden om voor jezelf uit te zoeken wat je eigenlijk nog van een verbintenis met iemand in de toekomst zou verwachten, potentiële kandidaten laten zich 'testen' en jij bepaalt hoe het spel gespeeld wordt. Jij bepaalt de regels. Het biedt je toch de warmte, gezelligheid en aandacht die ieder mens nodig heeft op zijn tijd. En het biedt nog iets: vriendschap. Een scharrel die langere tijd in je leven blijft, al is het op de achtergrond en maar af en toe, daar deel je iets mee, hoe klein ook...
Lovebite

Geniet met volle teugen
'Ik ben net 59 geworden. Heerlijk!'

Joepie! Ik ben 59 geworden vandaag en ik vind dit een heel speciale leeftijd, nog net geen 60 en ik voel me als een goedgewortelde boom, sterk maar flexibel bestand tegen storm! Mijn leven was niet gemakkelijk; ik had niet zo'n leuke jeugd omdat ik als schipperskind bij diverse familieleden en pleegouders verbleef. Op mijn 16e onderging ik een onderbeenamputatie en werden wat aangeboren afwijkingen gereviseerd maar ik ging op dansles, leerde weer fietsen, zwemmen, later autorijden en skiën ! Nam deel een plaatselijke missverkiezingen en danswedstrijden. Trouwde op mijn 24ste met de verkeerde man, voedde mijn twee zonen alleen op, het zijn nu leuke, mooie mannen! Ontmoette in 1988 de liefde van mijn leven die, op de dag dat we 1 jaar waren getrouwd, te horen kreeg dat hij kanker had en na 3,5 jaar moest ik weer afscheid van hem nemen. Hij was 39 jaar; in de periode dat hij werd bestraald, werd mijn moeder ziek en overleed na 6 weken aan leverkanker... shit happens! Ik ben geen mens die zich afvraagt waarom mij dat overkomt maar denk juist, waarom zou dit wel een ander overkomen en niet mij? Nu ben ik dus met vallen en opstaan 59 geworden en heb mijn leven op de rails, ben op mijn manier gelukkig, heb veel geleerd en leer nog elke dag...Ik geniet met volle teugen van elke nieuwe dag! Mijn zonen zijn het huis uit, ik ben door de menopauze heen :) en ik heb nu lekker tijd voor mezelf en mijn passie: schrijven, en hobbies: fotograferen en fitness. 59, Heerlijk ! :)
Anna

MVlife.nl ontving naar aanleiding van de uitzendingen van Radar behoorlijk wat klachten over relatiebureaus. De kern: slechte matches voor veel geld, lange wachttijden en vooral... slechte communicatie. Omdat MVlife.nl journalistiek wil optreden en meerdere partijen wil horen, drukken we de specifieke klachten over een bureau niet af - we kunnen immers op dit moment niet controleren of het incidenten zijn, of deel van een patroon. Daarop zullen we in een later tijdstip zeker terugkomen. Onderstaande ingezonden brieven betreffen een korte selectie over de relatiebureaus in het algemeen.

Geld van desperate single
'Contract onder je neus'

Ook ik heb de uitzending van Radar gezien. Ik denk dat veel van deze bureaus alleen geld willen zien van die desperate singles, die zo gek zijn om hun in te schakelen een man te vinden. Maar zelf ben ik enkele jaren geleden ook bij een relatiebureau geweest in Eindhoven. Ook ik heb daar weinig goeds over te melden. Inderdaad matches die helemaal niet bij je passen. Als het erop aan komt, is er (bijna) geen ontkomen aan en wordt er een contract onder je neus geduwd, nogal agressief. De mannen die ik heb ontmoet, heb ik dat ook gevraagd. Ook bij hun hetzelfde verhaal.
Marlies

Klagen mag zeker
'Je mag toch een prestatie verwachten?'

JKlagen mag zeker naar aanleiding van het TROS-programma Radar over bemiddelingsbureaus. het nou duur is of niet, dat maakt niet uit. Je mag van deze bureaus verwachten dat ze toch een prestatie leveren ten opzichte van hun klanten en dan mag je toch verwachtingen hebben ten aanzien van deze prestatie. Dus als ze niet aan je verwachtingen voldoen, klagen zou ik zeggen.
Saskia

Weblog discussiequotes
Discussieer dagelijks mee in de singlesweblog op MVlife.nl

"Een relatie is hard werken evenals een relatie vinden; helaas willen we allemaal een soort van instant hebben: instant orgasme, instant rijkdom,relatie, etc."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"'Het elkaar in de ogen kijken en zien dat er geen muren zijn, alleen (opr)echtheid, zo puur. Een allesomvattend en onverzadigbaar gevoel. Gelukkig heb ik de herinneringen nog :-)"
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Het wás dus ook te mooi om waar te zijn..."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Ondanks dat up2-date zich realiseert dat zij nooit 100% tevreden klanten kan hebben zal zij hier alles aan doen om daar zo dicht mogelijk bij te komen. Wij zullen de service qua kwaliteit alleen nog maar naar een hoger niveau brengen."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Singles/alleengaanden ect. worden of zijn m.i. ook veel kritischer en/of voorzichtiger geworden met het aangaan van een relatie (de lat wordt heel hoog gelegd). Veel gehoord: beter vrolijk alleen dan ellende met zijn twee. Best jammer die trend."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

Meer brieven lezen?
Check de weblog en het forum!
De redactie van MVLife wordt vaak verrast met leuke, pittige of ernstige ingezonden brieven. Over dating, single-zijn en alles dat maar tussen mannen en vrouwen kan gebeuren. De rest van de brieven die zeker de moeite waard zijn, verschijnen daarom onregelmatig op de singlesweblog MVlife.nl en in het MVlife forum, en dan wordt er ook naar hartelust over gediscussieerd. Blijf dus langskomen!

Op een ijskoude dag in het centrum van Nijmegen is niet veel te doen. Op straat lopen genoeg mensen rond die een antwoord kunnen geven op de vraag: "Wat is liefde?". Roel, Rachid en Floor uit Oss. "Liefde is...?", begint de 21-jarige Floor. "Liefde is gewoon houden van, dat je elkaar wel op kan vreten, zoiets?" Roel en Rachid staan een beetje verlegen toe te kijken maar komen toch met een antwoord. Roel, die zichzelf ziet als 'een moderne 21-jarige man' komt niet verder dan een melig: "Samen een jointje doen". Terwijl de eerste twee een beetje lopen te gniffelen weet Rachid, die 22 jaar oud is, er nog iets filosofisch uit te persen: "Geloven in jezelf en anderen!", zegt hij triomfantelijk. De andere twee kijken hem even verbaasd aan en dan vervolgen de drie hun weg.

Ervaring
Terwijl de drie Ossenaren langzaam wegslenteren komt de volgende kandidaat in zicht. Loes, 31 uit Nijmegen reageert verbaasd op de vraag en kijkt 15 seconden erg moeilijk voor ze haar antwoord geeft: "Jezus wat een vraag, daar kan ik niet even zo een antwoord op vinden. Ik denk dat liefde gewoon lekker en leuk is en dat je je vooral niet moet gaan zitten bedenken wat het nu precies is. Het overkomt je en het voelt lekker, dus waarom zou je je er druk om maken?" De mobiel van Loes gaat af en terwijl zij vrolijk kletsend verder loopt komt een vrouw in zicht.
Zouden volwassenen mensen dankzij jarenlange ervaring misschien wat meer over liefde weten? Maaike, een vrouw van 56 uit Arnhem denkt van niet. Volgens haar is liefde: "Iets doen voor een ander zonder er iets voor terug te verlangen." Terwijl ze nog even nadenkt of ze zelf wel tevreden is met wat ze heeft gezegd wil Mark, een 42-jarige Nijmegenaar, wel een antwoord geven: "Oei...da's een lastige vraag... zet maar neer dat liefde is dat je samen alles overwint", aldus Mark. Terwijl hij wegloopt laat Maaike weten dat haar antwoord hetzelfde blijft. "Meer kan ik er ook niet van maken", zegt ze met een hele brede glimlach en ook zij vervolgt haar weg.

Filosofisch
Al snel wordt duidelijk dat pubers een wat minder filosofische benadering hebben van liefde. Een groepje scholieren van het Stedelijk Gymnasium komt niet verder dan lekker neuken', toch niet het antwoord wat we zochten. Ouderen daarentegen kijken naar meer dan seks alleen en denken na voordat ze het antwoord geven. Els en Tony, een gelukkig getrouwd Nijmeegs stel ("al 41 jaar!", aldus een vrolijke Els), overleggen even kort voordat ze antwoorden. Uiteindelijk komen ze tot de conclusie dat liefde is dat je alles voor elkaar over hebt, hoe het leven zich ook ontvouwt." Tony benadrukt nog dat je niet voor niets bij de traditionele trouwgeloften belooft elkaar in voor- en tegenspoed trouw te blijven: "Want dat is toch waar het om draait!"
De 39-jarig Richard uit Den Bosch stond al een tijdje te luisteren naar wat Els en Tony onderling besproken en hij doet spontaan zijn theorie uit de doeken: "Je moet leren om elkaar te vergeven. Vreemdgaan en zo is natuurlijk uit den boze, maar ik bedoel die kleine dingetjes waar je je wel eens aan kan ergeren bij een partner. Het is belangrijk dat je ook die onvolkomenheden accepteert."

"Seks man..."
Dat jonge mensen een wat meer 'fysieke' beschrijving hebben van het begrip liefde bewijst de 17-jarige Mark uit Nijmegen: "Een vaste partner, seks man..." Gelukkig zijn er genoeg jongeren die ook wel aan wat meer denken dan seks alleen. Park, een jongen van 19 uit Molenhoek laat zien dat in zijn hoofd meer omgaat dan seks alleen: "Liefde is een onbeperkt vertrouwen in elkaar. Als onderling vertrouwen een moeilijk punt is kan een relatie nooit wat worden.

Jaloezie is dan een dooddoener. Zelf heb ik een keer wat met een jaloers meisje gehad en dat was geen pretje. We hadden net iets en na een week mocht ik van haar al niet meer alleen naar de stad toe, dat is toch absurd? Vandaar dat wederzijds vertrouwen bij mij met stip op nummer één staat."

Dronkemanspraat
Park heeft zijn hielen nog niet gelicht of de 72-jarig Huub begint spontaan zijn verhaal te vertellen: "Liefde is niet iets dat je kan vinden jongeman, liefde is iets dat je moet voelen. Ik heb jarenlang dezelfde vrouw gehad en ondanks dat ze al vijf jaar dood is hou ik nog steeds van haar. Maar dat is meer dan liefde alleen. Liefde is niet het woord om zoiets te omschrijven. Ik hou nog steeds van mijn vrouw, maar liefde kun je het niet noemen. Liefde is voor mij dat je ook zonder liefde van anderen kan houden." Na deze paradoxale conclusie begint Huub spontaan te mopperen over het leven in het algemeen en dan valt op dat Huub, om een uur 's middags, wel erg sterk naar bier ruikt. Hij loopt, of liever gezegd zwalkt, verder en gaat het dichtstbijzijnde café binnen, waarschijnlijk op zoek naar het antwoord op vele andere levensvragen.

Gezwam!
Een definitief antwoord is nog niet gevonden. In totaal heeft twee dozijn mensen hun liefdestheorie uitgelegd, maar slechts twee mensen beschreven het hetzelfde: "Liefde is alles voor elkaar over hebben". Op het moment dat andere mensen met deze ene stelling geconfronteerd worden blijkt al snel dat de overgrote meerderheid toch iets anders in gedachten heeft. Thomas, 34, uit Arnhem-Zuid, vind de stelling ronduit stom: "Gewoon, samen zijn en van elkaar houden, meer niet en ook geen gezwam er omheen. Al dat moeilijke gedoe. Waar houden die mensen zich toch mee bezig, kunnen ze hun tijd niet beter besteden of zo?" reageert hij redelijk opgewonden op de lijst met stellingen.

Liefde is....
Eventjes op straat zoeken naar wat liefde nu precies is, blijkt onmogelijk. Zelfs de Dikke VanDale blijft vaag:
lief·de (de ~ (v.), ~n/~s) 1 sterke genegenheid voor een persoon of zaak => min, minne. 2 genegenheid van personen tegenover elkaar, gebaseerd op seksuele aantrekkingskracht. De enige conclusie die getrokken kan worden is dat jongeren liefde meer als seks zien en dat volwassenen vooral het gezelschap waarderen. Feit is dat, ongeacht de betekenis die iemand aan het woord toedicht, dat iedereen het lekker, leuk en spannend vind. Om daar dan een vaste definitie aan te plakken haalt misschien wel een beetje van de mystiek weg. Van alle mensen zal Huub wel gelijk hebben, want kinderen en dronken mensen...

Alleen slapen is gezond

Je slaapt rustiger omdat je niet wordt gestoord door (eventueel) snurken, pratend dromen, omdraaien van je partner, adem van de ander in je gezicht, zeker als die adem verre van fris is...winden, die over het algemeen NOOIT fris ruiken ! etc. etc. Na de ervaring van samen met iemand in 1 bed slapen, heb ik ervoor gekozen alleen te slapen en mijn lief vond dat geen probleem. Als we hadden gevrijd, bleef hij nog even knus bij me liggen om vervolgens te gaan slapen in zijn eigen bed. Iedereen blij. Nachtrust verzekerd. Van elkaar houden is niet gerelateerd aan in 1 bed slapen. Ik respecteer de keuze van diegenen die het bed ook om te slapen delen maar laat mij lekker alleen liggen. Welterusten!
Anna in het MVlife forum

Wat willen vrouwen? (53 reacties!)

Ben betalend lid van RP -30iger man. Al zes weken zeg maar. Ik weet exact wat ik wil, al moest ik eerst flink hard op m'n snater vallen na een paar dagen mailen met een (mogelijke) droomvrouw, om het onder woorden te brengen. Nu heb ik dan eindelijk een eerlijke, open profiel aangemaakt die duidelijk afwijkt van andere "mannenprofielen". Ik ben er erg blij mee. Ik zoek heel gericht en het is duidelijk dat ik geen vliegen kom vangen. Maar 99% van de vrouwen hebben hetzelfde staan. Het lijken elkaars klonen. Een eisenpakket waar je "u" tegen zegt, gecombineerd met een dosis oppervlakkigheid voorbij mijn voorstelbare grenzen. Dus in 6 weken tijd heb ik in totaal 3 vrouwen kunnen benaderen.
Lees verder...
EasyGoing in het MVlife Forum

Ieteke

Soms denk ik wel eens, had ik haar maar nooit leren kennen. Ze geeft me net zoveel plezier als dat ze energie kost. Al hoewel dat niet altijd zo in balans is… Als je aan haar vraagt "Ben je single" dan antwoordt ze "Ben je belazerd.. ikke single.. nee hoor ik ben Ieteke". Seks is voor Ieteke iets dat gewoon in een café te halen is. "Mannen willen altijd" zegt ze "Getrouwd of ongetrouwd, als je je als vrouw bereikbaar toont en onder de 100 kilo bent lopen ze kwijlend achter je aan. Onderweg denkt ze dan vaak al "wat een lul van een vent zeg, maar ja… we doen het er maar weer mee". Eerlijkheidshalve moet ik toe geven dat dat ook de mannier was waarop ik Ieteke heb leren kennen.
Lees verder...
Thijs in het MVlife forum

Have a break!

Aan de geslonken voorraad chocolade in mijn la-voor-emo-aanvallen, kun je vaak zien in wat voor stemming ik ben. Chocola bezit feitelijk een antidepressief en opwekkend effect. Voor singles het ideale voer ter vervanging van de serotonine die je niet aanmaakt omdat je gewoonweg al een jaar niet meer verliefd bent geworden. Soms is het ook wel een handige en effectieve gemoedshersteller op de not-happy-single-dagen zoals zon- en feestdagen. Zo rond het vriespunt (lees: ongesteldheid) ben ik sowieso niet meer te houden en iedere maand probeer ik dan mijn persoonlijke record te breken: net zoveel kit-kat-chunkies eten totdat ik er kotsmisselijk van word.
Lees verder...
Sarabi in het MVlife forum

et is winter, woensdagmiddag en het is nat. We kijken een DVD'tje van Peter Pan. Afgelopen weekend heb ik foto's gezien van een ander meisje van 30, die vorig jaar een reis van 6 maanden maakte door de Donker Afrika. Oh kijk, dit waren de Donkere sloppen. Oh kijk, dit was de Donkere Tafelberg. Oh kijk, dit was mijn Donkere minnaar. En ik zit met pantoffels aan op de bank en zie Peter Pan vliegen. Lazer toch op nagesynchroniseerde grote kleuter met je nepgevechten, ik wil zelf vliegen. Naar Donker Afrika en dan door de bush trekken en zoenen met een grote krijger met een grote speer. Avonturen beleven en dansen op blote voeten op trommelmuziek.
Ik wil niet denken aan het vlees dat ik nog uit de vriezer moet halen en de schijf van vijf tenzij we een balansdag hebben.

Laten we wel zijn: Het is cooler te loungen dan te knutselen. Spannender om te vrijen dan voor te lezen. En een citytrip geeft meer energie dan de supermarkt. Liever naar Barcelona dan naar de ballenbak…toch?

Maar ja, er moet wel gekookt, gepoetst en gelezen worden. Kleertjes klaargelegd, ruzietjes over eten, overblijf geregeld en kusjes op zere knieën. En daarin zit hem nou net de schoonheid van ouderschap. Dat er ergens iemand is voor wie jij het centrum van zijn bestaan bent. Beter dan een snoepje, aspirine en een pleister in één. Iemand die jij met een kusje kan genezen van kleine en grote verdrietjes.

En dan je beloning: de geur van zijn haartjes die jouw gedachten even stil zet. Omdat het zo uniek is en alleen van jullie samen.

En tegen al die mensen die het ouderschap als een (blijvend) blok aan hun been ervaren en weleens wanhopig roepen (of denken): ik was er niet aan toe, ik wist niet dat het zo zou zijn en ik wil mijn vrijheid terug, kan ik alleen zeggen: ik voel het soms ook en met ons waarschijnlijk de rest van de Ikea family en wereldwijd alle Happy meal bestellers! We bevinden ons in een groot gezelschap van worstelaars die hopelijk boven zullen komen. Er is maar één Peter Pan en de rest van ons moet volwassen worden…

Ooit is mijn zoon 20 en gaat backpacken, in Australië of zo. En dan ben ik aan de beurt. Ik maak een verlanglijstje waar Peru en Ethiopië op staan. En misschien China als ik dan toch bezig ben. En tot die tijd gaan we gewoon af en toe in een huisje op Terschelling, kamperen aan de kust en als ik het echt héél erg nodig heb, organiseer ik wel een logeerweekendje bij opa en oma, zodat ik kan loungen in Barcelona. Loopt vast ook wel iemand om te zoenen…

PS: Ben nu een boek aan het lezen over Boedistisch moederschap. Het helpt. Een beetje.

MINI-ADVERTENTIE (ook adv? Mail)

ebruari is de maand van de liefde. Maar zoals al uit het achtergrondartikel blijkt is daarmee niet alles gezegd. Wat is liefde eigenlijk? Geloven we in de ware liefde? Lijden we aan het happy-end-Hollywoodsyndroom of zijn ze cynische pragmatisten geworden als het op de romantiek aankomt? Er is geen betere methode (zie ook het interview met Henk Noort), om het mensen simpelweg te vragen. Te vragen naar hun definities, hun geloof en hoe ze met de liefde omspringen. Maar liefst 1700 singles antwoordden.

Ware liefde bestaat
Met de eerste vraag zijn we met de deur in huis gevallen. Geloven singles in de ware liefde? Dan blijkt dat de mannen nog net iets romantischer zijn dan de vrouwen. Net iets meer dan 50% van de mannen beantwoordt die vraag volmondig met ja, tegenover net iets minder dan 50% van de vrouwen. Het is nog sterker: meer dan éénvijfde van de singles claimt de ware liefde van dichtbij te hebben meegemaakt, een even groot deel als van hen die aan de ware liefde niet zo'n geloof hechten. Je kunt onomwonden stellen dat het beeld van de pragmatische Hollander op een vergissing berust en dat we nog steeds hopeloze romantici zijn.

Optimistisch
Om het verschil tussen verwachtingen en realiteit wat scherper in beeld te krijgen hebben we singles vervolgens gevraagd hoe lang ze nog single denken te zijn, ogenblikkelijk gevolgd door de vraag hoe lang ze nu single zijn. De verwachting is algemeen dat het maximaal een jaar, misschien twee zal duren en de meerderheid van de mannen en vrouwen gokt zelfs op een half jaar.

Misschien wat te optimistisch?
Misschien is dat wat aan de optimistische kant, want uit de cijfers resulterend uit de tweede vraag, hoe lang mensen single zijn, blijkt duidelijk dat men al wat langer single is. En aangezien de populatie uit de steekproef breed georiënteerd is, zou je kunnen afleiden dat mensen misschien nog iets langer te gaan hebben als ze zelf wellicht denken. Maar ook hier weer het optimisme van de single, als het gaat om de romantiek.

De droompartner komt eraan!
Als singles verwachten op korte termijn iemand te vinden en ze geloven in de ware liefde, betekent dat dan ook dat ze ervan overtuigd zijn zelf een droompartner te vinden? Ja, moet je zeggen. Iets minder dan de helft van de singles houdt een slag om de arm, maar sluit het zeker niet uit en slechts 13% van de mannen en 17% van de vrouwen wil niets weten van het begrip 'droompartner' en acht het een illusie. Maar liefst 27% van de vrouwelijke singles en 37%(!) van de mannelijke singles is ervan overtuigd dat die perfecte partner zijn of haar pad zal kruisen. Dat ongehoord hoge aantal is conform de conclusie van de Nederlander als een bijna naïef romantische inborst, die naar het hoogste geluk streeft. Minder dan 7% van de singles is ervan overtuigd dat de droompartner in hun leven zich wel niet zal aandienen.

De verwachtingen zijn te hoog
Heeft die smachtende single dan geen enkel voorbehoud over de liefde? Is het Nederlandse singleleven een Hollywoodfilm gelijk, waar uiteindelijk alles een happy end krijgt? Nee. Want als je vervolgens diezelfde singles vraagt naar de verwachtringen rondom de liefde, of die boog niet te strak staat gespannen, krijg je eigenlijk een onomwonden ja. Vrouwen (66%) zijn nog iets sceptischer dan de man (58%), en slechts 10% van de singles denkt dat iedereen wel weet hoe het zit. Het lijkt erop dat de single iedereen naïef vindt, behalve zichzelf. Of misschien weten we het stiekem van onszelf ook wel, maar willen we niet anders. Als één van beiden seksen wordt beschuldigd van overspannen verwachtingen dan zijn het de vrouwen, daar zijn die het zelfs met de mannen eens.

Conclusie: stiekem naïef
Als je de antwoorden op alle vragen op een rijtje legt en bekijkt welk beeld omhoog rijst dan kun je - kort door de bocht - spreken van een naïef romantische single die gelooft snel een droompartner te ontmoeten. Maar, en dat is de paradox, in het algemeen gelooft de alleenstaande dat er van de liefde teveel verwacht wordt. Het is een soort heimelijke naïviteit, een zwijmelcultuur die we liefhebben. Maar niet als het ons op de man/vrouw af gevraagd wordt.

iefde is een ziekte. Het seratoninegehalte, een stof in de hersenen die een blij gevoel geeft, is tot een ziekelijk niveau gedaald. Het slachtoffer krijgt dwangneurotische trekken, is onrustig en zenuwachtig, kan nergens anders aan denken. De verschijnselen zijn al langer bekend, maar de Duitse wetenschapsjournalist Bast Kas bracht het, wetenschappelijk onderbouwd, in een televisie-rubriek nog eens in herinnering.

De kwalen van de liefde
De oude Romeinen kenden reeds de kwalen van de liefde. Leiders waarschuwden voor de gevaren van deze aandoening. Die maakte week en zou de kracht van het Romeinse volk aantasten. Voets van de Universiteit Tilburg wijst op enkele schadelijke gevolgen van deze neurologische aandoe-ning: jaloezie, onzekerheid, bijvoorbeeld. Ook de NRC-columniste Beatrijs Ritsema noemt de liefde problematisch, maar dat is altijd zo geweest, zegt ze. Verlegenheid en dwangneurose kwellen het individu. Maar nu kun je scheiden, klonk het troostend.

De morele herbewapening van Bush
Voor gewone mensen is de gesel van de pathologische aandoening al vervelend, maar wanneer het politici treft lijdt gans het volk, dat erop vertrouwt dat hun belangen bij hen in goede handen zijn. De amoureuze verdwazing bij onze politici drijft het volk in de fuik van psychisch lijden. Op het moment grijpt de aandoening als een pandemie om zich heen. Het teistert Amerika, Duitsland en Nederland. Het uit zich in de ideologische en fundamentalistische verheerlijking van het gezin en krijgt hysterische trekken. De Amerikaanse president Bush verkondigt morele herbewapening die berust op een religieus gezinsfundamentalisme. Wetenschappers laten zich meeslepen door de mentale verdwazing en raden vrouwen aan een kind te nemen. Zwangerschap en het grootbrengen van een baby verhogen de mentale vermogens van een vrouw, maken zij het vrouwvolk wijs.

Gezinsdenken in Nederland
Premier Balkenende ziet in Bush zijn grote voorbeeld. Onze samenleving kan alleen blijven bestaan door de heilige hoeksteen, de menselijke verbanden op de pathologische grondslag van de liefde. In zijn toespraak op een CDA-partijbijeenkomst in Rotterdam maakt de premier in het habijt van de hogepriester, Wouter Bos (PvdA) het verwijt, dat hij voorbijgaat aan de belangrijke rol van het gezin. Dat is dus bouwen zonder hoeksteen, verkondigt hij. De PvdA-voorman houdt te weinig rekening met de belangen van gezinnen. Het gezin zorgt voor de samenhang in de samenleving. De door de opgewonde liefdeskoorts gedreven Balkenende voelt zich gesteund door onze Oosterburen, de bakermat van de gezinsideologie. Vanuit de Deutsche Mannschaft borrelt een stroom van ideeën voor draconische strafmaatregelen op om het bevolkingsdeel dat nog niet door het liefdesvirus is aangetast, daarmee te besmetten. Pensioenen kunnen worden verlaagd voor mensen zonder kinderen, het verwachte resultaat van de liefde: wie in gebreke blijft om kinderen voort te brengen zal daarvoor boeten.

'Verering van de heilige Mutti'

Dat idee spreekt ook Rick van der Ploeg, PvdA-er en oud-staatssecretaris van cultuur wel aan. Hij vindt het onrechtvaardig en ondoelmatig dat 'mensen die geen kinderen hebben geproduceerd' (alsof je het over een koekjesfabriek hebt) en opgevoed, dezelfde aanspraken maken op AOW als mensen met kinderen. Geluiden als (nog meer) belastingvoordelen voor het kinderen krijgen, een voortplan-tingspremie van 8.000 euro bij de geboorte van kind(eren) en verlaging van het minimumloon als ontmoediging van kinderloosheid klinken van de kansel. Wij herkennen hierin de invoering door iemand in Duitsland, zo'n 65 jaar geleden, van een strafklasse in de belastingheffing om de ongehuwden wegens hun kinderloosheid af te straffen. Wij herkennen ook de toen ziekelijke verheerlijking van het gezin en de verering van die Heilige Mutti.
En zo wordt het deel van het volk dat tot de liefde wordt gedreven en het deel dat de infectieuze aandoening nog heeft weten te vermijden en daarvoor normloos wordt verklaard, het menselijk geluk ontnomen.

Smartegeld
Alleenstaanden worden gedwongen door het verstrekken van smartegeld aan degenen die in de liefde hun ongeluk gevonden hebben, het leed te lenigen. Dat leidt echter niet tot genezing. In plaats van het ophalen van geld bij de (nog) gezonden, kunnen de politici en anderen door het virus aangetasten beter een psychiater raadplegen.

illemijn raakte in haar bericht op het MVlife.nl forum een gevoelig punt: na de 45 raak je als single in een andere categorie terecht. Veel activiteiten, zo beamen ook veel lezers van MVlife.nl, hebben 45 als uiterste leeftijd en dan behoor je blijkbaar niet meer tot de jonkies.
Paul vindt het irrelevant: " Belachelijk, wat zegt leeftijd nou, alleen hoe lang je op de aarde rondhuppelt, het zegt niets over jou als persoon. Als ze mij om mijn leeftijd vragen zeg ik meestal: ik ben even oud als jij, ik heb het alleen wat langer volgehouden. Of: ik ben precies zo oud als jij me wilt zien. Nu krijg je opmerkingen als: als je 10 of 20 jaar jonger was had het best wat kunnen worden tussen ons. Gaat het er nou om hoe je als mens bent of hoe oud je bent?" Maar volgens anderen is het beeld dat anderen van je leeftijd hebben toch bepalend. Jan merkt op: ' Ben het helemaal met jullie eens, ben 50 en voel me nog 30 maar volgens mij denken de meesten dat je boven de 40 achter de gordijnen thuis hoort." Ben valt hem bij: "Afgeschreven lijkt me wat grof maar de maatschappelijk lijkt zo nou eenmaal in elkaar te zitten. Ik ben zelf 46 heb dit ook ervaren maar ik kijk nu naar de dingen die er nog wel voor me zijn en dat blijkt reuze mee te vallen." En Jeanne vat het helemaal bondig samen: " Ja, tussen de 45 en ongeveer 55 verkeer je in een niemandsland. Bah!!"
Misschien is de oplossing dichtbij, want Jacq denkt oplossingsgericht: "Ik ben ook boven de 45 (ben 49) en ik heb dezelfde ervaring: veel activiteiten zijn tot 45 of nog jonger. misschien moeten we zelf maar eens wat organiseren!" En laat dat nu door de nieuwe activiteitenkalender va MVlife.nl (waar ook leden meetings kunnen opgeven) heel gemakkelijk mogelijk worden gemaakt...

Ze hoeft maar met haar vingers te knippen
Uit het MVlife onderzoek van januari blijkt dat de vrouwelijke single meer aan seks doet dan de single man. Hoewel het sommigen licht verbaast, hebben MVlife lezers toch wel een eensluidende conclusie, verwoord door Hira: "Opmerkelijk, dat single vrouwen meer seks hebben dan single mannen. Maar aan de andere kant, zij hoeven maar met hun vingers te knippen..." Renzo verwoordt diezelfde gevolgtrekking wat minder subtiel en voorziet et van commentaar op de redactie van MVlife: "Opmerkelijk? De ondertoon van verbazing in dit artikel, die verbaast mij weer. Iedereen weet toch dat een vrouw, ook al heeft ze een kop als een computerscherm toch wel aan seks komt. Bij mannen ligt dat echt anders. waarom dan toch die verbazing? Waarschijnlijk omdat de makers van deze site koste wat het kost willen volhouden dat mannen en vrouwen gelijk zijn... wat natuurlijk niet zo is."
Waar Paul verzucht dat hij die vrouwen niet weet te vinden en Ger twijfels heeft over de resultaten gaat Lorelai in de oppositie tegen de mannen:

"Wat een oppervlakkigheid! Alsof het vrouwen dus voornamelijk om het uiterlijk gaat, waar het een man betreft... Mooi of lelijk bestaat niet. Je bent een combi van je binnen en je buitenkant, je uitstraling.. Die is voor de één aantrekkelijk en voor de ander helemaal niet. En als sommige mannen dus blijkbaar minder kieskeurig zijn, dan geldt dat net zo goed voor hun vrouwelijke sekspartners... die nemen tenslotte genoegen met iemand die helemaal niet naar hun totaalplaatje kijkt, maar alleen of er een 'gat' in zit.. (excusez le mot)."

Het geluk van de ex
Mariska krijgt precies die reacties die ze heeft uitgelokt: zij meldde dat ze het moeilijk vond haar voormalige geliefde gelukkig te zien worden, een zeer menselijk en vast stiekem voor velen herkenbaar standpunt. Het kwam haar wel op wat standjes van lezers te staan: " Ik weet niet of je je exen het geluk zo moet misgunnen. Moeten we daar niet eigenlijk boven staan?" (Hans), "misschien dat het er aan ligt hoe je uit elkaar gaat en wat je hebt meegemaakt. Ik wens mijn ex in ieder geval echt het beste." (Aura) en "ik vind het een redelijk bekrompen standpunt" (Sandra). Alleen Annemarie kon zich daar om half acht in de ochtend (dat was de tijd van haar reactie) wel wat bij voorstellen: " Ik voel met je mee. Mij is dit ook gebeurd. Ik vond het erg dubbel allemaal. Aan de ene kant wens ik hem echt alle geluk toe. Ook uit eigen belang omdat mijn ex een stuk aangenamer is tegen mijn kinderen als hij gelukkig is. Is hij ongelukkig, berg je dan maar. Maar ik vind het ook confronterend als hij wel gelukkig is. Doet soms nog steeds pijn. Waarom konden wij niet gelukkig zijn, vraag ik me dan af. Terwijl ik dat heel goed weet. Dubbel allemaal. Enfin, de tijd is altijd je beste vriend, nietwaar?"