R E D A C T I O N E E L
Kies maar lekker zelf!



k moet zeggen dat ik er lang over heb nagedacht: of ik in de alleroudste traditie van de journalistiek het eens zou wagen om een stemadvies voor de single zou uitbrengen. In de tijd van de verzuiling was het doodnormaal dat je krant je vertelde wat de beste politieke partij was om een stem op uit te brengen. Inmiddels is de wereld veranderd, de nieuwsconsument veranderd en de journalistiek veranderd. En dat is dan ook precies de reden waarom een stemadvies me niet bevalt. Het is verschrikkelijk complex om precies uit te zoeken welke partij nu echt haar best voor de single doet (dat dat eigenlijk geen enkele partij is, zal de meer ervaren MVlife lezer niet verbazen, maar voor hen die de zaak nog eens nader willen bekijken raden we de MVlifespecial DeBozeSingle aan, en het artikel over de algemene beschouwingen). Maar mijn hoofdbezwaar is dat het van arrogantie getuigt om mensen te vertellen hoe hun politieke keuzevrijheid moet worden ingevuld, een journalistieke hoogmoed die niet meer van deze tijd is. Wel hebben we in het onderzoek naar het stemgedrag van de single en het achtergrondartikel over de genegeerde single in de politiek wat handvatten willen verstrekken. Maar verder is het uiteraard je eigen keuze. Uit eerbied daarvoor hebben we een MVlife Magazine gemaakt die dat juist als onderwerp heeft, het maken van keuzes. Levensveranderende keuzes, zoals de MVlifers in het interview, of de mening over kinderbijslag in de ingezonden brieven. Mariska kiest voor weemoed en Lenie tegen de afvalstoffenheffing in het kader van de locale verkiezingen. En vele MVlifers kiezen er, onder andere in de forumrubriek, er weer voor om over hun singlebestaan te schrijven. Mijn tip: kies er eens voor dat allemaal eens heerlijk door te lezen!
Erik van Heeswijk hoofdredacteur - mail

ADVERTENTIE

Je baan opzeggen en iets compleet anders gaan doen. Weinig mensen durven zo'n beslissing te nemen. Thijs heeft daar een paar jaar geleden wel voor gekozen. Tot een paar jaar terug was hij ambulanceverpleegkundige. Dat heeft hij maar liefst twintig jaar met veel plezier gedaan. Maar inmiddels werkt hij als verpleegkundige in een uitzetcentrum voor asielzoekers. Een grote omslag, waar Thijs nog vaak aan terugdenkt. "Ik voelde me niet meer thuis op de ambulance. Juist het gebrek aan keuzes, dat na 20 jaar ambulancewerk was ontstaan, stond me tegen. Alles werd vastgelegd in protocollen en beslisbomen, de vrijheid was gewoon weg. Daarom besloot ik daarmee te stoppen. Dat is een drastische beslissing geweest en soms twijfel ik nog wel of ik er goed aan gedaan heb. Ik heb nu erg zwaar werk in het uitzetcentrum en binnenkort raak ik die baan ook nog eens kwijt. Dan ga je wel twijfelen of ik er toen goed aan heb gedaan om te stoppen met het ambulancewerk."

Scheiden
Ook Sarabi heeft de nodige lastige beslissingen moeten nemen. "Voor mij is de moeilijkste keuze die ik gemaakt heb het in gang zetten van mijn echtscheiding. Wetende dat het mijn leven zeker niet makkelijker zou maken, ermee rekeninghoudend dat ik het met de dood zou moeten bekopen. Ik was 19 jaar getrouwd met een man, wiens handen loszaten, we hadden 3 kinderen, een koophuis, 2 auto's, beiden een goede baan en gingen minstens 1 x per jaar met vakantie. Het is mijn keuze geweest, jarenlang, om te verdragen wat er gebeurde, omdat ik meer waarde hechtte aan het in stand houden van een beeld van het 'ogenschijnlijk' gelukkige gezin én ik de te maken keuze voor mezelf uit de weg ging, omdat angst mijn raadgever was. Ook dát is een keuze. Er gaat evenwel een verlammende werking van een dergelijke keuze uit, want op enig moment kom je in een spagaat terecht en je scheurt, letterlijk, uiteen. Vervolgens heb ik ervoor gekozen om mezelf veilig te stellen voor het geweld, wetende dat ik daarmee het beeld van het gelukkige gezin om zeep zou helpen en wetende dat ik daarmee veel mensen leed zou berokkenen."

Kinderen eerst
Het besluit om een scheiding aan te vragen is zwaar. Spiritsamen heeft er voor gekozen om juist niet te scheiden van haar man. "Ik leerde mijn toenmalige man kennen toen ik nog op de kweekschool zat. Hij was eigenlijk de enige echte man op die school en ik viel als een blok voor hem. Ik was verrast toen bleek dat hij mij ook wel zag zitten. Na twee weken wist ik eigenlijk van binnen al dat het niets zou worden. Toch heb ik me met hem verloofd. Tijdens mijn verloving ben ik een man tegengekomen waar ik nu nog steeds wel eens aan terugdenk. Dat was denk ik voor mij 'die ene', maar ik heb er nooit iets mee gedaan en ik heb hem nooit meer gezien. Uiteindelijk ben ik getrouwd met de man waarvan ik wist dat het niet goed zat. We kregen kinderen en ik bleef ongelukkig. Rond mijn veertigste moest ik een knoop doorhakken. Scheiden, of bij elkaar blijven voor de kinderen. Die moesten ook allemaal naar school en ik wilde dat ze een goede opleiding kregen, dus ik bleef maar bij hem. Met de kinderen is het gelukkig

allemaal goed gekomen. Maar binnen mijn relatie was het verschrikkelijk. Uiteindelijk zijn we wel gescheiden. De keuze om weg te gaan was erg moeilijk maar het is wel een goede beslissing geweest. Ik heb achteraf wel spijt dat ik die man die ik tijdens mijn verloving tegenkwam nooit meer heb gezien. Maar dat is dan ook het enige waar ik spijt van heb. Alles is nu anders en ik sta een stuk positiever in het leven. De beslissingen die ik heb genomen zijn de goede geweest."

Moeilijke keuzes
Alle drie de MVlife'ers hebben moeilijke keuzes gemaakt waarvan de gevolgen nog steeds zichtbaar zijn. Toch is er geen een te vinden die echt spijt heeft gehad van bepaalde beslissingen.

 

MVlife leden delen ervaringen Thijs, Sarabi en Spiritsamen zijn alledrie lid van MVlife. Wil jij meer over ze weten, of wil je wel eens de verhalen horen van andere leden? Dat kan! Als je lid wordt van MVlife dan krijg je toegang tot het forum, de chat en de oproepjes, een soort prikbord dat je deelt met vrienden en hun vrienden. Met die drie middelen kun je uitgebreid praten of mailen met andere MVlife leden. Je kan je eigen ervaringen delen of je kan anderen helpen met het maken van een moeilijke keuze. Of je kan er voor te kiezen alleen maar lekker mee te lezen. Als je vandaag nog een keuze maakt, kies er dan voor om lid te worden van MVlife, want daar zitten alleen maar voordelen aan! Het kost niets en het verplicht je tot niets. Keuzes maken: denk niet te lang! Lang nadenken over moeilijke beslissingen is niet aan te raden. Urenlang tobben over ingewikkelde kwesties werkt juist tegen je. Een keuze die je maakt in een opwelling is juist de beste. Dat staat te lezen in het wetenschappelijk tijdschrift Science. Voor makkelijke keuzes gaat dit trouwens niet op. Wie niet weet welke pindakaas hij nu zal nemen in de supermarkt kan gerust even de tijd nemen om een keuze te maken. Maar degene die iets groots wil aanschaffen, of twijfelt of hij bijvoorbeeld zijn baan op moet zeggen, zoals Thijs in het hoofdartikel, kan beter een snelle 'ondoordachte' beslissing nemen. Juist het nadenken over een grote kwestie zorgt er voor dat je eerder een slechte keuze maakt. Niet nadenken! Moeilijke beslissingen moeten wel gemaakt worden. Om het je makkelijk te maken is er gelukkig wel een manier om de beste keuze te maken. Een ingewikkelde zaak kun je het beste laten liggen zonder er bij na te denken. Het onbewuste nadenken over het probleem levert uiteindelijk het meeste op. Na verloop van tijd komt de beste keuze vanzelf in je op. Meer lezen over de kiezen en keuzes maken kan op deze website.

Alleen Thijs geeft toe een keer een relatie te hebben gehad met iemand waarvan hij wist dat zij alleen maar ter vervanging diende voor een onbereikbare vrouw. Dat knaagt af en toe nog steeds aan hem. Maar het is duidelijk dat een
keuze meer is dan pindakaas met of zonder nootjes. Een enkele keuze kan een heel leven beïnvloeden. Maar, zoveel is ook duidelijk, een foute keuze hoeft geen blijvende gevolgen te hebben. Door na een foute keuze weer andere beslissingen te nemen kunnen de gevolgen van de foute beslissing beperkt worden. Spiritsamen is daar het levende voorbeeld van.

Het CDA stoppen
'Aan alle Nederlanders aandacht besteden'

"De kinderbijslag moet volgens het CDA worden verhoogd. Leuk voor mensen met kinderen, maar zinloos voor mensen zonder kinderen. Het CDA hecht altijd meer waarde aan het gezin dan welke andere partij dan ook. Moeten ze daar niet eens mee stoppen en aan alle Nederlanders aandacht besteden, of ze nu een gezinnetje zijn of niet?" Die stelling legden we MVlifers voor en zij kwamen met pittige reacties:

EENS!
Ja, daar word ik doodziek van, mensen met kinderen komen op de eerste plaats, kei fout. Nu eerst de alleenstaande, mensen zonder kinderen, en ouderen moeten nu maar eens voorrang krijgen en zeker geld erbij!
Roosje

EENS!
Geheel mee eens! Toevallig had ik het er vandaag over met een vriendin... Inderdaad is het belangrijk voor het land dat er kinderen geboren worden, maar dat gebeurt heus ook zonder mijn geld. Als ik kinderen kan krijgen, dan kan ik er ook voor zorgen dat ik ze financieel kan onderhouden... met of zonder hulp van BV Nederland!
Heleen

ONEENS!
Ach, volgens het CDA is het gezin de hoeksteen van de samenleving. Als gevolg daarvan redeneren ze ook altijd vanuit het gezin. Je kan ook op een andere partij stemmen!
Jaap

ONEENS
Ik vind het een goede zaak dat de kinderbijslag verhoogd wordt want doordat alles zo verschrikkelijk duur gemaakt wordt krijg je nog enigszins een compensatie
welke je toch niet krijgt d.m.v. loonverhogingen. Het CDA is m.i. hiermee op de goede weg en het gezin is erg belangrijk en verantwoordelijk voor een correcte opvoeding van de kinderen. Dat er mensen zijn die geen kinderen hebben en toch meebetalen is vanzelfsprekend in een maatschappij waar we met z'n allen samen verantwoording hebben. We betalen toch ook samen voor kinderopvang en allerlei belastingen ? Dus niet klagen maar dragen. Dan komt alles wel goed.
Harry.
(geen CDA-lid!)

EENS!
Inderdaad moet het CDA hier eens mee stoppen. Een politieke partij moet het algemeen belang willen dienen. Anders praten we over een belangengroep.
Gerard

ONEENS!
De kinderbijslag verhogen is niet zinloos voor mensen zonder kinderen. Er worden te weinig kids geboren. Ik zie veel gezinnen met maar 1 kind. Gewoon zielig zo'n kind. Zelf was ik ook de enige en ik weet dus hoe zielig dat is. Verwend werd ik overigens niet, want voor mijn moeder was ik een ongewenst kind en mijn stiefpa was zuinig. Of eigenlijk gierig. Maar als we oud zijn willen we wel graag verzorgd worden toch? Nou, dan zullen er mensen geboren moeten worden. Als het zo door gaat kan over 10 jaar de ene krakkemikkige oudere de andere verzorgen. En als je geen kinderen hebt gekregen of gemaakt dan wil je toch, als je oud bent, wel verzorgd worden. Niet dat kids tegenwoordig voor hun ouders zorgen hoor! De meesten niet. Maar al zijn het je eigen kinderen niet, ze dienen wel geboren te worden en dan tegen een goed salaris ons te verzorgen als we hulpbehoevend zijn. Dit soort dingen moet je op de lange termijn bekijken.
Th Bos

EENS!
Het CDA hecht geen waarde aan het gezin - Kinderbijslag is een valse prestatie om mensen te misleiden. Het CDA (samen met het CU) zijn het meest gezinsonvriendelijkpartijen in Nederland. Door Donners Justitie en de gesloten (lees: geheime) familierechtbanken zijn 20% van alle kinderen in Nederland de toegang tot de helft van hun familie ontzegd. 1 kind op de 5 ziet zijn vader en grootouders niet meer. De oplossing van het CDA? Meer belastinggeld voor kinderopvang (tja, de ontzegde familie moet vervangen zijn?), Donner is nu bezig met weer een wetvoorstel om dit te promoten, ten koste van onze belastingcenten. Meer kinderbijslag.. kortom, alles om het onrecht tegen kinderen te belonen. CDA, partij van het familie? Laat me niet lachen. Christelijk? Absoluut niet. Partij van eigen belangen? Mischien wel, maar zeker een partij van apparatsjiks. Het CDA misbruikt de belastingcenten om zijn kinderhandel industrie te betalen. Een industrie van meer dan 40.000 miljoen euro per jaar voor advocaten. En dan alle de rest van de aanhangers verdienen een hoop geld over de ruggen van onze kinderen: Kinder"bescherming" (zelfs de naam is een leugen), omgangshuizen, bemiddelaars, LBIO, rechters enz, enz.. de lijst blijft maar groeien. En Donner geeft ze meer en meer belastingsgeld zonder de kern van het probleem op te lossen: Onrecht en corruptie in het familierecht. Heb je geen kinderen? Dan heb je nog niet het familierecht lotto meegemaakt. Het zou je letterlijk je kinderen kosten. Fathers 4 Justice is van mening dat Minister Donner, het CDA en het CU zou moeten komen voor een VN tribunaal om antwoord te geven voor zijn promotie van de kinderhandel in Nederland.
Andy
Fathers 4 Justice

Weblog discussiequotes
Discussieer dagelijks mee in de singlesweblog op MVlife.nl

"Zelfs geen gelijke lengte meer voor mij. Ik blijf de voorkeur geven aan lang. In elk geval mijn lengte + de hoogte van mijn hak."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"George Michael, Gordon, Joling,.... allemaal eerst geafficheerd als hetero’s. Maar als je al niet meteen zag dat het homo’s waren, dan zouden ze jou een proces aan je broek moeten doen. Wegens kortzichtigheid, gebrek aan inlevingsvermogen en naïviteit."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"iK ben een huis vol mannen gewend, en ze praten nooit over lingerie hooguit over cupmaten als indicatie voor de inhoud. Ik heb geen illusies. dus allemaal aan de push-up en laat ze maar raden!"
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Geweldig! Mannen denken dat ze alles kunnen zeggen, terwijl ze zelf meteen beledigd zijn. Wilde dat ik zo adrem was."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

Meer brieven lezen?
Check de weblog en het forum!
De redactie van MVLife wordt vaak verrast met leuke, pittige of ernstige ingezonden brieven. Over dating, single-zijn en alles dat maar tussen mannen en vrouwen kan gebeuren. De rest van de brieven die zeker de moeite waard zijn, verschijnen daarom onregelmatig op de singlesweblog MVlife.nl en in het MVlife forum, en dan wordt er ook naar hartelust over gediscussieerd. Blijf dus langskomen!

"Van de gezinspolitiek van het CDA is niet meer over dan wat paternalistische meningen over vrouwen die niet buitenshuis mogen werken" Met die aanval op de gezinspolitiek van het CDA probeert de PvdA stemmen binnen te hengelen. Geen kritiek op het dogmatische karakter van het thema 'gezin en politiek', maar juist in een poging de christelijke partij daarin voorbij te streven.

Singletussenfase
En dat terwijl juist deze maand het CBS onthutsende mededelingen doet over de demografie van Nederland. Prof. Jan Latten signaleert in Trouw een heuse ontwikkeling waarin de alleenstaande de hoeksteen van de samenleving wordt: "Mensen binden zich bovendien minder snel dan vroeger en beginnen later een gezin. De single-tussenfase wordt daarmee langer."
De cijfers over die singletussenfase zijn ronduit eenduidig: In 2005 waren er 3,3 miljoen personen van 18 tot en met 62 die alleen woonden. Van de vrouwen die alleen woonden had slechts ongeveer 28% een vaste relatie tegen 24% van de mannen. Dat betekent dat ongeveer driekwart van de mensen die 'zonder partner wonend' staan genoteerd - 3,3 miljoen - ook daadwerkelijk geen relatie hebben. Meer dan 800.000 singles van 18 tot en met 62 zijn ten allen tijde echt actief op zoek naar een relatie.

Man is de vrouw beu
Daarnaast, zo geeft Latten aan, zijn er steeds meer mensen die het eigenlijk wel gehad hebben met een relatie. Die neiging is bij vrouwen zelfs zo sterk gegroeid dat het AD op Valentijnsdag kopte: "Vrouw is de man beu". Nu is dat lichtelijk overdreven met 400.000 actief relatiezoekende vrouwen, maar het feit dat met name vrouwen die gehuwd zijn geweest steeds vaker genoeg hebben aan henzelf en de kinderen is een opvallende trend.
We citeren het CBS die een merkwaardige tegenstelling: "Mannen die ooit gehuwd zijn geweest, hebben of willen vaker een vaste relatie dan vrouwen die gehuwd zijn geweest. Deze vrouwen willen bijna twee keer zo vaak definitief geen vaste relatie als mannen. Voor degenen die nooit getrouwd zijn geweest, geldt het tegenovergestelde: ongehuwde vrouwen hebben vaker een vaste relatie dan ongehuwde mannen. Ongehuwde mannen willen bovendien vaker definitief geen vaste relatie dan ongehuwde vrouwen."
Dat geeft een beetje een vertekend beeld. Uit de cijfers blijkt bijvoorbeeld dat, of vrouwen nu ooit gehuwd zijn geweest, zo'n beetje eenderde van de vrouwen van 48 tot en met 62 geen relatie meer wil, tussen de 35 en de 44 is dat aantal 15%, en van 25 tot en met 34 6%.

De politieke consequenties
Wat zijn nu de consequenties van deze cijferbrij? Wat moeten we daar op 7 maart mee? Één ding is duidelijk: mensen die geen deel uitmaken van de traditioneel gezinsvorm, een vader en een moeder en 2,4 kind, dat zijn een heleboel Nederlanders. En het worden er gezien de trends in rap tempo meer. Met deze wetenschap op de achtergrond blijft het een vreemde zaak dat politieke partijen blijven strijden om trofee 'gezinspartij van het jaar'. Immers wie vertegenwoordigd die talrijke alleenstaanden?

Sharon Dijksma, kamerlid en vice-fractievoorzitter van de PvdA, kan die gedachte goed volgen: "Gezinspolitiek is momenteel een hot issue. Daarbij raken alleenstaanden vaak op de achtergrond. En daarmee wordt de kloof tussen voor wie we beleid maken en wie er deel van Nederland uitmaken groter. Ik erken dat dat gebeurt, dat is een terechte kritiek. Maar we proberen concrete problemen aan te pakken: wie voor de jeugd zorgt doet een investering in het land. Ik wil wel benadrukken dat als de PvdA het over gezinsbeleid heeft we ook de alleenstaande ouders bedoelen; het maakt ons niet uit hoeveel ouders een kind heeft. We verwijten het CDA dan ook dat hun definitie van familie wel erg ouderwets is, inmiddels leven mensen in allerlei gezinsverbanden en daar moeten we dan ook van uitgaan."

Op de vraag waarom Wouter Bos dan niet eens roept dat zij dé partij zijn voor alleenstaanden, moet Dijksma lachen: "Ik zal het op de interne agenda zetten. Maar op de eerste plaats betekenen we zeker wel wat voor alleenstaanden, we hebben gezorgd dat alleenstaande ouders in de WAO meer kunnen bijverdienen, dat er meer plaats komt voor alleenstaande starters op de woningmarkt en we staan achter de individualisering van het fiscale en zorgstelsel: weg met het kostwinnersbeginsel.

In het onderzoek van MVlife kun je wat meer lezen over de politieke voorkeuren van de MVlifelezers. Daarnaast antwoord op de vragen: stemmen singles sneller op een single? Wat zijn de belangrijkste singlesitems, missen alleenstaande herkenbare singles in de politiek en voelen zij zich genegeerd? In de schoot van het Cisa ontstaat een politieke partij die op wil komen voor de belangen van alleenstaanden. Die merkt op: "De nieuwe zorgverzekering die op 1 januari 2006 moet ingaan, doet de deur dicht. Een verzekering voor ziekterisico's wordt ingericht als een inkomensregeling, waardoor alleenstaanden voor dezelfde diensten veel meer moeten betalen dan niet-alleenstaanden. De verhouding tussen gelopen risico's en de hoogte van de premies is volkomen zoek. Deze regeling laat zien wat alleenstaanden nog te wachten staat als zij nu geen actie ondernemen." Geïnteresseerden worden aangemoedigd zich aan te melden. Lees verder op de site van het Cisa.

Maar er zou nog meer gebeuren als singles onderling minder verdeeld zouden zijn, als ze meer pressie zouden kunnen uitoefenen op de politiek. Gezinnen hebben de machtige Gezinsraad." Gevraagd naar de positie van het CISA noemt Dijksma die "niet erg zichtbaar".

Singles, het zwarte gat
In de woorden van Dijksma hebben singles geen concrete problemen, zijn een verdeelde groep zonder pressiemiddelen. Daarmee slaat zij nu de spijker op de kop, daarin schuilt nu juist de tragiek van de politiek grootste genegeerde groep in Nederland. Voor ouderen, voor allochtonen, voor vrouwen, voor kinderen en voor boeren, allemaal hebben zij hun eigen beleid in Den Haag. Singles krijgen jaarlijks drie kleine vermeldingen in de notulen van de Tweede Kamer. Dat verschil kent zijn oorzaak in allebei de kampen. Allereerst is het zo dat singles inderdaad geen organisatiegraad kennen en in Den Haag worden mensen die juist niks vragen overgeslagen.
Maar dat is slechts de helft van het verhaal. Immers, als er 3,3 miljoen stemmen te winnen zijn, komen politici over het algemeen best in actie. Maar als je de moeizame verhouding tussen politiek, recht en alleenstaanden kent kun je tot geen enkele andere conclusie komen dan dat politici de nieuwe demografie van Nederland nog maar moeilijk kunnen behappen. Zij leven electoraal nog in de tijd dat oude vrijsters aan een man geholpen moesten worden, dat alleenstaande vaders een vreemde uitzondering zijn (het zijn er inmiddels 100.000), een scheiding een pijnlijke rariteit en dat jongetjes en meisjes maar heel eventjes in hun studietijd alleen wonen.
Dat de realiteit van Nederland volgens de cijfers inmiddels heel anders is, is simpelweg nog niet tot de kaders van de gevestigde partijen doorgedrongen. Banaal, maar waar. Het is dan ook niet vreemd dat er inmiddels enkele pogingen zijn ondernemen om een singlespartij te starten, zoals die momenteel uit de geledingen van het Cisa ontstaat. Immers uit het MVlife onderzoek blijkt dat bijna 40% van de singles zich politiek genegeerd voelen.

Hoe te stemmen?
Uiteraard zijn partijprogramma's een algemeen beeld van de werkelijkheid die partijen voor ogen houden. En er is meer dan de singlesbril: ook een visie op natuur, economie, het koningshuis of religie kan een uitstekend argument zijn het vlakje rood te kleuren. Maar misschien is het helemaal niet zo onverstandig om, zeker als je van plan bent de komende jaren alleen te blijven wonen, met een scheef oog eens te kijken naar het alleenstaandenbeleid. Is een partij voor het bouwen van betaalbare woningen, ook voor een alleenstaande? Maakt een lokale partij werk van een geïndividualiseerde afvalstoffenheffing, zodat vervuilers ook daadwerkelijk betalen? Als singles in verkiezingstijd ook eens durven te vragen, zullen ze de volgende keer simpelweg minder vaak worden overgeslagen.

Singlesparty met getrouwde mannen

Eigenlijk was de hele aanloop naar het rp-singlesfeest leuker dan het feest zelf. De enige echte lekkere vent die ik er ontmoette was John Williams (bekend van Housevision en reisprogramma's?). Hij was er trouwens omdat hij was uitgenodigd. Nee stel je voor John dat je als single wordt gezien. Alle leuke mannen die we spraken waren getrouwd en zwaar gepikeerd als je daarna doorliep. Wat is jullie ervaring met zulke feesten?
Meis34 in het MVlife forum

Datingsite, MVlife chat en mailcontact

Ik walg van mailcontact nu. Het is de laatste keer dat ik zoiets aanga. Voortaan ga ik uit na wat geleveled te hebben, we worden kennisjes, wellicht vrienden of helemaal niks. Maar dit doe ik nooit meer. Ik word strontziek van de gebreken die non-RL contact met zich meebrengt. Ik heb besloten om risico's te lopen met haar. Ik ga lekker direct zijn. Haar vriendje liet haar vallen vermoed ik. Weet ik alles van. Soms heb je een arm om je heen nodig - een echte dan hè. Heb ik aangeboden, wilt ze niet. En soms heb je een "duidelijk duwtje" nodig want je moet wel door. Daar vroeg ze niet om maar ze krijgt het wel. Geen onzin meer.
Lees de gehele stelling...
EasyGoing in het MVlife Forum

Rechten en plichten

Recent trof ik iemand die het ook wel eens had gehad, het gevoel dat je moest, dat je niet meer terug kon. Nu speelt dit bij mij allang niet meer en haak ik af op het punt dat ik me er niet meer goed bij voel, maar dat is dus in het begin wel anders geweest. En omdat niet iedereen het begin stadium van dating voorbij is wil ik mijn gedachte toch hier plaatsen. Via een datingsite heb ik wel eens een interessebericht beantwoord. Al was de vraag... wat is die interesse?
Lees verder...
George in het MVlife forum

Taboes

Waarom schreeuwen we in de samenleving van alles over sex maar zijn sommige uitlatingen (ook sex) nog steeds verdoemd tot het "taboe-hoekje"? Zoals bijvoorbeeld een voorliefde van BDSM in je relatie. En net zoals met een normale sexuele relatie ken je hier ook allerlei gradaties in. Mijn stelling is dat in alles waar men in doordraaft dat direct in relatie staat op de intimitiet van de mens, desbetreffende op zoek is naar zijn/haar eigen identiteit. Ik heb het hier dus over gewone BDSM gevoelens. Ik ben er ook van overtuigd dat je ze hebt of niet.
Lees de gehele stelling...
GentleAngel in het MVlife forum

e vakantie is weer afgelopen, de school gaat open, het werk wordt hervat. Terugkijkend ligt mijn vakantie naar Polen alweer heel ver achter me. Ik kan nog net de totale verbazing van de ervaring oproepen.

Ik wist dat we het Oostblok naderden, toen de afstanden tussen de palen met gele bogen van de Mac Donalds groter en steeds vaker vervangen werden door het loge van een chagerijnige kop van een roofvogel, die hier de tankstations overziet. Ook het gestaag glijden van het landschap naar een bonkebonkebonke, die mijn vullingen liet trillen, was een goede indicator: u verlaat nu het Westen. Vanaf dat moment kwam alles op een glijdende schaal,we deden stappen, nee sprongen terug in de tijd. We passeerden eindeloze vlakten. Dorpjes die vergane glorie een andere betekenis gaven, aangezien deze vervallen bunkers, sociale woningbouw Oostblokstijk, nooit echte glorie hadden gekend. Grote collectieve boerderijen, bestaande uit enorme barakken en silo's staan weg te rotten, langs doorgaande wegen, die zich bij ons nog geen paaltjesroute zouden mogen noemen.
Dan zijn we eindelijk gearriveerd.

Het gezelschap waarbij we ons komende week zullen aansluiten, zit al op ons te wachten. Aangezien wachten hier een van de belangrijkste bestedingen van de tijd blijkt, is onze aankomst een welkome variatie op de gebruikelijke onderbrekingen.

Mijn lief, die met het verstrijken van de kilometers, elk uur een jaar ouder werd, kan eindelijk ontspannen. Mijn kind, dat ik eindeloos de mond snoerde in antwoord op de vraag, die 5 minuten na ons vertrek uit de straat al werd gesteld (zijn we er al?), heeft eindelijk een bevredigend antwoord. We waren er om voorlopig niet meer te vertrekken.

We verblijven in een helft van een 2 onder 1 kap, in een dorp dat misschien 7 zielen telt. Dat wil zeggen, als je uitgaat van de menselijke populatie.De buurman van de overkant, blijkt een Oost Duitser met een Michael Jackson complex (dwz zonder de pedofiele neigingen) Er staat reeds een bison tussen de 400 kalveren die hij houdt als scharrelvee, maar er lopen ook Arabieren voor de fok en struisvogels en lama's voor de leuk. Op een oude fabrieksschoorsteen die boven zijn stallen uittorend, nestelen ooievaars. Omstreeks de verwachte landingstijd, worden stoelen verplaatst en verrekijkers ter hand genomen. Kijk, ze gaan landen. Elke keer weer een evenement.

Neen, er is niet niets te doen in Polen. De wendingen van het gesprek gaan gelijk op met onze kijkrichting. Kijk, een vlucht duiven. Kijk, hoog zwermende zwaluwen. Als er even niets te zien is dan voorbijgaande wolken , wordt er gesproken over vogels die eerder te zien zijn geweest, met als hoogtepunt de reeds enige weken vertrokken kraanvogels.

In het begin weet ik me niet goed houding te geven. Moeten we geen gesprek voeren? Moeten we niet ons voorstellen, wie we zijn en waarvandaan we komen? Maar na te acclimatiseren, pas ik me aan het ritme en niveau aan. Het lukt me buitengewoon goed om rond 17 uur een biertje te willen. En dan pas na te gaan denken over wat we gaan eten en of we dat wel hebben. En tegen de schemering, ook maar aan de wodka te gaan. En om 23 uur licht alcoholisch knock out in slaap te vallen.

Toen heb ik het verknald. Mijn gastheer en -vrouw waren, op een avond waarop er even geen vogel of apart insect te bespreken viel, opeens opmerkelijk sociaal vaardig en vooral nieuwsgierig waarover ik nou schreef. Ik had me soms een beetje gegeneerd dat ik hen observeerde terwijl zij oprecht (professor Biologie) de natuur tot hun schouwspel hadden, waardoor schuldgevoel me eerlijk deed vertalen wat ik had geschreven. De avonden waarop de juiste latijnse naam van een bepaald type vleermuis (pippistrello) het hoofdonderwerp waren, waren voorbij. Ze moesten lachen om mijn omschrijvingen. De vrouw van de professor corrigeerde mijn verhaal over sov- en colchozen, de professor herkende zichzelf in de licht cynische toon. De afstand was weg en de fatsoenlijke gesprekken begonnen.
Weemoedig dacht ik toen al terug aan de bijzondere avonden, waarin we de vraag over het bestaan van begin en einde van worsten bespraken, in plaats van de nadelen van de toetreding van Polen tot de EU.

Nu ben ik weer thuis. Ik heb weer zinvolle gesprekken met mensen over wie ze zijn en waarvandaan ze komen. Maar ik zie de verschillende vogels nu de peren uit mijn boom pikken en denk met heimwee terug aan mijn vakantie in Polen.

MINI-ADVERTENTIE (ook adv? Mail)

p 7 maart gaan de meeste Nederlanders weer hun keuze maken op het stemkastje om uit te maken wie het in hun eigen gemeenteraad voor het zeggen krijgt. We zullen op TV uiteraard weer de meest ingewikkelde statistieken zien, die de optelsom van het Nederlandse volk vertegenwoordigen. Maar hoe zouden die verkiezingen nu eigenlijk verlopen als alleen de single kon stemmen? En wat vindt de Nederlandse single van het politieke proces?

Wat stemt de single?
Om daarachter te komen hebben we hen, een kleine week voor de deadline gevragd wat zij in het stemhokje gaan afdrukken. En dan blijkt dat singles geen weifelaars zijn: het percentage zwevende singleskiezers ligt met 14% van de mannen en 18% van de vrouwen beduidend lager dan het landelijk gemiddelde een week voor verkiezingen (om en nabij de 30%). Opvallend in de uitslag is het verschil tussen de seksen: bij de mannen ligt de VVD duidelijk wat beter, terwijl bij de vrouwen PvdA als grootste partij staat. Maar dat verschil met de andere partijen is minder groot dan de opiniepeilingen voor Tweede Kamerverkiezingen. Daarnaast valt vooral de desinteresse voor de christelijke partijen op. Dat is ook niet zo vreemd omdat met name het CDA zich de partij van het gezin noemt en dat scoort blijkbaar en niet verwonderlijk slecht bij alleenstaanden.

De single voelt zich politiek genegeerd
'De gezinspolitiek is hot', zo verklaart PvdA Tweede Kamerlid Sharon Dijksma nog in dit nummer van MVlife, maar betekent dat ook dat de single zich politiek genegeerd voelt? Die vraag moeten we met een ondubbelzinnig 'ja' beantwoorden. Slechts 1,5% van de singles vindt de alleenstaanden op de politieke agenda staan en ongeveer een kwart van de mannen en vrouwen vinden dat singles geen aparte aandacht behoeven. Maar liefst bijna 40% van hen vindt dat de single als doelgroep wordt genegeerd terwijl iets minder dan een kwart van de mannen en vrouwen vindt dat het 'wel ietsje meer mag'.

Een beetje meer singles op de lijst?
Zou het helpen als de politiek meer als zodanig herkenbare singles op de lijst had staan? Als we die stelling aan single Nederland voorleggen blijkt dat ongeveer eenderde, iets meer mannen dat vrouwen, vinden dat dat helemaal geen kwaad kan. Maar 56% van de mannen en 58% van de vrouwen vindt dat onzin. Men wil blijkbaar politici die voor singles opkomen, ze hoeven geen single te zijn.

Stem aan een single?
Christen zullen zich het meest gemakkelijk voelen als zij op christenen stemmen, en feministes geven hun stem vaak aan vrouwen. Maar betekent dat dan ook dat die genegeerde single liever een stem aan een single geeft? Dat vindt een meerderheid van de respondenten dan weer onzin, en mannen en vrouwen zijn het daarin redelijk eens: slechts een kwart van de singles geeft aan dat het misschien wel eens zou kunnen uitmaken, en slechts 3% van de mannen en 8% van de vrouwen heeft er een duidelijke voorkeur voor. Maar bij 60% van de singles maakt het alleenstaand-zijn van een politicus weinig tot niks uit.

Teveel belasting, te weinig voorzieningen op maat
Maar wat moet een politicus die van plan is stemmen te werven onder singles nu eigenlijk de ether in slingeren? Wat beschouwen singles als echte alleenstaande-items? Daarin treedt een klein verschil op tussen mannen en vrouwen. De mannelijke populatie vindt simpelweg dat singles relatief aan gezinnen teveel belasting betalen (35%). Terwijl vrouwen met maar liefst 45% vinden dat voorzieningen nauwelijks zijn ingesteld op de alleenstaande (ouder). Slechts 19% van de mannen en 12% van de vrouwen vindt dat er geen specifieke items zijn waarmee de aandacht van de Nederlandse single kan worden getrokken. Er ligt een schone taak voor de landelijke en lokale politicus om dat eens met zijn campagnestrateeg eens verder uit te puzzelen.

Conclusie: braakliggend terrein
In het braakliggende terrein dat 'stemmen winnen onder singles' heet, zijn enkele wetten van belang: christelijke partijen doen het slecht, ongeveer eenderde van de singles ziet graag dat er ook herkenbare singles op de lijst staan en geeft daar ook een stem aan, ongeveer de helft van hen maakt dat niets uit en singles klagen over relatief te hoge belastingen en te weinig voorzieningen die zijn toegesneden op de single. Maar liefst 3,3 miljoen single stemmers hebben een envelop in de bus gekregen: wie zal daar op 7 maart voor boeten?

eel singles zullen de verkiezingen benutten om de gemeenten te bestoken met brieven om hun grieven te uiten over de veel te hoge tarieven van de afvalstoffenheffing. Nog steeds heffen veel gemeenten een gelijk of vrijwel gelijk tarief voor het ophalen en verwerken van huisvuil voor eenpersoonshuishoudens en meerpersoonshuishoudens.
Deze gemeenten laten alleenstaanden meebetalen voor het huisvuil dat anderen produceren.
Zo'n vrijwel gelijk tarief klopt niet omdat:
* Het in strijd is met het uitgangspunt dat de vervuiler betaalt. Grotere vervuilers liften mee op kosten van de alleenstaanden;
* alleenstaanden vaak minder draagkrachtig zijn;
* steeds meer mensen over een eigen inkomen beschikken en het daarom nóg onrechtvaar-diger is de kosten van huishoudelijk afval van meerpersoons-huishoudens op alleenstaanden af te wentelen.
* Het is in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Al in 1993 (Circulaire van 5 november 1993) heeft de toenmalige staatssecretaris van Binnenlandse Zaken de differentiatiemogelijkheden binnen de afvalstoffenheffing voor de gemeenten verruimd. De reden daarvoor was de wens van veel gemeenten om de stijgende lasten van inzameling en verwerking van huishoudelijk afval rechtvaardiger over de huishoudens te verdelen.
In de Memorie van toelichting van de Wet materiële belastingbepalingen staat vermeld dat gemeenten bij het vaststellen van de tarieven het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbe-ginsel in acht dienen te nemen.
Het evenredigheidsbeginsel houdt in dat een ieder bijdraagt in de kosten van de gemeentelijke dienstverlening naar de mate van profijt van die dienstverlening.
Het gelijkheidsbeginsel houdt in dat gelijke gevallen gelijk behandeld dienen te worden.
Van gelijke gevallen is bij kleine huishoudens ten opzichte van grote huishoudens geen sprake.
Gemeenten schenden het gelijkheidsbeginsel door uit een oogpunt van inzameling van afvalstoffen, ongelijke gevallen gelijk te behandelen.Er zijn gemeenten die het slim aanpakken. Die hebben het tarief verstopt in de onroerendzaak-belasting danwel in de rioolheffing.

'Maak bezwaar tegen het te hoge tarief'

CISA raadt de alleenstaande lezers van MVLife aan in grote getale bij hun gemeente bezwaar te maken tegen het voor hen te hoge tarief. Het gaat dan om gemeenten die nog steeds het eenheids-tarief hanteren of het tarief verstoppen in andere gemeentelijke belastingen of heffingen.
downloaden

De brieven moeten apart worden gezonden aan Burgemeester & Wethouders en aan de gemeente-raad. U kunt natuurlijk ook de fractie(s) van uw keuze aanschrijven.

U kunt de twee voorbeeldbrieven downloaden.
U kunt de brieven gebruiken (adressen invullen en ondertekenen) of als voorbeeld nemen.

ij het interview met Henk Noort wordt door twee MVlifers nader ingegaan op het proces van het zoeken naar een partner. Niet alleen overeenkomsten en verschillen zijn belangrijk, geeft Bep aan. "Heel interessant te lezen en ik herken eigenlijk alles maar mis nog één ding: ons computertje dat, gevormd in onze vroegste jeugd, ons zoeken, kijken naar en vinden van een partner zo beïnvloedt! Je kunt nog zo veel matchpoints hebben als de klik er niet is wordt het niets. Ik denk dat we in dit opzicht niets hebben aan onze ratio." En Kees heeft een nadenkertje voor alle datingsites ter wereld: "Ja, en waarom werken die sites niet? Omdat er voorbij gegaan aan een biologisch verschijnsel dat heel belangrijk is bij de partnerkeuze (naast heel veel ander natuurlijk): de geur!"

De bijman in hot!?
Lovebite schreef ons een lang verhaal over haar minnaar. Zij trof een man met wie ze intimiteit en seks beleefde maar die op tijd ook weer vertrok. Ze was er erg gelukkig mee. De lezers van MVlife Magazine gunden haar dat volledig. Zo schrijft Wiel: "Wat ben je toch een gelukkig mens. Want zoiets kun je toch maar met alleen met een heel speciaal iemand. Het is bijna hetzelfde als een goede relatie. Het moet voor twee honderd procent klikken. Ik kan mij er heel goed in verplaatsen. Geniet er heel lang van." Ook Minnos herkent zich in het verhaal van de bijman, maar daar klinken kleine twijfels door. Was hij maar...: "Oh wat een herkenbaar verhaal. Heb zelf ook een scharrel/bijman/lover of welk naampje het lekker ding dan ook mag geven. In bed vliegen de spetters eraf, hij is galant, knap, we babbelen over alles, hij steunt me, kan goed luisteren; kortom lijkt de ideale man toch? Mijn omgeving is inderdaad ook helemaal op de hoogte van hem. Zijn omgeving niet. Immers hij mag beroepsmatig niet eens een relatie hebben - celibatisme staat nog altijd hoog in het RKse vaandel. Ik heb er tot nu toe vrede mee, maar soms vind ik mezelf ook wel een beetje sneu en dan denk ik: Gôh, nu ben ik dé man tegen gekomen met wie ik oud zou willen worden en nu kan het niet, simpelweg omdat het niet mag." En dat is nu precies waar Hummer voor waarschuwt: "Zoiets is prachtig maar je moet niet verliefd worden en dat ben je wel. M.a.w. de realiteit is voor jou een kwelling. Wanneer je verliefd wordt op iemand die niet te krijgen is dan is dat een ramp."

Polly gelooft het verhaal van Lovebite helemaal, ook haar geluk, maar denkt dat het behoorlijk zeldzaam is: "Jaaa, klinkt toch ook wel beetje als een soort" ideale " love-story , dit te kunnen vinden en behouden voor een bepaalde tijd. Wie droomt hier nou niét van ?

Maar globaal gezien is een verhaal als dit toch maar sporadisch te vinden lijkt me, ben al 15 jaar serieel single, heus niet altijd Happy, toch blijft het ook heus wel moeilijk bespreekbaar, van tevoren bedoel ik, zonder dat je eerst toch al menig uur per ongeluk weer 'verdwaalde' in stories die too good to be true leken te zijn, een baan int verre buitenland, erg betrokken toch, gratis bellen via de zaak, altijd ook heel lief even weer naar Pa en Ma als ie weer even int continent is, etc.etc." Velv trekt daaruit maar één korte conclusie: "Ik ben blij uitgescharreld te zijn... Kon er niet tegen."

Barcelona of ballenbak
In haar dagboek mijmert Mariska over Barcelona terwijl de ballenbak reëler is. Aan het einde van haar column en haar melancholie schrijft ze: "Ben nu een boek aan het lezen over Boedistisch moederschap. Het helpt. Een beetje."
Loise blijkt inmiddels een fan: "Geweldig verhaal, ik herken mezelf er helemaal in, super! Hoe heet dat boek trouwens?" En ook Irma steekt haar bewondering niet onder stoelen of banken. Ze wordt er zelfs romantisch van:
"Door hele drukke werkzaamheden kan ik nu pas reageren. Ik wilde toevoegen dat ik Mariska behoorlijk openhartig en eerlijk vind. Wanneer je ze open over je gevoelens in een rubriek kunt praten/schrijven ben je totaal niet te vergelijken met mensen die hun zondagse gezicht opzetten naar de buitenwereld toe en ondertussen onder dezelfde gevoelens gebukt gaan. Dit soort gevoelens zijn bijna taboe, het is niet tolerant en niet modern, maar toch oh zo menselijk. Mariska zal totaal van deze gevoelens verlost zijn wanneer haar vorige relatie helemaal verwerkt is en ik hoop dat dit gauw is. Wie weet komt er ooit op MVlife een leuke trouwfoto van Mariska te staan of ben ik te romantisch nu? Ik wilde in elk geval kwijt dat haar openheid en eerlijkheid door mij erg gewaardeerd worden. Ik denk dat veel singles een zucht van opluchting hebben geslaakt bij het lezen van de rubriek."