R E D A C T I O N E E L
Leeftijd en gekte



k ben blij, want de mentale conditie waarin ik al een aantal jaar verkeer heeft eindelijk een naam. Mijn getwijfel over de liefde, de baan en de wereld heet 'Quarterlifecrisis' en is een kruising tussen puberteit en midlifecrisis. Veel relaties van dertigers overleven deze crisistijd al niet en stormen, ook in mijn omgeving, en masse weer de singlesmarkt op.

In dit themanummer over leeftijd lossen we nog veel meer eeuwige vragen op: hoeveel procent van de singles liegt eigenlijk over leeftijd op een datingsite? En vallen vrouwen echt op oudere mannen, terwijl die een jonger exemplaar zoeken? Nieuwsgierig? Het antwoord kun je lezen in MVlife.nl onderzoek. Verder is in het huishouden van Mariska de overlegcultuur ingetreden (en het komt niet door de Prins op het Witte Paard) en geeft Lenie aan dat de bijstand voor singles stiekem is bijgesteld. En discussieer eens mee bij de ingezonden brieven: waarom komen singles eigenlijk niet eens in actie?
Erik van Heeswijk hoofdredacteur - mail

ADVERTENTIE

Een beetje flirtcursus wordt vergezeld van een site vol tips en een boek waarin de waarheid rondom het verleiden nog eens op een rij wordt gezet. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de veel van die 'waarheden' verdacht veel lijken op generaliserend en overdreven geklets. En de bijbehorende overspannen verwachtingen. Zo komt Masterflirt (zie ook de MVlife boekrecensie) met de ondertitel "Verleid iedere vrouw die je wil" en Flirtmanagement met een pittig staaltje mensenkennis: "Ongelukkige mensen flirten niet. Daarentegen zit een flirter per definitie lekker in zijn vel. Flirten in 'flirt je gelukkig' is iets anders dan versieren. Een flirter is een levenskunstenaar die ervoor zorgt dat andere mensen zich goed voelen in zijn aanwezigheid. Zo iemand is geliefd!" Of wat dacht je van Powerhouse Secrets: " In de ontwikkeling [ van de methode No Coincidence ] zijn veel vrouwen betrokken geweest. Direct als in het schrijven en vertalen van teksten, of indirect door ondersteuning in kennis. Zonder uitzondering moedigden deze vrouwen ons aan om op pad te gaan en de wereld mooier te maken."

Duwtje in de rug
Naast deze kermisattracties herbergt het net ook ondernemers die flirten zien als communiceren, als deel van persoonlijke ontwikkeling. Zonder de wondermiddeltjes, zonder de overspannen verwachtingen, zonder de gemakkelijke oplossingen. Mirjam Wiersma bijvoorbeeld. Zij werkte als advocate en bedrijfsjuriste en richtte ruim twee jaar geleden haar eigen bedrijf 'Helemaal Jij' op. Gewoon, omdat ze het leuk vond, zo vertelt ze: "Ik heb het altijd al fascinerend gevonden, dit soort menselijk gedrag. En ik heb er geen marktonderzoek op losgelaten, maar mijn gevoel vertelde me dat er behoefte was aan flirtcoaching. Al die mensen in mijn omgeving van wie de relatie uit gaat, en die wel weer behoefte hebben aan het ontmoeten van een nieuwe liefde, maar het daar simpelweg te druk voor hebben. Of te weinig zelfvertrouwen. Beide types hebben een duwtje in de rug nodig."

Wiersma komt op het idee om zich als coach op te stellen. Dat wil zeggen, één op éen, maatwerkbegeleiding. "Ik kijk naar iemands kledingstijl, naar wat ie voor eerste indruk maakt, begeleid de gesprekjes die iemand houdt. En daarna gaan we echt op straat oefenen met onbekenden." Volgens flirtcoach Wiersma heeft verleiden alles te maken met zelfvertrouwen en lichaamstaal: "iemand die bijvoorbeeld verlegen is zit ineengebogen en kijkt niet om zich heen. Maar flirten is een kwestie van risico's nemen. Het is ook nooit gemakkelijk, daar is menselijke communicatie simpelweg te complex voor. Een goede flirter is een paar keer goed op het gezicht gegaan, weet wat het risico kan zijn. Mensen die altijd pas wachten totdat het kat in het bakkie is, zijn waarschijnlijk veel kansen misgelopen. Verleiden is een actief werkwoord. Zo proberen veel mannen eerst een vriendschap aan te gaan met een vrouw die ze aantrekkelijk vinden. Maar als je eenmaal vrienden bent, blijf je dat ook."

Flirten is geen trucje
Als iemand heel bewust met verleidingsgedrag en lichaamstaal aan de slag gaat, bestaat dan niet het gevaar dat die persoon berekenend wordt, zich kunstmatig gaat gedragen? Mirjam Wiersma vindt dat een echt Nederlandse opvatting. "Allereerst moet je alles zien in de context van de avond. Er bestaat geen gebaar dat automatisch iets betekent, dat is voor elke persoon anders. In die zin zijn er geen vaste waarheden. Je kunt niet elk gesprek in dezelfde stijl voeren, je moet dat ook laten afhangen van die ander. Maar het is bijvoorbeeld wel zo, dat je een betere indruk maakt als je de ander echt in de ogen aankijkt. En je kunt ervan leren dat mensen elkaar spiegelen. Als iemand achteruit gaat zitten, ben je geneigd dat ook te doen. Maar daarmee krijg je sneller een saai gesprek. Je kunt zelf ook naar voren leunen, en zo de ander overhalen jou te spiegelen. Daar is niks negatiefs aan. Als we een salesmeeting houden vinden we het heel normaal dat we er niet blanco binnen stappen en we de tegenpartij willen inpakken. Maar in de privé-sfeer zou alles ineens automatisch moeten gaan. Maar het geven van een hand is toch ook aangeleerd en niet spontaan?"

Mirjam Wiersma van Helemaal Jij Meesterverleider? MVlife.nl bezocht eerder een middag van 'meesterverleider' Neil Strauss: "Zo´n tien singles zitten geduldig te wachten in een café in Amsterdam. In een hoekje achter in de bar hebben ze elkaar al gevonden en ze zitten gezellig te kletsen. Na een kort rondje handenschudden blijkt de hoofdgast er nog niet te zijn. Enkele minuten later gaat de grote deur open en komt een kleine, kale Amerikaan gekleed in een spijkerbroek en t-shirtje rustig binnenwandelen. Niet echt iemand die je op straat als meesterverleider aan zou wijzen. Maar vanaf het moment dat hij zich voorstelt weet hij schijnbaar moeiteloos je aandacht vast te houden. Hij gaat midden in de groep zitten begint na een korte introductie met te vragen wat iedereen eigenlijk wil leren vanmiddag. Strauss vertelt iedere single meteen wat hij denkt dat hun probleem is en waar ze aan moeten werken. Van lichaamshouding naar stemprojectie en lachen, alles komt langs." Lees verder…

Zakelijk bekijken
Als je Wiersma vraagt naar dating houdt ze er een nuchtere visie op na:
"Je hebt in een date maar anderhalf uur om jezelf te presenteren. Dat is een beetje jezelf verkopen. En als je dat niet goed doet, is het direct afgelopen. Klaar, zo simpel is het. En het valt me vaak op dat mensen zich dan toch nauwelijks voorbereiden. Als iemand vraagt wat voor iemand je bent, gaan mensen in hun geheugen graven en beginnen ze na te denken. Of de daters raffelen allebei hun CV af. Maar dat is echt de garantie voor een uitermate saai gesprek. Heel veel mensen zetten zichzelf veel saaier op de kaart dan ze werkelijk zijn doordat ze zich presenteren in oppervlakkigheden."

De boodschap is duidelijk: flirten is doelgericht en we moeten niet aarzelen daar op een zakelijke manier naar te kijken. Het is dan ook niet vreemd dat veel flirtcoaches en ook 'Helemaal Jij' zich ook op de bedrijvenmarkt begeven. Want flirten blijkt economische toepassingen te hebben. Denk maar eens aan die salespitch, beter vergaderen of goed solliciteren. Volgens Wiersma speelt de nieuwe techniek in de zakelijke populariteit van het flirten een belangrijke rol: "we hebben de mobiele telefoon, we hebben teleconferencing. Maar let maar eens op hoe vaak een e-mail verkeerd valt. Je mist lichaamstaal. Door de nieuwe communicatiemedia kun je misschien de hernieuwde belangstelling voor het flirten verklaren. De populariteit van het flirten komt ook door de trend van de belangstelling in persoonlijke ontwikkeling. We gaan naar een netwerkcultuur en zijn ons steeds meer bewust van onszelf en de verbindingen die we met mensen hebben. Flirtcursussen sluiten bij die trend aan. Flirten wordt er overigens niet normaler van: veel singles worden toch nog altijd een beetje zenuwachtig als we het hebben over hun flirtvaardigheden. Dat raakt nog altijd iets in onszelf, het is nog steeds een beetje eng. Terwijl het creatief inspelen op de ander ook gewoon leuk is, toch?"

De site van HelemaalJij...

Waarom singles niet in actie komen
'Het is moeilijk een vuist te maken'

In MVlife mail vroegen we lezers waarom, als singles er aantoonbaar bekaaid van af komen, ze niet zo snel in actie zullen komen. Ze gaven ons vele antwoorden, waarvoor dank. Conclusie: de nieuwe politieke partij voor singles moet nog wat aan de bekendheid doen…

Het zou heel goed zijn om eens in actie te komen maar het probleem is dat de singles niet georganiseerd zijn. Daarom is het moeilijk een vuist te maken. Ik probeer al jaren lang om hotels en restaurants voor singles beter toegankelijk te maken zonder toeslagen of hoektafels en uitzicht op liftkokers. Maar ik zou niet weten hoe je de "singles"in beweging krijgt.....
Tineke

Ik verbaas mij hier ook over! Het is echter nog steeds zo dat men pas in actie komt als een "woordvoerder" opstaat om zich achter te scharen. De mens is en blijft nu eenmaal een kuddedier. Als er een vakbond of andere groepering opstaat en de gemeenschappelijke gevoelens/meningen vertegenwoordigd dan gaan we er "en masse"achter staan. Ook is het zo dat het woord single al aangeeft dat we alleen staand zijn en op een of andere wijze, heel vreemd trouwens want er zijn veel singles, ons niet organiseren zoadat we een stem kunnen laten horen.
Zelf ben ik er met de invoering van het "nieuwe"zorgstelsel er aardig netto in inkomen op achteruitgegaan (zo'n 7%) ondanks alle beweringen van de politici dat dit niet zou gebeuren. Heb in dat kader al diverse instanties, politieke partijen e.d. aangeschreven doch als eenling blijf je een roepende in de woestijn. De antwoorden die ik kreeg waren nietszeggend of in de zin van het zal op langere termijn wel nivelleren. Om effect te sorteren moet er een man/vrouw/organisatie opstaan om de mensen te mobiliseren. Als "georganiseerde" groep wordt je nu eenmaal en dat is altijd zo geweest serieuzer genomen dan als eenling.
Aangezien er nog steeds geen "vakbond" voor singles is of een andere organisatie gaan de singles/alleenstaanden niet in grote getale naar Den Haag om te protesteren tegen het beleid. Alleen groeperingen met een hoge organisatiegraad worden nu eenmaal gehoord in de politiek. Misschien een idee om aan de hand van de reacties op de stelling een oproep te doen om een belangenorganisatie voor singles op te zetten?
Mike

Ik zou beslist meegaan wanneer er een serieuze organisatie zou zijn waar singles zich kunnen aansluiten. Ik (en andere singles die ik ken) erger(en) me(zich) al jaren dood aan de willekeur van de regering en voel me vreselijk gepakt!
Liz

Ik denk dat het een combinatie is van factoren: niet bekend met een organisatie die zich voor singles inzet, en als enige kostwinner te druk bezig met baan en huishouden om tijd voor acties in Den Haag vrij te maken. Maar eigenlijk zouden singles veel meer van zich moeten laten horen, want, inderdaad: wij zijn dikwijls slechter af dan tweeverdieners of zelfs een-ouder-gezinnen die tenminste nog kinderbijslag krijgen en huursubsidie en zorgtoeslag. Dus: organiseren?
Evelyn

Een reaktie uit Vlaanderen : hier is dat ook zo, maar 1 van de redenen is, denk ik, dat er zeer weinig echte singles zijn, ze wonen al dan niet officieel samen met een partner of kinderen, of hebben kinderen die nog nauw bij hun betrokken zijn. Ik ben echt single, maar ervaar dat er heel weinig mensen zo single zijn.
Diane

Als jullie schrijven dat singles er bekaaid van af komen stelt u de vraag of ze het zo goed hebben of elkaar niet kunnen vinden. Maar kunt u die singles wegwijs maken hoe zij collectief (en waar) het besluit v/d politiek kunnen aanvechten?
D. Benie

Forward
'Wie heeft dat ooit bedacht?'

Met regelmaat van de klok krijg ik zogenaamde "friendship emails" toegezonden. De bedoeling daarvan is dat je ego gestreeld wordt doordat de ander jou zoiets toestuurt. De ander wil jou laten weten dat jij een goede vriend/vriendin van hem/haar bent. Het eindigt steevast met de opdracht: "stuur dit mailtje door aan iedereen die je lief is want dan zal voorspoed je ten deel vallen. Interpretatie is daarbij: doe je het niet, owee, rampspoed roep je over jezelf af. Wanneer ik zo'n email in mijn inbox vind, gaan mijn nekharen overeind staan. Ik druk snel op de delete-knop en ben na 5 minuten dat wrange gevoel kwijt. Want dat bewerkstelligt het wel, een soort schuldgevoel. Al weet je met je verstand dat het zo goed is. Wie heeft dit ooit bedacht, deze totaal ongeloofwaardige vorm van de ander een 'warm hart' toewensen?. Wie zit er op zo'n soort email te wachten?
Jill

Zonder of met make-up
'Natuurschonen ogen beter zonder'

Of ik als man vrouwen het liefst met of zonder make-up zie, even het volgende: ik vind het niet zo eenduidig. Ik bedoel, er zijn vrouwen die er beter uitzien mèt en er zijn van die natuurschonen die veel beter ogen zònder! Vooral heel jonge vrouwen hebben wat mij betreft geen hulp nodig of hooguit een geraffineerd klein beetje. Verder heeft waarschijnlijk de lust een groot aandeel in wat mannen wel of niet mooi vinden. Hormonen bepalen veel m.b.t. aantrekkingskracht. Persoonlijk vind ik altijd een open gezicht met een mooi gebit de mooiste make-up van moeder natuur!
Dirk Jan

Weblog discussiequotes
Discussieer dagelijks mee in de singlesweblog op MVlife.nl

"Nou, geld verdienen of niet, pakweg vind ik het belachelijk! Zo diep moet mensheid niet zinken! No wonder everbody is so lonely but afraid for relationship nowadays…"
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Mensen met twee linkerhanden ontwikkelen vaak extra charme omdat ze domweg wel moeten (overcompensatie)."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

"Ondanks het geblaat van het CDA over de samanleving en dat iedereen maar moet blijven meedoen maken ze zich niet alleen schuldig aan discriminatie van de alleengaanden/staanden, maar ook aan discriminatie van chronisch zieken en gehandicapten."
(Klik hier voor het artikel, alle reacties en discussieer mee!)

Meer brieven lezen?
Check de weblog en het forum!
De redactie van MVLife wordt vaak verrast met leuke, pittige of ernstige ingezonden brieven. Over dating, single-zijn en alles dat maar tussen mannen en vrouwen kan gebeuren. De rest van de brieven die zeker de moeite waard zijn, verschijnen daarom onregelmatig op de singlesweblog MVlife.nl en in het MVlife forum, en dan wordt er ook naar hartelust over gediscussieerd. Blijf dus langskomen!

De wat? Jawel, een identiteitscrisis voor dertigers, ook wel het dertigersdilemma genoemd. Vele dertigers zouden met dit probleem kampen, ze vinden het nemen van belangrijke beslissingen dusdanig moeilijk dat ze met zichzelf overhoop liggen. Maar is de quarterlifecrisis wel echt een probleem of is de huidige generatie dertigers gewoon verwend en als ze ergens niet uitkomen dan gooien ze het op over de psychologische boeg?

Het dertigersdilemma is volgens loopbaanbegeleider Nienke Wijnants in Carp een crisis die te danken is aan een overvloed van keuzes. De huidige generatie dertigers moet veel belangrijke beslissingen nemen en de druk op hen wordt steeds groter. Zo moeten we kiezen bij het kopen van een huis, het wisselen van baan, doorwerken of toch een tweede opleiding? Al deze mogelijkheden hebben gemeen dat je, of je wilt of niet, toch moet bepalen wat jij zelf wilt doen.

Een, twee, drie vier
Een aantal decennia geleden was de kinderwens niet iets waar je over nadacht, je wilde gewoon kinderen, want dat hoorde bij het leven. Maar tegenwoordig zijn kinderen optioneel, niemand verplicht je kinderen te nemen, dus waarom zou je? Een tweede, derde of vierde baan is ook normaal. Je zit niet meer tot je pensioen bij hetzelfde bedrijf, je kijkt rond en je wilt van alles wat. Je hebt de keuze om te kiezen, dus waarom zou je dat niet doen? En daar zit hem nu net het probleem. Wijnants: "Dat mensen meer te kiezen hebben, heeft tot gevolg dat ze er juist voor kiezen steeds meer te willen én te doen. Het continu moeten kiezen kan leiden tot een hoop stress." Een belangrijke oorzaak voor het ontstaan van de crisis is de druk die dertigers voelen. Het besef dat het leven eindig is komt opdagen en bepaalde beslissingen, zoals het wel of niet nemen van kinderen, voert die druk alleen maar op.

Is dit het nou?
Dat de hoeveelheid beslissingen en de druk die daar achter zit het een dertiger moeilijk maken is iets waar ontwikkelingspsycholoog Gerrit Breeuwsma zich in kan vinden. Breeuwsma ziet in de quarterlifecrisis bepaalde aspecten van de puberteit én de midlifecrisis terug en spreekt zelfs van een samensmelting. "Vragen die vaak bij pubers tegenkomen, zoals 'Wie ben ik' en 'Wat wil ik' staan centraal, maar ook de levensvragen die veel mensen associëren met de midlifecrisis, zoals 'Is dit het nou?' komen bij het dertigersdilemma aan bod."

Ik ben hip, ik heb een crisis
Ondanks dat de twee specialisten niet twijfelen aan het bestaan van het dertigersdilemma zijn er genoeg mensen die het hele gedoe maar onzin vinden. Moeilijke beslissingen moeten immers altijd wel genomen worden en waarom zou het voor een dertiger zo enorm moeilijk zijn dat ze zelfs in een crisis belanden? De quarterlifecrisis wordt dan ook regelmatig een modegril genoemd. Geheel onterecht volgens Breeuwsma. Het is volgens hem meer dan een populair fenomeen alleen: "De quarterlifecrisis heeft aspecten van een modeverschijnsel.

Als je het fenomeen beschrijft, zullen veel mensen ook wel iets bij zichzelf herkennen. Maar je kunt de ervaringen die mensen beschrijven niet zomaar afdoen als een modegril. Als een puber moeilijk gaat doen, dan is dat in zekere zin geaccepteerd: het is tenslotte een puber. Als iemand van 45 ineens z'n baan opzegt dan kunnen veel mensen dat ook begrijpen: het is de midlifecrisis. Zo'n maatschappelijke context komt er misschien op termijn ook voor de quarterlifecrisis", aldus Breeuwsma.

Gewoon doen!
Of het dertigersdilemma nu bestaat of niet, een crisis moet worden overwonnen en dat is, als we Wijnants mogen geloven op het eerste oog vrij simpel. Een flinke duw in de rug kan soms al genoeg zijn. Het is een kwestie van gewoon doen. Want wie een keuze heeft gemaakt hoeft niet meer over het probleem na te denken en kan zich met andere, leuke dingen bezig houden. Volgens Wijnants kan de crisis zelfs voordelen hebben. "In feite verschilt het dertigersdilemma niet wezenlijk van de midlifecrisis en het zou me niet verbazen als die fase voor een deel vervroegd is. Dat is volgens mij het allergrootste voordeel van het fenomeen, een enorme kans zelfs, dat we al op deze leeftijd kunnen leren omgaan met existentiële vragen. Waardoor de huidige generatie dertigers in de toekomst niet snel meer zal terugschrikken voor het onbekende."

Geef het beestje een naam
Onder hoge druk geen keuzes kunnen maken lijkt het hoofdprobleem van de quarterlifecrisis. Wie rond de dertig is en kampt met moeilijke vragen kan met een gerust hart aan zijn omgeving uitdragen dat hij last heeft van het dertigersdilemma. Dat de maatschappij verandert en dat dertigers zich in een cruciale fase van hun leven bevinden is een feit. Maar of er sprake kan zijn van een crisis? Voor de dertigers die kampen met problemen en door de bomen het bos niet meer zien is het ongetwijfeld fijn als ze horen dat ze niet alleen zijn. Door het beestje een naam te geven weet iedereen waar hij aan toe is. En wie beseft dat hij kampt met een crisis is al een aardig eind op weg naar herstel. Of de quarterlifecrisis echt bestaat is niet te zeggen, maar zolang mensen denken dat ze er last van hebben zijn er altijd wel mensen te vinden die, tegen betaling, wel willen helpen met het oplossen van het probleem. Dan hebben de psychologen tenminste ook weer werk.

Liefde is...

Je targets bepalen, een SMART geformuleerd R(eltaten)A(ktie)P(l an) voorafgegaan door een missie, een statement. In je P(ersoonlijk)P(resta tie)P(lan)komt weer naar voren dat je 'het' weer niet hebt laten zien, terwijl je in je P(ersoonlijk)O(pleid ings)P(lan)nog wel had aangegeven je te zullen gaan ontwikkelen op dát gebied.
Is liefde eigenlijk verworden tot niets meer dan een te behalen doelstelling? Hoe meer ik nadenk over mezelf, mijn leven, hoe gelukkig ik mezelf wel niet prijzen mag, gezond, levendig, een beetje vreemd, maar wel lekker, hoe meer de gedachte alleen al aan liefde als marketinginstrument me the creeps geeft.
Het is tegenwoordig in om bijv. een man te hebben om mee ...
| 34 reacties | Reageer
Sarabi in het MVlife forum

Kids en hun andere ouder...

Gisteravond begonnen mijn boys ineens te praten dat ze eigenlijk liever niet naar hun vader gaan dit weekend,want hij doet weer raar...
FF ter verduidelijking "paps" is weer (vriendin nr 5) verliefd,en gedraagt zich volgens de jongens als een grote puber,als ze wat aan hem vragen krijgen ze een antwoord wat nergens op slaat,gooit hun spullen als grapje in de bosjes??? is hij continue bezig met zijn vriendin,en die is weer "raar" volgens de jongens omdat ze harde muziek (hardrock,rammstein, of hardcore) draait, dom "haar" heeft ;) en "dom doet",en vervelende kinderen heeft...
| 13 reacties | Reageer
Pearl in het MVlife forum

Wat is vreemdgaan?

Enige dagen geleden ontving ik een mail in mijn mailbox van een kennis die een discussie had gehad met zijn ex over vreemdgaan. Zij had iemand leren kennen via de chat en met hem afgesproken zonder medeweten van de partner van haar. Tijdens die afspraak is er niet gekust of iets dergelijks. Na die afspraak besloten beide elkaar beter te willen leren kennen.
Zij had toen dus nog een relatie met degene die mij nu mailde. Zijn vraag is nu of dit al gezien mag worden als vreemdgaan of niet? Hij vindt van wel, zij vindt van niet.
Ik ben benieuwd naar jullie reactie/mening ... wanneer mag je noem je iets vreemdgaan?
| 9 reacties | Reageer
Femja in het MVlife forum

Sex en vriendschap

Men zegt (en wat heb ik een hekel aan "men zegt") dat een 'gewone' vriendschap tussen mannen en vrouwen niet mogelijk is. Altijd zijn er bijbedoelingen, altijd is er sex in het spel. En komt dat er een keer van, dan is het ook meteen gebeurd met de vriendschap, want sex en vriendschap, dat gaat niet samen (zegt men). Men zegt heel veel, gelukkig dat je er niet naar hoeft te luisteren.
Voor mij is vriendschap erg belangrijk. Zonder vrienden heeft het leven weinig zin naar mijn idee. Waarbij vrienden in mijn geval zowel mannelijk als vrouwelijk kunnen zijn, als ik heel eerlijk ben zelfs meer vrouwelijk dan mannelijk. Het is niet omdat ik ze erop uitzoek, meer hoe het loopt. Of het nu ma...
| 23 reacties | Reageer
Falco in het MVlife forum

amma, ik vind je zoooo lief. Je bent de allerliefste mamma.' Hij zegt het als ik op de bank hang. In de keuken ben. Onderweg naar school. Een verhaaltje lees. In bed lig. M'n tanden poets. Op de fiets stap. Broodjes smeer. De was vouw. Aan de telefoon klets. Boodschappen haal. M'n haar fohn. Onder de douche ga. Op de wc zit.

Ik ben zijn grootste idool. Ik ben degeen die hij het liefste vindt. Totdat… Wat eten we? …(iets gezonds, maakt niet uit wat). Bah lust ik niet. Dan vind ik jou niet lief meer. Jij bent stom. Waarom mag ik dan geen boterham? Vragen die voor hem niet bevredigend worden beantwoord, leiden op het moment allemaal tot een grote variatie aan gezeur en gepiep. Hij is te oud om hem bij kop en kont in de gang te zetten, dus leidt het avondeten tot discussie. Televisie kijken en sommige huisregels ook.

Zijn grootste idool en zijn grootste pispaal in één. GEK word ik er soms van. Regelmatig wisselt het op een dag. Het ene moment ben ik zijn engel. Het andere moment wil hij me de vinger geven. Gelukkig kent hij dat gebaar niet, maar heeft wel de passende houding: duh, jij begrijpt er ook niks van. Die houding waardoor ik denk: halló, je bent bijna 5, geen 15?!
Opeens is het moment aangebroken, dat ik moet overleggen met degene met wie ik samenwoon. Degene van wie ik het meest hou en voor wie ik het meest overheb.

'Grootste idool en pispaal in één'

Maar ook degeen die als ik aan alles toegeef, als een prins op de erwt alleen nog frietjes zou eten, de tv altijd aan wil hebben staan op enge gewelddadige tekenfilmpjes en op de bank zou willen slapen, ver na kleine jongetjes bedtijd. En zo hoor ik mezelf nu dit soort gesprekken voeren, over opruimen, over televisie kijken en het avondeten: met hoeveel mensen wonen we hier eigenlijk ? Met zijn tweeën? Nou dan moet jij ook die troep helpen opruimen/aan tafel wachten tot ik klaar ben met eten/mij Oprah laten kijken.

Mijn Grote prins op het witte paard heb ik nog niet gevonden. Tot die tijd ik leer van mijn kleintje in elk geval heel veel over samenwonen, ruziet(tjes) maken en compromis sluiten.

Dat hij binnenkort mee kan doen aan een casting voor het Lagerhuis junior, editie 2016, blijkt uit het weerwoord dat hij inmiddels weet te geven. 'hoezo zeg ik altíjd dat je niet lekker kookt. Dat zeg ik helemaal niet altíjd.' En dan moet ik hem gelijk geven. Dan krijg ik mijn lesje in nederigheid en moet ik sorry zeggen. En dat doe ik dan ook maar. Want prinsessen op de erwt, die zijn minstens net zo erg.

MINI-ADVERTENTIE (ook adv? Mail)

egelmatig komen in MVlife leeftijdverwante kwesties voor. Het is immers (zie ook het achtergrondartikel in dit nummer) belangrijk voor je persoonlijk bent hoe oud je bent. Je bent in een andere fase of mensen kijken anders naar je. En dat heeft gevolgen voor de manier waarop je je leven doorkomt of naar een partner zoekt. MVlife besloot door middel van het MVlife onderzoek een aantal leeftijdzaken eens en voor altijd te beslissen…

Conclusie: we hebben eerst naar de leeftijd van de MVlifers gekeken en zij blijken voornamelijk zich in de leeftijdscategorieën van van 30 tot 60 te begeven.

Niet veel singles vinden zichzelf te oud (gemiddeld 5%) maar het komt bij mannen verrassend genoeg (?) twee keer zo vaak voor als bij vrouwen! De meeste vrouwen zouden bovendien niet eens willen dat ze nog jonger waren terwijl de meeste mannen best een beetje jeugdiger zouden willen zijn.

Wie is de eerlijkste sekse? Mannen (4%) liegen ongeveer evenvaak als vrouwen (3%) over hun leeftijd in een datingsite. Daarentegen vindt 8% van de mannen dat ze dat eigenlijk wel zouden moeten doen. Een overgrote meerderheid van meer dan 80% van de singles claimt er nooit over te liegen.

Hier zit em de grote kneep: Maar liefst 46% van de mannen wil op zijn minst een jongere partner, tegenover slechts 8% van de vrouwen. En 26% van de vrouwen wil een oudere partner tegenover slechts 2% van de mannen. Bijna de helft van de singles maakt het niets uit.

Over leeftijdsverschillen zijn mannen en vrouwen het eens: de helft van hen maakt het allemaal niets uit, een kwart van hen geeft aan dat zoiets vaak niet goed gaat en het laatste kwart is er simpelweg op tegen.

romen zijn niet altijd bedrog
Na mijn ontwaken straalde een zonnige ochtend mij tegemoet. Ik zag een Nederland, een land van tolerantie, van respect voor verschillende meningen en met een volk dat blij was met de vele alleenstaanden.
Er was een kabinet dat zijn burgers respecteerde. Aan hen nam het voor zijn normen en waarden een voorbeeld, en het woord 'eikel' beperkte het kabinet tot de natuurlijke vrucht. Er was een kabinet dat er alles aan deed om het vertrouwen van de burger niet te beschamen. Er was een kabinet dat de burgers als volwassenen zag en paternalisme ver van zich wierp. Het was rechtvaardig en ieder kreeg het zijne. En het volk leefde nog lang en gelukkig.

Wat dit kabinet nooit zou doen
Voor samenwonenden met een minimum uitkering - bijstand of AOW - een zorgtoeslag van ruim bijna driemaal zo hoog, 95 euro per maand, als de toeslag voor alleenstaanden van slechts 33 euro. De uitkering voor alleenstaanden is al 342,70 euro per maand lager dan voor samenwonen-den. Daarbovenop komt dan een zorgtoeslag die 62 euro per maand lager is.
Wat dit kabinet ook niet zou doen was de huurtoeslag met vaste bedragen verlagen: in 2004 met 8 euro, in 2005 met 12 euro en in 2006 met 17,50 euro. Voor alleenstaanden tikt dit bij een lagere uitkering en een reeds lagere huurtoeslag harder aan.

Hoe de nieuwe zorgverzekering er had uitgezien
Alleenstaanden zouden niet slechts worden afgescheept met éénderde van de maximale zorgtoeslag die samenwonenden krijgen ofwel 62 euro minder, maar recht hebben op de helft, dus 47,50 euro per maand. De inkomensafhankelijke bijdrage, die geldt tot een premiegrens van 33.015 euro, zou voor alleenstaanden de helft bedragen van de bijdrage van samenwonenden.

Hoe de stiekeme verlaging van de bijstand werd getorpedeerd
De bijstand werd niet op stiekeme wijze verlaagd.
Alleenstaande hebben recht op 70 procent van het bijstandsbedrag dat samenwonenden krijgen, zegt men! De reden is dat de vaste lasten van wonen en dergelijke voor alleenstaanden niet 50 procent bedragen dan die voor samenwonenden. Daarom krijgen zij geen 50 procent, maar daarbovenop een toeslag van 20 procent. Al vele jaren blijkt die zogenoemde 70-procentsnorm te laag. Die is in 1963 al te laag vastgesteld. De SER had toen geadviseerd het percentage op 75 procent te stellen. Sindsdien zijn de vaste lasten naar verhouding voor alleenstaanden veel sterker gestegen dan voor samenwonenden.

 

'Huurtoeslag drastisch verlaagd'

En wat doet de overheid sinds medio 1984? De huursubsidie, nu huurtoeslag geheten, werd voor alleenstaanden drastisch verlaagd door invoering van een alleenstaandentabel voor inkomens boven het niveau van de bijstand. Op bijstandsniveau moesten alleenstaanden altijd al meer aan huur betalen voordat zij in aanmerking kwamen voor huursubsidie.
Ik geef u een eenvoudig rekensommetje van de manier waarop de overheid de 70-procentsnorm op van de bijstand stiekem verlaagt. Het kabinet is bang, dat openlijke verlaging politiek niet haalbaar is. Hier komt het.

De toeslag op de bijstand bedraagt 20%, dat is 228,50 euro. Lagere zorgtoeslag 62 euro plus 53,58 euro minder huurtoeslag plus 5,52 euro minder huurtoeslag door verlaging met een vast bedrag:
Totaal: 121,10 euro.
Van de 228,50 euro blijft 107,40 over. Het percentage van 70 procent is stiekem verlaagd tot bijna 59 procent.
Deze trucages werken door boven het niveau van de bijstand.

Een politieke partij voor gelijke behandeling van alleenstaanden, zonder anderen te discrimineren, maakt de droom waar. U kunt daarbij helpen door u aan te melden voor deelname bij: C.L.vanderleer@hetnet.nl

ariska introduceert zichzelf in de vorige keer als een klamper, als iemand die op gezette tijden het hart uitstort bij mensen die daar niet altijd op zitten te wachten. Het lokte nogal wat reacties uit.

Printjil kan het idee van de klamper niet zo goed verdragen: "Wat jammer dat Mariska zich zo omlaag haalt. Ze is een alleenstaande moeder, geen partner om tegenaan te praten, Is het dan gek dat ze leegloopt temidden van andere mensen? Ze moet als het ware iets inhalen. Ik herken er wel iets in al ben ik niet zo erg als Marika. Ik moet ook mijn ei kwijt maar word moe van mezelf en waar Mariska doorgaat stop ik. Het zal ongetwijfeld beter gaan als je een partner hebt. Is het verhaal niet een beetje in overtreffende trap geschreven?"
Suzette is het daar zeker niet mee eens, zij vindt niet dat Mariska zich omlaag haalt: "Dat het beter zal gaan als ze een partner heeft suggereert dat er iets mis is met haar. Mariska is die ze is en kent zichzelf goed, vind ik. Ook ik vind je verhaal herkenbaar en ook ik ga wel over grenzen heen (en laat over mijn eigen grenzen heen gaan, haha). Zeker na een paar wijntjes" En ook Irma vindt dat de overdrijving voor een columnist de beste stijlfiguur is: "Mariska heeft natuurlijk de vrijheid van de columnist en dat houdt in dat ze het moedwillig een beetje aandikt (denk ik) maar dat mag ook. Stel je deze column voor die eindigt op de volgende manier "soms praat ik teveel en zie dat aan de gezichten van de anderen. Ik weet dan dat ik moet zwijgen". Dan zou deze column krachteloos zijn." MVlife weblogger Champagne moet tot haar schande bekennen dat het herkenbaar is: "Ik vind het ge-wel-dig geschreven! Natuurlijk over the top, maar dat mag om je punt duidelijk te maken. Maar ik moet tot mijn grote schaamte bekennen dat ik mezelf er inderdaad soms in herken...argghh!"

Single-zijn taboe
MVlife Magazine plaatste in mei het stuk van Pearl, dat claimt dat het er op het single-zijn nog steeds een taboe rust. Letterlijk schrijft ze:

"Ik kan me prima redden zonder partner maar sommige vinden dat blijkbaar anders...een vrouw hoort een man te hebben die voor hun zorgt (tja...) en single zijn is iets wat in hun ogen absoluut niet kan, want dan ben je zielig of ongelukkig..."

Printjil concludeert dat er dus nog weinig veranderd is: "Ik weet het nog dat er aan mij werd gevraagd: nog geen vrijer? Pas maar op anders zul je een ouwe vrijster worden. Er is dus nog niks veranderd. Had me altijd voorgenomen om niet voor mijn 30e te trouwen. Kwam aardig in de richting en was 28. Dacht dat de tijden nu wel een beetje veranderd waren. Ik scheidde toen ik 40 jaar was en hoefde niet mijn hand op te houden. Was altijd blijven werken en toen ik scheidde: een goede baan, eigen huis en auto. Tjonge... wat lag ik goed in de markt. Was zo hertrouwd. Nu ben ik weduwe en nu zegt niemand meer wat. Ach... jij vindt nog wel eens iemand want je ziet er leuk uit. Als je een bepaalde leeftijd hebt bereikt dan vindt men het niet meer nodig en juist nu wil ik zo graag. Trouwen? Neen nooit meer, geen vuile sokken maar wel een beetje gezelschap.