R E D A C T I O N E E L
Teruggeworpenen...

et is een open deur, maar dat maakt het niet minder waar: als je single bent, wordt je in veel zaken wat meer op jezelf teruggeworpen. Je zult helemaal zelf die belastingaangiftes moeten doen (overleefd?), de tuin moeten wieden, en eventueel de kinderen naar school moeten brengen. Dat geldt niet alleen voor de praktische zaken, maar ook op het gebied van spiritualiteit en geloof kom je jezelf vaker tegen. De markt begint dat ook te ontdekken. Het christendom (zie het onderzoek) blijkt de grote verliezer. Steeds meer cursussen spiritualiteit worden specifiek voor singles gemaakt. Daarom ligt een speciale MVlife editie over de onaardse zaken voor de hand. Daarin zijn we trouwens nog tamelijk down to earth: we hadden een gesprek met Chris Algra van Christianmatch, de christelijke datingsite en leggen je een aantal andere christelijke sites voor. Mariska zoekt een spirituele coach, zoals iedereen. Of niet? Daarnaast exclusief in MVlife.nl een voorpublicatie van het boek van datingcoach Irma Ellens Maat. Herken jij jezelf daarin?

Erik van Heeswijk hoofdredacteur - mail

"Waarom ik betrokken ben bij een christelijke datingsite? Dat heeft natuurlijk iets ideeels, we zijn zelf christen en zelf single geweest: daarom beschouwen we de site als ons kindje. Maar ook zakelijk ligt het voor de hand. Het bedrijf achter Christianmatch, Provident BV, exploiteert ook de christelijke portal Oneway.nl en de christelijke muzieksite Gospel.nl en we hebben veel zakelijke contacten in de christelijke wereld. We snappen de doelgroep en weten wat ze van ons verlangen. Daarom zijn we in mei 2005 Christianmatch begonnen."

En daten christenen erop los?
"Het gaat goed. We moeten er hard voor werken, maar de site kent gestage groei en iedereen is erg positief. Feitelijk zijn we in 1 jaar de grootste christelijke datingsite van Nederland geworden en daarmee hebben we onze bezoekers nog verder verdubbeld. We hebben nu 2300 leden. Toch is volgens mij de potentie veel groter, we hebben nog heel veel christenen niet aangesproken. En die groei moet ook, want er moet binnen de site voldoende te kiezen zijn."

Heel veel datingsites willen groeien, maar hoe ga je dat bereiken?
"De grote datingsites in Amerika gaan inderdaad al terug in aantallen, maar dat heeft ons nog niet bereikt. We willen in ieder geval professioneel zijn. Iedereen kan op zijn zolderkamer een datingsite beginnen, maar een goede service onderhouden en adequaat en snel reageren op vragen is nog wel wat anders. Daarnaast is onze filosofie dat we ook meerwaarde willen bieden. Samen met 316reizen hebben we een reis naar Londen georganiseerd voor christelijke singles. We organiseren speeddate-avonden en ontmoetingsdagen; een breed aanbod. Ik denk dat datingsites die dat niet doen het heel moeilijk gaan krijgen.

Tegenstanders vinden online dating mechanisch en emotieloos. Organiseer je die evenementen ook om dat nadeel weg nemen?
"Nee, online dating staat ook op zichzelf. Het ligt ook aan hoe je er zelf in staat, als je er zelf emotieloos mee omgaat zal het ongetwijfeld zo aandoen."

Een tijdje geleden vertelde je in een persbericht dat de site kampte met een mannentekort…
"Dat geldt voor elke datingsite, overal is 60% vrouw. Dat komt omdat zij meer van communiceren houden, terwijl mannen meer dingen willen doen, die zijn ondernemender."

Maar wat is het verschil tussen zo'n 'gewone' datingsite en een christelijke?
"De doelgroep is anders en je bent als website ook constant bezig die doelgroep af te bakenen. Daarom zijn wij zeer streng in het controleren van wat er gebeurt.

Chris Algra (Christianmatch.nl): "we willen meerwaarde bieden."

We controleren elk profiel en elke foto. Als mensen pikante plaatjes uploaden die er op een andere site misschien nog mee door zouden kunnen, of zoektochten naar erotisch contact, worden bij ons direct verwijderd. Ook niet-christelijke mensen worden niet toegelaten. Dat kost natuurlijk wel extra werk, maar we willen een veilige omgeving waar christenen met elkaar in contact kunnen treden.
Tuurlijk zijn er ook wat details anders: zo zijn er al een hele tijd vrijwilligers in de chatbox en die houden er ook af en toe een gebedsuur. Op het forum wordt ook aardig wat over het geloof gedebatteerd."

Ook door mensen die al een partner hebben?
"In onze site is 95% van de leden op zoek naar en partner, maar we willen niet dat als iemand net een relatie heeft dat ie er dan direct van af moet. Dan zou je mensen bijna dwingen om te liegen. E hoewel ik hoop dat christenen in moreel opzicht hogere standaarden hebben, zijn we in de praktijk allemaal falende mensen."

Een tijdje geleden heeft de Commissie Gelijke Behandeling een veroordeling uitgesproken op het weren van niet-christenen van een religieuze datingsite…
"Daar hebben wij ook met verbazing kennis van genomen. Ik vind het echt een onbegrijpelijke uitspraak. Als je een datingsite voor dikke mensen mag beginnen, waarom dan niet voor uitsluitend christelijke mensen? We proberen alleen maar onze leden te geven waarnaar zij op zoek zijn, namelijk een christelijke partner. Als je die nog op de site moet gaan zoeken, voldoe je wimpelweg niet aan de verwachtingen. Het is ons gelukkig nog niet overkomen dat iemand procedeert, we moeten maar zien wat er dan gebeurt. We hebben überhaupt geen 5 -jaren plan…"

Reiservaringen gezocht
'Wat kan ik verwachten?'

oor de eerste keer ga ik mee met een singlesvakantie. Ik was er altijd erg huiverig voor en nog steeds ben ik een beetje onzeker. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten en wat men van mij verwacht. Ik ga met met een reis naar Egypte van 8 dagen, een beetje cultuur en een beetje zon. De leeftijdgroep is tussen de 34-39. Wie heeft ervaringen met dit soort vakanties en wie wil ze met mij delen, om een beetje van mijn onzekerheid weg te nemen?
Anja

Leuker kunnen we het niet maken...
'Zijn ze daar gek geworden of zo?'

De belastingdienst werkt niet echt lekker mee met singles. Als je alleen bent krijg je amper huur- of zorgtoeslag en al krijg je die, dan moet je hem nog gaan terugbetalen ook. Ik moet nu van de belastingdienst in een keer 450 euro ophoesten die ik teveel zou hebben gekregen. Ze verwachten dat ik dat ook nog eens binnen een maand over kan maken. Zijn ze daar gek geworden of zo? Een alleenstaande vader met drie kinderen en dan even 450 euro overmaken, ja dag. Ik heb geprobeerd uitstel te krijgen of een gespreide betaling, maar daar willen ze niet aan doen. Ik moet dokken, en snel. Op zo'n manier weten ze me in ieder geval steeds meer te overtuigen dat emigreren misschien een goed idee is. Over twee jaar zijn ze hopelijk alle drie het huis uit, en dan ben ik weg.
Karal

Meer brieven lezen?
Voor de fans van ingezonden brieven: Op singlesweblog MVlife.nl en in het MVlife forum wordt naar hartelust gediscussieerd.

Kleine en grote dingen
'Ouderalleenreizen belachelijk duur?'

Laatst was ik op zoek naar een aantal nieuwe keukenapparaten omdat ik door een kleine keukenbrand (niet mijn fout!) wat dingen was kwijtgeraakt. Aangezien ik toch alleen ben en ik me daar prima bij voel bedacht ik dat van die kleine apparaatjes best een uitkomst zou zijn. Lekker goedkoop en meteen minder grote bakken koffie en thee. Maar helaas, die dingen zijn bijna net zo duur als een 'normale'! Ik kon 14 euro neerleggen voor een kleine waterkoker en 17 voor een grote. Ja, dan is dat die drie euro ook niet waard toch? En voor de koffiezetter gold precies hetzelfde. De grote was slechts 2 euro duurder! Dat is toch gek? Ik snap dat zo'n ding niet voor de helft van het geld verkocht wordt, maar dat kleine verschil was me toch iets te gortig. Conclusie: ik kan 12 koppen koffie in een keer zetten en 12 bakken thee. Het klinkt misschien een beetje zeurderig, maar ik moest mijn verbazing even kwijt.
Sylvia

Opnieuw proberen?
Wo 21 mrt 07 | Isa33 | Rubriek: Single leven

Stel je voor... Je hebt anderhalf jaar een knippelichtrelatie met iemand gehad. Het was meer uit dan aan, omdat hij nog niet over zijn ex heen was. Hij heeft je in die tijd veel verdriet gedaan. Nog een half jaar lang nadat het uit was, heb je op hem gewacht, in de hoop dat hij zou inzien hoe goed jullie het zouden kunnen hebben. Na meer dan een jaar staat hij voor je deur. Hij erkent ruiterlijk zijn fouten, en vraagt of er een kans is om het weer opnieuw te proberen in de toekomst. Wat te doen? Met hem heb je een (niet al te florissant) verleden, en dus een veel moeilijker start van een relatie. Anderzijds ken je elkaar ook wel weer zo goed, dat je kunt inschatten wat voor soort r... Lees verder...
| 27 reacties | Reageer

Flirten
Zo 01 apr 07 | 1234roos | Rubriek: Erotiek

Het woord flirten komt oorspronkelijk uit de Franse taal, vanuit uitdrukking "conter fleurette", wat vrij vertaald "spreken in bloemetjes" betekent. De Engelsen hebben de benaming overgenomen en fleurette verbasterd tot "flirting". Via Engeland is het woord in de 17de eeuw ook in Nederland terecht gekomen. Flirten is iets dat de meeste meisjes en vrouwen zeer goed beheersen en de meeste mannen als een blind paard niet opvalt. Als je iemand ontmoet die je erg aantrekkelijk vindt ga je je anders gedragen. Je hangt niet onderuit maar strekt je lichaam. Je wordt wat drukker en maakt plagerige en uitdagende grapjes naar hem of haar, die je ondersteunt met een glimlach. Je bent verbaasd over je ...Lees verder...
| 38 reacties | Reageer

Zijn 'oudere"singles veeleisender?
Di 13 mrt 07 | lot30 | Rubriek: Single leven

Een gesprek met mijn dochter riep de volgende vraag op: zijn oudere singles veeleisender? Ik tel mij tot de "oudere" singles en mijn dochter is duidelijk een "jonge"single. Mijn eisen betreft vriendschappen, relaties, vakanties, levensinhoud en noem maar op liggen veel hoger dan bij de jonge generatie. Als er iemand een leuk koppie heeft, en leuke babbel of een schattig surfertje is, dan is het al snel aan ..en de vakantie? we zien wel... Is het daarom ook zo moeilijk voor de "oudere "single om bvb een bevredigende relatie te vinden, of nieuwe vriendschappen aan te knopen? Stellen wij te hoge eisen aan de omgeving, willen wij vooral zekerheid (welke natuurlijk niet bestaat) of is het do...
| 51 reacties | Reageer

Lucht(jes)
Do 08 mrt 07 | Gerard1950 | Rubriek: Erotiek

Met Mitzi had ik in de chat ooit een babbel over parfum. Beetje om haar te plagen, zei ik dat ik parfum vond stinken. Soms loop je langs een vrouw, met zo’n wolk om haar heen, niet altijd even lekker... Zelf doe ik niks aan luchtjes. Ik stam nog uit de tijd, dat je als man vreemd werd aangekeken als je deo gebruikte. Nu maakt de reclame ons wijs, dat wij mannen ook aan de rimpelbestrijders, hair-lotions en weet ik al niet hoe het allemaal heet, moeten gaan. Ik doe dus niet mee. ’s Morgens onder de douche smeer ik me in met SebaMed wasvrije zeepemulsie en doe soms, als ik er aan denk, n rolletje deo onder me oksels. That’s it. Nou speelt ook mee, dat ik van diverse vrouwen heb gehoord d... Lees verder...
| 46 reacties | Reageer

Irma Ellens Maat, datingcoach en schrijfster

Het is zo'n mooie maand april dit jaar... Alles bloeit volop en jij zat daar binnen te kijken naar een voorstelling over twee mensen met huwelijksproblemen, naast een man die je vader kon zijn.
Ik heb er alle begrip voor dat je enigszins achterdochtig bent geworden zoals je zelf aangeeft. Ik ben blij dat je mijn exacte kalenderleeftijd weet. Ach, leeftijd is natuurlijk niet belangrijk als mensen van elkaar houden, maar het is toch een rare actie van die man...
Zoals gezegd heb ik weinig ervaring met daten, maar ik heb ook een keer iets merkwaardigs meegemaakt. Ik had een afspraak met een dame en ik vond het een beetje vreemd dat ik direct bij haar thuis werd uitgenodigd. Aan de telefoon heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik weliswaar een betrouwbare man ben, maar dat ze gevaarlijk spel speelde, door mannen waarmee ze alleen gemaild had, in haar woning te ontvangen.
Toen ik arriveerde werd het me al snel duidelijk dat ik aan een test werd onderworpen. Nog voordat ik een kopje koffie kreeg vroeg ze me haar te helpen met de vaatwasser leegruimen, en vervolgens moest ik haar kinderen een verhaal voorlezen voor ze naar bed gingen. Ook moest ik kleding van haar ophangen in een kast. Het waren een soort uniformen, allemaal broeken en jasjes die op elkaar leken. Ik voelde me erg ongemakkelijk omdat ik in de kledingkast van een praktisch onbekende dame keek.
Volgens mij was ik de enige die zich opgelaten voelde want de vrouw keek toe, en ik kreeg af en toe een bemoedigend knikje. Ik vermoed dat ze mijn snelheid van werken waardeerde, en ook het feit dat ik deze bizarre klus efficiënt afhandelde. Ik ben niet direct weggegaan, maar de reden daarvoor was dat ik medelijden kreeg met de kinderen.

Een tweede afspraak heb ik echter niet gemaakt. Ze gaf me een lijstje met de dagelijkse werkzaamheden in het gezin en vroeg me of ik wilde aangeven welke ik voor mijn rekening zou nemen in de toekomst. Een persoonlijk gesprek was niet mogelijk; wat ze zei was allemaal praktisch van aard. Persoonlijke gevoelens waren volgens haar ook niet het belangrijkste, integendeel. Ze beweerde dat een relatie met een goede taakverdeling sowieso prettig zou zijn.
Ik schrok toen ik haar hoorde zeggen dat gevoelens alleen maar afleiden en stress veroorzaakten. Natuurlijk was ik behoorlijk nieuwsgierig en vroeg haar waarom ze ook nu een uniform droeg. Ze lachte kort en kil en antwoordde dat de mode een puberaal restant was van volwassenen die zich wilden onderscheiden maar daar niet toe in staat waren en daarom probeerden op te vallen met opsmuk. Het was zelfs een valkuil van de consumptiemaatschappij, die mensen klein en dom wilden houden. Op den duur zou mode totaal verdwijnen volgens haar.
Ik weet nog dat ik een beetje beteuterd antwoordde dat die uniformen van haar allemaal zwart en grijs waren en dat een vrolijker kleur haar misschien nog beter zou staan. Maar het paste wel bij haar omdat álles aan haar functioneel was: Haar kapsel was kort en praktisch geknipt, haar horloge was onopvallend, maar op afstand was de tijd goed zichtbaar en ik merkte dat ik vaker op haar horloge keek dan op de mijne, omdat ik haar niet wilde kwetsen en de minuten aftelde, want ik voelde me echt niet ontspannen in haar gezelschap.
Behalve dat ik op mijn efficiëntie in de huishouding werd getest, wilde ze alles weten over mijn familie. Ik bedoel niet de gebruikelijke smakelijke anekdotes die je over familieleden kan vertellen, maar de genetische kwaliteiten van mijn ouders en grootouders. Ik voelde me beoordeeld op een manier die me deed denken aan de wijze waarop ik de robots test die ik ontwikkel.
Voor mij is het verfrissend om met je te corresponderen en te merken dat er iemand is die nog tijd voor me neemt, in dit tijdperk van fast-food en fast-dating. Hoeveel mensen leren elkaar tegenwoordig nog werkelijk kennen? Echte aandacht is een zeldzaam iets aan het worden.”

Klik hier om de rest van het tweede hoofdstuk te lezen.
Wil je het boek van Irma als een van de eerste in handen hebben? Stuur dan een mailtje met je naam en adres naar de redactie. Wij verloten onder alle inzenders drie exemplaren.

e laatste tijd ben ik aan het nadenken over wat ik wil: wil ik hogerop, wil ik de basisschooljaren nog relaxed werken en blijven zitten waar ik zit, wil ik meer spanning in mijn vrije tijd of juist weer gaan leren als investering in mezelf, gericht op de toekomst. Allemaal vragen, maar geen antwoorden.

Het beeld dat ik van mezelf voor ogen had als 16 jarige en wat ik ben geworden is zó anders. Ik zag mezelf als een heel doorwrochte maatschappelijk werker of een goede schrijver of spetterende artiest. Iemand die werkte met passie . Ik zou werk en gezin goed kunnen combineren, leuke vriendenkring. Als ik het zo opschrijf, ligt het helemaal niet zo erg ver uit elkaar eigenlijk.  Alleen ben ik maatschappelijk gezien meer suksesvol geworden. En in mijn dromen als 16 jarige had ik een partner in dat gezin, in plaats van een team van oppasjes. Ik ben nu 2x 16, single mamma van een zoon, heb een goede baan en een leuke vriendenkring. Maar wat nu?

Als ik mijn gedachten bespreek met vrienden en collega’s, kom ik erachter dat ik helemaal niet zo uniek ben. Het is blijkbaar een levensfase-ding. Onvermijdelijk: zingevingsvragen horen bij dertigers zoals jeugdpuistjes horen bij de puberteit...
Gelukkig hebben zij wel een idee: van allerlei kanten wordt me aangeraden om een coach te nemen. Iedereen blijkt er al een te hebben, te hebben gehad, zich erop te orienteren of iemand te kennen die er veel baat bij heeft gehad.
Want: een coach is iemand die tegen betaling beter naar je luistert dan je vrienden .
Op zich sta ik er wel open voor, als ik maar wist wat ik wilde. Daar sla ik de plank mis, volgens mijn vrienden. Die coach is er juist om dat te gaan ontdekken.

Een verteld me over de fijne ontspanningstapes die haar coach heeft meegegeven, door hemzelf ingesproken. Een ander lag op een bank met een geblindeerde ski bril te kijken naar lichtflitsen, methode ‘Ad Visser’. Er is iemand die een contract heeft afgesloten met een jaartraject waarin staat dat ze over een jaar in een andere functie zal werken.. Volgens mij is een coach gewoon een ander woord voor therapeut, maar zoeken we eigenlijk een tovenaar. Iemand die alle pijntjes, twijfels en ongemakken weg kan toveren. De verantwoordelijkheid voor al die verworven keuzes wil delen. De last van het leven even wil verlichten. En daar willen we best voor betalen.

Ik moet ook denken aan wat John Lennon zei: life is what happens, while you’re making other plans. Dat geeft mij wel rust. Ik doe het voorlopig nog wel even zelf. Ik ga gewoon lekker plannen maken. Leuke plannen, stomme plannen: dingen verzinnen en zien waar die toe leiden. Ik ben benieuwd wat het leven dan voor mij in petto heeft..

MINI-ADVERTENTIE (ook adv? Mail)

ingles en hun geloof, een moeilijk onderwerp en moeilijk in vijf simpele vragen te onderzoeken. Gelooft een single nog wel, en zo ja, welke religie is het populairst en hoe belangrijk is het dat een eventuele partner dezelfde religie aanhangt of niet. We vroegen het aan alle MVlife'ers en maar liefst duizend van jullie (dank weer voor alle antwoorden en feedback!) gunden ons een blik achter de spirituele schermen van het single-bestaan. Ook hebben we even de antwoorden van dit onderzoek naast ons onderzoek van een kleine drie jaar geleden gelegd en de resultaten zijn ronduit verrassend te noemen.
Om te weten wat voor vlees we in de spritituele kuip hebben vroegen we allereerst of de deelnemers zich überhaupt beschouwen als een spiritueel of gelovig mens.

Meer gelovige singles
En de eerste verrassing is al binnen. Vergeleken met de resultaten uit 2004 geldt voor zowel de mannen als de vrouwen dat de groep Nee-zeggers met ongeveer tien procent is afgenomen. Bij de vrouwen is het gezakt van 25 procent in 2004 tot 16 procent nu. Bij de mannen is het gedaald van 36 procent naar 28 procent. Een opmerkelijke daling. De mensen die eerst dat vakje aanvinkten zijn vrijwel allemaal overgestapt naar de keuze 'behoorlijk. Daar laten beide seksen een stijging zien die ongeveer even groot is als de daling bij de Nee-zeggers. Een toename dus in het aantal gelovige singles. Het aantal singles dat zichzelf als 'helemaal' gelovig omschrijft is nagenoeg gelijk gebleven, net als de singles die zich 'een beetje' spiritueel of gelovig noemen.

Christendom grote verliezer
De keuze voor een religie kan in vrij korte tijd behoorlijk veranderen. Het Christendom kan gerust de grote verliezer genoemd worden. Deze religie was in 2004 het populairst met 36 procent van de mannen 29 procent van de vrouwen, dit jaar is dat voor de mannen gezakt naar 31 procent en bij de vrouwen gaat er zelfs tien procent af en blijft er maar 19 procent over. Een opmerkelijke daling.


Het Boeddhisme is bij de vrouwen nu even populair als het Christendom. Alleen de groep vrouwen die geen religie aanhangen is groter met 27 procent van de stemmen. Het Boeddhisme heeft dan ook precies alle stemmen opgevangen die het Christendom heeft verloren. Bij de mannen is er geen specifieke religie die de verloren stemmen van het Christendom weet binnen te halen, nagenoeg allemaal stijgen ze met een á twee procent.
De grootste verschuiving is echter bij de vrouwen waar te nemen. Maar liefst vijftien procent geeft aan alle religies een beetje te steunen. in 2004 was er nog geen enkele (!) vrouw die die optie aankruiste. Een grote winnaar is er dus niet, om in Henny Huisman-termen te spreken: Iedereen is een beetje een winnaar.