R E D A C T I O N E E L
Werken voor vakantie

Na de vakantie is het altijd zo lekker druk op het werk. Dankzij die vakantie kun je dat dan wel weer hebben. Toch sluipt er zo, bijna een maand na mijn vakantie, alweer de behoefte in om weer op vakantie te gaan. Niet dat mijn collega's of de baas vervelend zijn - ze lezen mee ;) - maar gewoon, omdat vakantie zo lekker is.

Geen zorgen, niet op tijd opstaan en vooral precies doen waar je zin in hebt. Al wil je niets doen, op vakantie kan het. Maar het is ook wel weer leuk om te werken. Beetje kletsen met collega's en vooral veel lol hebben. Want zonder lol is het werken om je vakanties te betalen toch een heel stuk minder leuk. Ik kan het weten.

Vroeger werkte ik bij een baas die als een halve dictator zijn bedrijf bestuurde. De hele dag door klaagden ik en mijn collega's tegen elkaar over de baas en over het loon dat maar niet kwam. En als het dan eindelijk vakantie was kon je niet echt ontspannen. Tegen de tijd dat je eindelijk een beetje afgeschakeld had moest je alweer gaan werken. Kortom; een en al ellende.

Maar inmiddels weet ik dus wel hoe fijn het is om leuke collega's te hebben en een baas die waarmaakt wat hij zegt. De behoefte aan vakantie wordt niet minder, maar als je eenmaal wat tijd voor jezelf hebt dan kun je er echt van genieten. En genieten is toch echt waar het mij om gaat in het leven.

Geniet ze!

Olle Vastbinder - hoofdredacteur - mail

"Al op de eerste dag dat ik daar begon met werken zag ik hem staan, heel erg cliché, bij het kopieerapparaat. Ik vond het meteen een schatje, maar verliefd was ik niet. Ik merkte wel dat hij mij ook zag zitten en we trokken steeds vaker met elkaar op. Na een half jaar lang om elkaar heen gedraai kwam het er eindelijk van in een café waar we elkaar stomtoevallig tegen het lijf waren gelopen. Eindelijk zoenden we. Vanaf dat moment waren we echt een koppel, zo zagen we het allebei."

Slagvaardig
Een geheim was hun relatie nooit. Iedereen had al lang door dat ze meer dan collega's waren en de maandag na hun eerste zoen besloten ze er maar meteen voor uit te komen om de roddel voor te zijn. "Iedereen vond het leuk, iedereen was enthousiast en vooral blij dat het nu echt officieel iets was. We kregen van de baas zelfs te horen dat we best iets slagvaardiger hadden mogen zijn, er was immers nergens een bedrijfsregel dat collega's niets met elkaar mochten beginnen. Een en al leuk nieuws dus."

'niet alle relaties zijn voor de eeuwigheid en ik vreesde voor het moment dat we misschien uit elkaar zouden gaan'

Geen klefheid
"Het ging tussen ons ook perfect. Na een half jaartje gingen we samenwonen en we waren misschien wel het gelukkigste stel op aarde. We waren op het werk niet zo'n klef stel zoals je soms wel eens ziet. We waren op het werk echt collega's die dan toevallig samen met dezelfde auto naar hetzelfde huis terugreden. In totaal ging dat zo'n anderhalf jaar goed." Maar toen kwam het moment waar Paulien al die tijd voor vreesde. "Niet alle relaties zijn voor de eeuwigheid en ik vreesde voor het moment dat we misschien uit elkaar zouden gaan. Toen dat moment er eenmaal was was het ook meteen verschrikkelijk. We merkten allebei dat we toch niet voor elkaar waren gemaakt en we gingen als vrienden uit elkaar. Geen probleem, gewoon doorwerken zou je denken."

Roddelen
Maar dat pakte heel anders uit. De ex van Paulien begon allemaal vreemde verhalen te vertellen en hij begon haar steeds meer af te vallen bij vergaderingen of besprekingen.

"Het leek wel of hij wilde bewijzen dat we uit elkaar waren en dat hij me niet zou bevoordelen omdat we ooit een koppel waren. Niets wat ik zei was goed en hij trok alles in twijfel wat ik deed. Gelukkig was hij de enige en waren er altijd wel mensen die hem tegenspraken. Maar de vreemde roddels die hij op gang bracht hoorde ik steeds vaker en ik werd heel onzeker. Op een gegeven moment werd hij chef van de afdeling en ik wist toen ik dat hoorde dat mijn tijd daar voorbij was. Als chef begon hij ineens weer vriendelijk te doen, maar dat hield hij maar twee weken vol. Toen bleek namelijk dat hij een nieuwe vriendin had en hij wilde zich tegenover haar weer bewijzen dat er niets meer tussen ons was. Hij adviseerde mijn baas om mijn contract niet te verlengen en toen stond ik dus op straat."

Lesje geleerd
Spijt heeft Paulien niet. "De relatie was leuk en heerlijk, maar de gevolgen na de breuk, die waren verschrikkelijk. Ik zou nu nooit meer met een collega iets beginnen. Want je weet dat het ooit uit kan gaan en dan zit je nog steeds elke dag acht uur lang met elkaar opgescheept. Een van de twee zal toch echt een andere baan moeten gaan zoeken, want samenwerken gaat dan echt niet meer. Ik heb mijn lesje wel geleerd. In een paar maanden was ik mijn partner en mijn collega's kwijt. Ik voelde me erg eenzaam en heb drie maanden lopen balen en mezelf zielig te voelen. Gelukkig heb ik nu een nieuwe baan en helaas werken daar best leuke jongens. Maar ik laat me niet meer verleiden..."

Naborrelen over dit onderwerp?
Klik hier om met de andere MVlife'ers in het forum te praten over leuke en minder leuke ervaringen met een relatie op het werk.

Loonslaaf
'was ik maar met pensioen'

Nog tien jaar en dan mag ik met pensioen. Daar verheug ik me nu al op. Helaas moet ik dat dan wel zonder mijn vrouw vieren aangezien die vijf jaar geleden is overleden. Maar toch, ik heb er zin in. Vol jaloezie kijk ik naar collega´s die afscheid nemen en met een grote glimlach de deur voor de laatste keer achter zich dichttrekken. Massaal lijken ze wel met pensioen te gaan.

Daarom ben ik ook blij dat ik in Nederland woon. Dat je weet dat er, ondanks alles, toch geen slechte oude dag aan zit te komen. Wij loonslaven klagen misschien wel veel en daar hebben we ook alla recht toe. Maar als je eenmaal met pensieon bent, dan ben je er redelijk zeker van dat je in ieder geval niet alleen droof brood te eten hebt. Niet iedereen heeft het even ruim, maar vergelijk je pensieon is met dat van een willekeurige andere aardbewoner. Dan kom je er toch echt niet slecht van af.
Henk

Stereotypen
'jong, blond, knap en op schoot bij de baas'

Ongelofelijk dat sommige stereotypen elke keer maar weer bevestigd worden. Neem nu de vorige secretaresse van de baas. Ze was jong, blond, knap en dook wel eens onder het bureau van de baas. Echt waar, ik maak geen grap.

Een aantal weken geleden zouden we een vergadering op de kamer van de baas hebben. Met vier man stapten we binnen om vervolgens een onderuitgezakte baas aan te treffen, met de nieuwe secretaresse op schoot... We barstten in lachen uit. De vergadering ging niet door en geheel toevallig hebben we een dag later allevier een Iris-bon van de baas gekregen - "voor jullie harde werken". Ja, ja, zwijggeld dus. Maar wat ik bovenal vreemd vind is dat de baas de secretaresse ontslagen heeft. Kennelijk was ze niet goed genoeg, of zou het wat anders geweest zijn. Het was inderdaad een dom wicht, maar ze deed haar werk verder wel goed. En de baas maakt even misbruik van d'r, wordt betrapt en zij zit vervolgens zonder baan. Iets er van zeggen kan ook weer niet, want iedereen wil wel zijn eigen baan behouden. Een moeilijke situatie dus die ook maar weer bewijst dat een baas wel degelijk een te dominante machtspositie kan hebben.
Henda

Laat je horen
'een beetje mokken helpt niet'

Al jaren werk ik bij hetzelfde bedrijf. Geen hoogstaand werk, maar wel leuk. Maar helaas mag ik al jaren pas als een van de laatsten mijn vakantieperiode uitzoeken. Elk jaar weer kreeg ik te horen dat het voor mij toch niet zo uitmaakte wanneer ik met vakantie ging. Ik was immers toch maar alleen. Dit jaar had ik er genoeg van en besloot ik dat ook meteen duidelijk te maken. Ik vertelde ze dat ze geen donder met mijn priveleven te maken hadden en dat ik net zoveel recht had op een vakantieperiode van mijn voorkeur. Tot mijn grote verbazing waren meerdere mensen het met me eens met als gevolg dat ik nu lekker tijdens het hoogseizoen op vakantie ven geweest. De moraal; een beetje zitten mokken helpt niet. Laat je horen en laat merken dat je ook als single wel eens iets wil of wil krijgen. Pas dan weten anderen dat je net zo goed recht hebt op bepaalde voordelen op het werk. Wie niet laat weten wat hij wil zal ook niet gehoord worden.
Greetje

Meer brieven lezen?
Voor de fans van ingezonden brieven: Op singlesweblog MVlife.nl en in het MVlife.nl forum wordt naar hartelust gediscussieerd.

Een begeleidingstraject voor singles? Is dat nu wel nodig zul je je afvragen. De beide dames leggen graag uit dat dat wel degelijk iets is waar singles wat aan kunnen hebben. Els: "In de jaren dat we al bezig zijn geweest met het begeleiden van mensen viel ons op dat singles vaak wat meer aandacht willen. En dat is begrijpelijk. Een werkloze single heeft in de eerste plaats geen werk en daarnaast hebben ze ook niet iemand waar ze op terug kunnen vallen. En bij die beide punten, werkloos en relatieloos, speelt juist het gebrek aan feedback een belangrijke rol. Een werkloze single heeft geen collega's die meepraten over werkgerelateerde zaken en geen partner waar je je werk mee kan bespreken. Er zijn dus geen mensen die direct klaar staan om een werkloze single te motiveren. En daar zijn wij nu voor; we geven kritiek, we geven complimenten, maar bovenal geven we advies en feedback."

'Even een kopje koffie en de dag doorspreken'

Schoppen
Een single die bij Denkinmogelijkheden langs gaat kan niet op zijn luie kont gaan zitten en afwachten op wat hem wordt aangeboden zo vertelt Marion: "Dat klopte, je moet echt niet verwachten dat je hier een paar keer langskomt en dat we op een gegeven moment een baan voor je hebben. Wij willen dat mensen er zelf keihard aan werken om weer mee te kunnen doen op de arbeidsmarkt. Wij geven een flinke schop onder de kont waar dat nodig is, maar indien nodig geven we ook kledingadvies. Ook organiseren we regelmatig workshops over de meest uiteenlopende onderwerpen. Natuurlijk helpen we ook bij het zoeken van vacatures, maar we richten ons voornamelijk op de persoonlijke ontwikkeling. De een heeft bijvoorbeeld alleen die schop onder de kont nodig, terwijl de ander een cursus Engels kan gebruiken of hulp bij hun persoonlijke presentatie. Maar we pimpen bijvoorbeeld ook een cv als dat nodig is.".

Naast de workshops komen de klanten van Denkinmogelijkheden regelmatig samen om met zijn allen zaken te bespreken en om hun zwaktes aan te pakken. Els en Marion noemen dat het 'succesteam'.

Marion: "We zetten dan een groep mensen bij elkaar die allemaal verschillende zwakheden hebben. Ze krijgen dan allemaal hun eigen opdracht om aan hun zwakheden te werken. Iemand die verlegen is bijvoorbeeld moet dan juist vaak het woord pakken. En iemand die juist te snel dingen zegt kan er aan werken om eerst na te denken over wat hij wil zeggen."

Alternatieve partner
Marion en Els zien zichzelf als de alternatieve partner. Iedereen is welkom, al is het maar voor een kopje koffie en een goed gesprek. Marion: "Klanten van ons die even een dipje hebben of die ergens over willen praten kunnen zo binnenwippen, net als iemand met een relatie thuis zou doen. Even een kopje koffie en de dag doorspreken."

Altijd aanspraak
Het hele traject duurt maximaal een jaar. Door de combinatie van workshops, groepsgesprekken, het geven van advies en feedback heeft iemand volgens Marion en Els een goede kans om weer geschikt werk te vinden. "Een gegarandeerde manier om aan werk te komen is het helaas niet, maar een deelnemer aan het traject kan aan het einde in ieder geval wel duidelijk voor zichzelf bepalen wat hij wil en hoe hij dat zou kunnen bereiken", besluiten Els en Marion.

Alleen
5 september | RD47 | Rubriek: Single leven

Alleen .. ja, vanavond ben ik weer eens alleen. Zit op de bank, muziekje op de achtergrond .. ( Voor de liefhebbers: Tiesto ), sigaretje smeult in de asbak, neem zo weer een trekje. Wees gerust MV-ers ik laat hem niet verpieteren. Huis op orde, vandaag gewone, normale werkdag gehad. Budgetteringen, tenders, wat problemen opgelost, nagedacht over een hooglopend conflict met de baas, uitgezocht wat de ins en outs zijn van ons sociaal plan, want je maar nooit wat een baas allemaal doet .. en vanavond dus alleen.
| 23 reacties | Reageer

Onthechten
2 september | -JC- | Rubriek: Single leven

Heel langzaam ruimt het op, in mijn hoofd, mijn hart, mijn dagelijks doen en laten. En langzaam aan vind ik mijn balans. Onthechten is voor mij iets lastigs. Als kind heb ik nooit geleerd te hechten. Ik voelde me altijd al ontheemd. En als ik nu als volwassene dan eindelijk mijn hart schenk aan iemand, dan hecht ik compleet.

Binnen dat gehecht zijn, heb ik wel behoefte aan mijn eigen vrijheid, mijn eigen identiteit, maar ik word graag gekoesterd, geliefd, beschermd tegen de grote boze buitenwereld die soms zo genadeloos over mij heen kan denderen.
Lees verder...
| 9 reacties | Reageer

Steunpunt stoppen met roken...
6 september | Hariette | Rubriek: Overig

Al jaren paf ik er rustig en heerlijk op los..maar omdat ik nog wel een aantal jaartjes mee wil draaien wil ik dat niet als een stoommachine doen.. 11 september was de afspraak met mijzelf cin en de kids.. iedereen hier in de hoerastemming maar voor hoelang? wat moeten mn kids en lief met zo'n sjaggarijnig mens straks.. vandaar dit draadje WIE DOET ER MEE??? ik ben al een paar stoere dames tegengekomen cin..draakje..joke.. en don:-)) dit draadje moet een soort steunpunt worden waar we ons heerlijk af kunnen reageren waar alle schuttingtaal naar boven mag komen:-)) kom op wie is er hier stoer en doet mee aan deze grote uitdaging!! hier wordt stoppen met roken niet saai:-)) laten we 10 september saampies afscheid nemen van ons laatste saffie...
| 11 reacties | Reageer

Omgaan met teleurstellingen
24 augustus | Silverliner | Rubriek: Overig

Het was/is weer eens zover. Voor de "tigste" keer krijg ik weer een teleurstelling voor mijn kiezen en moet ik die weer verwerken. Ik wordt daar zo moe van en beslist depri. Niet dat de eerste keer is. Oh nee. Zelfs is me dat zo vaak overkomen dat ik daarover (weer eens) ga nadenken, en mij daarbij afvraag: OF: ik stel te hoge eisen aan anderen? Het zou goed kunnen zijn dat dat een rol speelt omdat ik aan mezelf ook hoge eisen stel en verwacht dat anderen dat van mij mogen en kunnen verwachten. OF: anderen zijn te onverschillig, te ongeïnteresserd en kan het ze niet schelen dat bepaalde afspraken niet worden nagekomen, bepaalde gewekte verwachtingen niet worden waargemaakt.
Lees verder...
| 13 reacties | Reageer

Gimme gimme gimme
A man after midnight
Won’t somebody help me
Chase the shadows away

Raampjes opengedraaid, ABBA onfatsoenlijk hard meebléren, achterin m’n jongetje dat tegen de wind in de bladzijdes van zijn Suske en Wiske probeert om te draaien, in mijn spiegels de caravan die ritmisch meehobbelt en het Drenthse landschap als decor. Vakantiegeluk in gevangen in een 70’s hit.

Van tevoren zag ik er tegen op: wat moet ik met al die vrije tijd? En: weer kamperen in de regen, daar gaan we weer met de regenpakken, kaplaarzen, paraplu’s en zompige sokken. Die vochtige geur die in al je kleren gaat zitten. Fleece omdat het moet. Nee, voorpret was niet aan mij besteed.

Maar ik was vergeten dat eenmaal op de plaats van bestemming het me allemaal niks meer uit maakt. Dat ik in no time helemaal camping-fähig ben en m’n trainingsbroek echt het meest gedragen kledingstuk is, ondanks de kekke rokjes. Campingkoffie in de thermos, knakworstjes op brood: feest!

Vier weken vakantie in Nederland, dat betekent: 2 weken kamperen, bos en zee. Aantal vakantievriendjes Mariska: 0 (kwam vast door die trainingsbroek). Aantal vakantievriendjes Sam: 20? 30?. Twee keer verdwalen, één keer traantjes. Honderd en één workshops, maar ik kan nog steeds niet zingen (buitenkunst.nl). Drie keer beetje dronken, één keer beetje stoned (had leuke Amsterdamse buren, ook een provinciaaltje neemt dan een haaltje: sorry mam). Twee happy meals, drie keer pannenkoeken, ontelbare keren patatjes, een overvloed aan vitamine V (van vakantievreugde) en de rest aanvullen uit een potje. Een zillioen ijsjes, geen televisie. Eén hunebed, maar dan wel gelijk de grootste van Nederland.

Mariska: "Het fijnste, allerfijnste van allemaal, was toch wel 0 (nul) ruzietjes."

Drie keer benen ontharen, voor die anderhalve keer dat er toch een kek rokje aanging. Vier musea, waarvan drie keer gratis (museumjaarkaart). Eén keer fietsen huren voor twintig kilometer met drie koffiestops. Vier dagen strand, vijf boeken uitgelezen. Eén keer vakantiebezoek, maar die bleef dan weer drie dagen. Eén kalfje geboren zien worden op de boerderijcamping. Om negen uur warme broodjes voor het ontbijt. Maar het fijnste, allerfijnste van allemaal, was toch wel 0 (nul) ruzietjes.

De caravan staat weer in de stalling en we moeten weer op tijd uit bed. Ik draag alle dagen kekke rokjes en mijn trainingsbroek blijft in de kast. Sam gaat naar school en ik werk weer. Aantal keren vakantieheimwee: elke dag, tot de volgende vakantie.

 

MINI-ADVERTENTIE (ook adv? Mail)

In het dagelijks leven komt de single genoeg momenten tegen waarop het lijkt alsof de single door sommigen gediscrimineerd wordt. Single worden bijvoorbeeld al jaren genegeerd door de politiek en dat valt voor velen helaas in de portemonnee te merken. Geen partnerkorting, geen gedeelde lasten, noem maar op. Maar hoe zit dat eigenlijk met de werkende single, merken die iets van hun single status op hun werk? MVlife ging op onderzoek uit.

Allereerst is het natuurlijk belangrijk om te weten of de single ambitieus is. Daar zie we meteen het een groot verschil tussen de seksen.

Beschouw je jezelf als ambitieus op werkgebied?

MANNEN %   48 Jazeker! 19 Een beetje 16 Niet meer of minder dan gemiddeld 6 Nee, ik ben niet ambitieus 6 Ik heb geen werk 2 Geen idee/Geen mening     totaal 318 stemmen

VROUWEN %   37 Jazeker! 23 Een beetje 24 Niet meer of minder dan gemiddeld 5 Nee, ik ben niet ambitieus 7 Ik heb geen werk   0 Geen idee/Geen mening     totaal 565 stemmen

Bij de mannen beschouwt namelijk bijna vijftig procent zichzelf als ambitieus, tegenover 37 procent van de vrouwen. Over het algemeen is de single dus redelijk ambitieus te noemen, helemaal als je de 19 procent van de mannen en de 23 procent van de vrouwen die zichzelf een beetje ambitieus noemen daarbij optelt. Vergeleken met de resultaten uit hetzelfde onderzoek dat we tweeënhalf jaar geleden hielden is de single zelfs een stuk ambitieuzer geworden. Toen gaf slechts 38 procent van de mannen en 33 procent van de vrouwen aan zich ambitieus te noemen.

Single voordelen
Ambitieus zijn is een ding, of dat ook tot uiting komt een ander. Daarom vroegen we ook of singles zich zelf in hun ambities beperkt voelen omdat ze single zijn.

Voel je je in je ambities beperkt omdat je single bent?

MANNEN %   51 Nee, daar merk ik niets van 19 Nee, het is juist een voordeel 13 Een beetje 10 Ja, ik voel me beperkt 5 Geen mening / weet niet     totaal 318 stemmen

VROUWEN %   55 Nee, daar merk ik niets van 18 Nee, het is juist een voordeel 10 Een beetje 8 Ja, ik voel me beperkt 6 Geen mening / weet niet     totaal 565 stemmen

Net iets meer dan de helft van beide seksen geeft aan dat ze niets merken van een eventuele beperking van hun ambitie omdat ze single zijn. Sterker nog, ongeveer twintig procent denkt zelfs dat hun single status in hun voordeel uitpakt. De overige twintig procent voelt zich een beetje of in meerdere mate beperkt.

Gelijke behandeling
Helaas is hun single status voor ongeveer een op de vijf singles dus een beperkende factor in hun professionele carrière. Maar worden ze dan wel gelijk behandeld was de volgende vraag. Ruim driekwart geeft aan dat dat wel het geval is.

Word je op je werk gelijk behandeld?

MANNEN %   74 Ja, ik merk er niets van 7 Geen idee / Geen mening 6 Ik werk niet 4 Nee, maar dat is in mijn voordeel! 3 Nee, ik mag pas als laatste mijn vakantie kiezen 3 Nee, ik moet op de gekste tijden werken     totaal 318 stemmen

VROUWEN %   78 Ja, ik merk er niets van 8 Geen idee / Geen mening 6 Ik werk niet 4 Nee, maar dat is in mijn voordeel! 2 Nee, ik mag pas als laatste mijn vakantie kiezen 0 Nee, ik moet op de gekste tijden werken     totaal 565 stemmen

Slechts acht procent van alle stemmers geeft een of meerdere punten aan waarbij ze zich achtergesteld voelen omdat ze single zijn. Opvallend, want bij het vorige onderzoek vond nog zo'n vijftien procent van alle singles dat ze door hun single-status in meer of mindere mate beperkt werden in hun carrièrekansen. Een duidelijke verbetering dus.