Cartooncreator.nl

Singles zijn er in alle leeftijden en het single leven wordt op verschillende manieren beleefd. De twintiger heeft bijvoorbeeld alle tijd van de wereld, terwijl de dertiger de druk voelt om zich te settelen. De veertiger die zijn wilde haren kwijt is en kan putten uit flink wat levenservaring of de vijftiger die zich inmiddels zo prettig voelt in het single bestaan dat er misschien wel nooit meer een relatie komt. Kortom: Singles van alle leeftijden.

door: Miriam de Hartog

Fifty-fifty
Vincent (21): "Eigenlijk heb ik nog nooit een serieuze relatie gehad. Het is er gewoon nog niet van gekomen. Natuurlijk heb ik wel wat aan gerommeld met meisjes, maar echt relatiemateriaal zat daar nog niet tussen. Hoewel... Een tijdje geleden was ik met mijn sportvereniging elders in het land en daar ontmoette ik een meisje dat ik écht heel erg leuk vond. Maar ja, ze woont meer dan honderd kilometer verderop en persoonlijk geloof ik niet zo in lange afstandsrelaties.

Soms vind ik het jammer dat ik geen vaste vriendin heb. Vooral als ik kijk naar de vrienden die wel een vaste relatie hebben. Wat ik dan vooral mis, is dat er niemand is dat ik op die speciale manier lief heb en met wie ik alles kan delen. Aan de andere kant bevalt het single zijn me best. Als ik uitga en de vriendin van één mijn vrienden begint te zeuren, prijs ik mezelf erg gelukkig dat ik daar niet mee te maken heb! Bovendien heb ik geen haast. Ik hoef niet zo nodig voor een bepaalde leeftijd gesetteld te zijn. Het komt zoals het komt. Het is nu fifty-fifty, maar wellicht dat ik er anders tegenaan zou kijken als ik de enige single in mijn vriendengroep was. Ik denk dat ik dan wel wat actiever op zoek ga."

Er begint iets te knagen
Marieke (32): "Op wat scharrels na ben ik nu ruim vijf jaar single en tot een paar maanden geleden beviel dat prima. Lekker mijn eigen ding doen zonder rekening te hoeven houden met iemand anders. Ik kan mijn leven precies inrichten zoals ik dat wil. De afgelopen jaren heb ik bijvoorbeeld een paar lange reizen gemaakt, mijn sociale leven is lekker druk en als ik 's avonds wat langer wil doorwerken dan doe ik dat. Er is volop ruimte voor jezelf, dat is het grote voordeel van single zijn.

En toch knaagt er sinds kort iets. Mijn vrienden hebben stuk voor stuk een relatie en wonen samen of zijn getrouwd, al dan niet met kinderen. Ik merk dat ik ernaar verlang om samen met iemand plannen te maken voor de toekomst. En dat ik het mis om met een geliefde samen dingen te doen en te delen. Maar vooral die toekomstplannen. Ik wil graag kinderen en ik zou het toch fijn vinden om binnen niet te lange tijd een man te ontmoeten met wie ik aan dat gezinsleven kan gaan bouwen. Ik hoop alleen niet dat mijn kinderwens zo sterk wordt dat ik concessies ga doen aan een nieuwe partner. Waar ik voor wil waken is dat ik straks op zoek ben naar de vader van mijn kinderen en niet meer naar een leuke man om mijn leven mee te delen. Op het moment sta ik ingeschreven bij twee datingsites en onlangs ben ik voor het eerst gaan speeddaten. En het is best leuk hoor met dat daten, maar stiekem hoop ik toch dat die prins op het witte paard binnen niet al te lange tijd voorbij galoppeert."

Uitslapen!
Niels (40): "Na een lange relatie van veertien jaar ben ik twee jaar geleden weer single geworden en ik kan zeggen dat het heel anders is om op je veertigste single te zijn dan wanneer je in de twintig bent. Toen ik mijn ex ontmoette had ik sowieso nog nooit een serieuze relatie gehad en inmiddels weet ik natuurlijk wat ik mis. Hoe fijn het is om samen op vakantie te gaan of lekker op de bank te hangen. Je dagelijks leven te delen en die bijzondere intimiteit te hebben met één persoon.

Ook de manier waarop ik mijn single leven leef is anders dan toen ik vijfentwintig was. Ik ben nu een stuk rustiger en hoef niet meer continu tot in de vroege uurtjes te stappen. En ik heb een stukje meer levenservaring wat je ook terugziet in de manier waarop ik date. Als je jonger bent, ga je niet specifiek op zoek naar een relatie. Meer naar ervaringen, terwijl ik nu echt zoek naar een klik. Ik weet veel beter wat ik wil.  Bijvoorbeeld dat ik graag tegengewicht wil binnen een relatie en gelijkwaardigheid. Daardoor merk ik veel eerder of iets het proberen waard is.
Overigens is het niet zo dat ik heel actief aan het daten ben. Single zijn heeft namelijk ook zo zijn voordelen. Als ik bijvoorbeeld de hele zaterdag in bed wil liggen, dan is er niemand die daar wat van zegt en dat is zo nu en dan best lekker!"

De laatste weken ben ik nogal labiel in mijn tevredenheidsgevoel. De ene week voel ik me heel alleen, baal ik ervan dat ik geen leuke partner heb en kan ik mezelf alleen maar heel zielig vinden. De andere week ben ik juist blij met mijn onafhankelijke leventje, voel ik me gezegend met wat ik heb, en ben ik absoluut niet jaloers op mijn vriendinnen mét vriend. Waarom dit gevoel zo wisselt, weet ik niet, maar het zal ongetwijfeld samenhangen met mijn biologische klok. Die tikt soms zo hard dat mijn buren er wel wakker van moéten worden!

Het hangt er ook sterk vanaf wie ik gesproken heb. Is het dat vriendinnetje dat eigenlijk al jaren met haar vriend in een soortgelijke situatie zit als waarin ik met mijn ex zat? Hebben we weer een avond lang gesproken over dat hij nooit initiatief neemt om iets leuks te gaan doen, dat hij niks aanpakt en op alles wat zij voorstelt standaard antwoordt: "We kijken nog wel even."?
Of dat zij praktisch in haar eentje hun nieuwbouwhuis heeft kunnen inrichten, zonder input van zijn kant? Of dat zij graag weer een verre reis wil maken, en hij dat allemaal wel best vindt, zolang zij alles regelt? Tja, na zo’n avond ben ik stiekem heel blij dat wij destijds inzagen dat wij elkaar eigenlijk in de weg zaten en ben ik trots op de beslissing om allebei voor ons eigen geluk te gaan.

Maar na een bezoek aan mijn zus, waarbij ik heerlijk met mijn neefje van net één jaar heb kunnen aanklooien, leuke en grappige gesprekken met mijn zwager heb gevoerd, en vooral weer getuige ben geweest van hun oprecht fijne relatie, tja, dan moet ik in de auto terug naar huis toch echt wel eens een traantje wegpinken. Puur omdat ik dan zo sterk hoop op hetzelfde geluk, maar vooral bang ben dat dat aan mij voorbij zal gaan.

Of als de trouwkaart van twee goede vrienden op de deurmat valt, die zo gelukkig zijn samen dat ze niets liever willen dan de rest van hun leven met elkaar door te brengen. Je zou je bijna verliezen in jaloezie, zonder dat je het die ander misgunt, want daar heeft het allemaal niets mee te maken.

Het komt er gewoon op neer dat ik soms nogal beïnvloedbaar ben, zonder dat die ander dat waarschijnlijk doorheeft. Mijn gevoel slingert van de ene kant naar de andere kant, en ik kom er gewoon niet uit wat nou het beste werkt voor mij. 

Marit met haar grote trots Astra.

Ik merk steeds weer dat ik me eigenlijk prima red in mijn eentje, stiekem ook heel lekker in mijn vel zit zonder partner. Alle ruimte om mijn eigen ding te doen, op mijn eigen eigenwijze manier. Niemand die om verantwoording vraagt of mij tegenhoudt in mijn spontane, rare ideeën. Niemand die me er op aankijkt als ikzelf eens niet het huis opruim of de was in de wasmand doe, ook al spreek ik een ander daar wel op aan, of als ik besluit om gewoon de hele zondag in bed te blijven liggen.

Maar ik merk aan de andere kant ook sterk dat ik wel behoefte heb aan een luisterend oor na een intensieve dag op het werk; iemand die mijn overdreven emoties kan verzachten en mijn waanideeën kan relativeren, of vanuit de rol van buitenstaander me de beste suggesties kan geven voor mijn werk. Of iemand die simpelweg een arm om me heen kan slaan als ik het even niet meer weet en zachtjes in mijn oor fluistert dat het allemaal wel goed komt.

Tja, het enige waar ik steeds weer op uitkom, is dat het is zoals het is, en dat ik het daarmee moet doen. Met die wetenschap in mijn achterhoofd probeer ik te leven in het moment,  geniet ik met volle teugen van mijn leven zoals het nu is en baal ik bij tijd en wijle van wat ik mis. Wat er in de toekomst gaat komen, zie ik dan wel weer!

Elke maand vertelt Marit in het MVsingles Magazine over haar leven. Deze 32-jarige single leeft een druk leven met haar hond Astra en paard Bard.

Dat mannen en vrouwen van elkaar verschillen is geen geheim. Sterker nog, bijna iedereen heeft er wel een mening over. In de Man vs. Vrouw-column duiken Martijn en Caren om beurten in de man-vrouw-problematiek. De ene keer luchtig, de andere keer serieus. Soms als reactie op elkaar, soms omdat ze iets hebben meegemaakt. Maar welke elke maand weer een nieuw inzicht in hoe vrouwen over mannen en mannen over vrouwen denken... Deze maand is het de beurt van Caren.

Zodra de eerste zonnestralen doorkomen zo medio maart en het kwik weer ver boven de tien graden stijgt, begint het bij velen weer te kriebelen. De meest getwitterde woorden op een dergelijke dag zijn dan ook niet voor niets #lente en #lentekriebels! Iedereen is opgewekt en het gespreksonderwerp van de dag is heel verrassend: het weer!

Terrassen zitten overvol, de warme chocolademelk wordt ingeruild voor een heerlijk koud biertje of een glaasje rosé en de eerste zomerse klanken klinken door de speakers van de radio! Onderweg is het uitkijken geblazen voor de oude van dagen die weer vrolijk rondcrossen op hun elektrische fiets. De tuincentra’s zetten weer flink de bloemetjes buiten zodat we weer fijn in ons voortuintje kunnen gaan wroeten.

Ook de singles krijgen de kriebels. De kriebels omdat ze nog steeds single zijn want ze willen ook wel weer eens heel graag die vlinders in de buik voelen. En dat is te merken. Massaal wordt de inhoud van hun profiel aangepast van gezellig knus bij de open haard naar warme zwoele zomeravonden, lange strandwandelingen en andere romantische taferelen.

En stilletjes aan gaan we ook weer bedenken waar we onze zomervakantie gaan vieren. Dan beginnen er bij veel vrouwen alarmbellen te rinkelen! Lente betekent namelijk niet alleen mooi weer, maar ook korte rokken, zomerjurkjes, blote benen, gelakte teennagels, zomerschoentjes en natuurlijk met stip op nummer 1: Bikini!

Kon je in de winter nog wel even een paar dagen wachten met het ontharen van je benen, kon je lekkere dikke wollen sokken dragen in je hoge laarzen en kon je dat buikje nog een beetje verdoezelen met een dikke lange trui. In de lente is dit nu allemaal taboe. 

En hier doet Caren het dus allemaal voor.

Vanaf nu is het weer:  "wie mooi wilt zijn moet pijn lijden". Oftewel: dagelijks je benen ontharen, want je zou maar iemand openschuren met die stoppels op je benen! Regelmatig scrubben tegen de ingegroeide haartjes. Blaren lopen in je nieuwe zomerschoenen zodat je er de eerste weken heel charmant uitziet met al die pleisters op je voeten. Regelmatig naar de pedicure want het eelt groeit waar het niet gaan kan. Zelfbruiningscrème smeren omdat het anders net lijkt of je met twee van die melkflessen onder je rok rondloopt. Je bikinilijn bijwerken, want een oerwoud tussen je benen, daar wil niemand getuige van zijn!

Slankrepen en shakes worden weer in huis gehaald, de kilo’s die er met de kerst bij zijn gekomen zijn er nog lang niet allemaal af. Buikspieren moeten weer getraind worden want met een blubberbuikje op het strand lopen ziet er natuurlijk niet uit. Oh ja en die zwabberende kipfiletjes aan de bovenarmen kunnen ook niet, dus dat wordt weer fanatiek naar de sportschool gaan.

En dan die eeuwige strijd tegen die cellulitis. Je wordt er steeds weer mee geconfronteerd in de bladen. Het ene middel is nog beter dan het andere, maar als het puntje bij paaltje  komt, is er maar een oplossing, namelijk een hele grote omslagdoek om die lelijke deuken te verdoezelen. En dit alles om je die paar mooie dagen in het jaar, zonder al te veel schaamte, je prima te voelen in je bikini. En dan eindelijk…, dan lig je op het strand, kijk je om je heen en wat zie je….zwaar behaarde mannen in een te kleine zwembroek met een enorm overhangende bierbuik.

Bang voor een nieuwe relatie?

Elke maand in het MVsingles Magazine geeft de MVsinglesCoach Mariska Hulscher antwoord op een vraag van een MVsingles-lezer. Deze maand beantwoordt de MVsinglesCoach de vraag van Cor.

Beste Mariska,
Ik ben ruim negen jaar gescheiden na een relatie van 23 jaar. Ik heb niet lang na de scheiding een korte relatie van een half jaar gehad. Daarna heb ik ook nog wel scharrels gehad, maar niks lijkt serieus genoeg te mogen zijn. Ik hoor bijna wekelijks verbazing van mensen om mij heen dat ik nog steeds alleen ben en ik begrijp het zelf ook niet. Als ik al een man 'leuk' vind dan is dat nooit wederzijds. Mankeert er iets aan mij?.

Beste Fleur,
Allereerst: er is niets mis met jou en daarvoor hoef ik je niet te zien of te kennen. Er zijn wel een aantal vragen die jezelf zou kunnen stellen.
– Heb je je scheiding met je ex echt een plek gegeven? Voel je nog wrok, boosheid of andere negatieve emoties?
– Ben je wantrouwend naar mannen toe of wil je juist te graag?
– Wat voor 'soort' mannen trek je aan?

Het is van belang om je scheiding een plek te geven en eventuele negatieve emoties los te laten. Voor een gezonde nieuwe relatie is het handig om te weten wat nu heeft gemaakt dat jouw huwelijk beëindigd is. Focus je bij deze zoektocht niet op je ex, maar op jezelf. Welke keuzes hebben geleid tot die scheiding? Welke onhandigheden van jou bepaalden die keuzes? Denk aan: te veel pleasen, te weinig voor jezelf opkomen, je grenzen niet trekken, aardig gevonden willen worden, niet goed genoeg zijn of juist een ander niet nodig durven hebben, het perfect moeten doen, teveel controle willen et cetera.

Te graag willen
Ik ken jouw overtuigingen niet, maar ga onderzoeken wat jouw patronen zijn hierin. Deze overtuigingen bepaalden je eerdere keuzes en als je dit niet ziet bij jezelf en niet omdraait, blijf je keuzes maken op basis van die onhandige overtuigingen. De nieuwe mannen voelen dit onbewust en houden je onbedoeld een spiegel voor. Je schrijft: mankeert er iets aan mij? Mogelijk heb je in bepaalde contexten, zoals een liefdesrelatie geen goed zelfbeeld. Dan is het handig om eerst daar iets aan te doen, mensen voelen dat bij je, ook mannen. Zonder dat ik dat vervelend bedoel kun je wel zeggen dat een vriendin met bijvoorbeeld weinig zelfvertrouwen nu niet bepaald de ideale partner is. Als je 'te graag' een nieuwe relatie wilt voelen mannen dat ook. Dat stoot af, want het gaat dan niet om wie zij zijn, maar om het gegeven. Je wilt een man. Je mag natuurlijk wel graag een relatie willen, maar als het moet, kom je te eager over.

Onbewust
Gelukkig en blij zijn met jezelf is de eerste stap en als je dat hebt bereikt, voelen anderen dit ook. Het kan ook zijn dat je door je ervaringen juist heel wantrouwend bent naar mannen. Ook dat voelen ze, en ook dat is niet zo aantrekkelijk. Nogmaals, ik ken je niet en ik heb alleen je mail, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Tot slot: je trekt de mannen aan die passen bij waar jij zelf nu staat. Als je je onzeker voelt, komen min of meer onzekere mannen op je pad, als je goed in je vel zit, trek je zekere mannen aan. Een beetje kort door de bocht, maar wat ik bedoel te zeggen, is dat deze mannen je onbewust iets willen zeggen. Als je mannen tegenkomt die zich niet willen binden, kun je je afvragen: kan ik me wel echt binden of denk ik dat alleen maar?