/ Interview / Single Kerstpakket /
/ Dagboek van een single
/ Mariska Hulscher / Man Vs. Vrouw
/ Community / Zap / Archief

Een avondje lekker stappen is wat de meeste mensen van tijd tot tijd graag doen. Als single heb je daar waarschijnlijk meer behoefte aan dan onze gesettelde medemens. Jij zou er best elk weekend op uit willen. Maar waarheen en met wie?!

Sandrine (34) loopt met terugkerende regelmaat tegen dit probleem aan. Er zijn heel wat zaterdagavonden dat ze best zin heeft om spontaan even een drankje te doen of lekker te gaan dansen. Ze krijgt echter niet vaak vrienden zover om met haar mee te gaan. "Op het moment merk ik dat ik echt in een heel andere levensfase zit dan mijn vrienden. Ik hoor nergens echt bij. Niet bij de jonkies en niet bij de mensen die gezinnen stichten. In mijn vriendenkring wordt de ene na de andere baby geboren en logischerwijs zit regelmatig een avondje stappen er niet in als je sowieso al gebroken nachten hebt. Snap ik best. Tuurlijk. Maar ik baal er wel vaak van!"

Met hetzelfde probleem zit Roland (37). "Ik heb het gevoel dat ik als single dertiger nergens naartoe kan. Buiten de echte party's voor singles zijn er naar mijn idee bar weinig gelegenheden waar je je als single op je gemak voelt. Ik voel me nooit oud behálve tijdens het uitgaan. Al die achttien tot vijfentwintigjarigen. Daarbij vind ik nou niet bepaald aansluiting. In de meeste kroegen of clubs pas ik niet meer, maar om nou altijd naar 70's, 80's of 90's feesten te gaan als ik een keertje wil dansen... Daar heb ik ook geen zin in."

Balen had geen zin
Na heel wat avonden noodgedwongen op de bank was Roland het zat, besloot dat in je eentje zitten balen geen zin had en zocht uit waar hij als single dertiger dan wél naartoe kon. "Het idee dat feesten en activiteiten speciaal voor singles toch een beetje zielig zijn, liet ik los en van daaruit heb ik heel leuke dingen gedaan. Alleen. Dat vond ik echt eng, maar ik merkte ook dat je juist op events speciaal voor singles supersnel contact legt. Echt een eyeopener. De feesten van Relatieplanet vind ik heel leuk, van de zomer ben ik voor het eerst meegegaan met een singlesreis en onlangs heb ik de Nieuwe Mensen Leren Kennen (NMLK) ontdekt. Zij organiseren onder andere borrels in verschillende steden en zijn niet specifiek op singles gericht, waardoor het wat meer ontspannen is. Gezellig mensen ontmoeten die ook graag met anderen dingen willen ondernemen. Inmiddels is er een groepje dat ik geregeld zie. "

Wat Roland betreft is er voor singles genoeg te doen en heeft het idee nergens bij te horen vooral met jezelf te maken. "Er is genoeg te doen. Echt. Het kan alleen best zo zijn dat je als single in het 'gewone' uitgaansleven even niet vindt waaraan je behoefte hebt. Maar als je wat verder gaat kijken, kom je er snel achter dat er veel te beleven valt. Wat zeg ik, het is een enorme markt die feesten en activiteiten voor singles."

Dat ze zich in het reguliere uitgaansleven niet op haar plek voelt, ervaart Sandrine wel als lastig. "Ik vind het vooral zo jammer. Vaak wil ik gewoon eventjes ergens heen. Drankje drinken, kletsen, een beetje dansen. Lekker in mijn eigen stad, zodat ik snel op mijn fiets kan stappen en naar huis kan gaan als ik moe ben of geen zin meer heb. Een singlesfeest lijkt mij voor een keertje best leuk, maar persoonlijk vind ik het meteen zo'n grote happening. Te groot, te veel, te druk. Dat past niet bij mij.

Misschien dat ik toch eens moet gaan kijken op zo'n borrel. Mijn vrienden- en kennissenkring aanvullen met nieuwe mensen die in dezelfde levensfase zitten als ik kan natuurlijk geen kwaad en op de bank hangen en balen dat er niemand beschikbaar is om iets leuk mee te doen, daar schiet ik ook niets mee op. Ik zal straks meteen eens uitzoeken wat er zoal te doen is bij mij in de stad."

Ben jij ook zo'n single die vaak niet weet met wie hij waar naartoe moet? Kijk dan eens in de Singlesagenda van MVsingles of op een van de volgende sites:
www.nieuwemensenlerenkennen.nl www.villavibes.nl
www.single-events.org

Een paar weken geleden, net na het schrijven van mijn vorige column, was het zover… mijn eerste internetdate. Na een paar weken heen en weer gemaild te hebben, besloten we om gewoon maar af te spreken. Wel zo makkelijk. Mailen is leuk, en eigenlijk ook best wel spannend. Bij elk mailtje dat binnenkomt, vraag je je toch af of het van hem is. En bij elk mailtje dat hij stuurt, denk je toch: Hoe zou hij in het echt zijn? Tijdens het lezen van die mailtjes vorm je je alvast een beeld van hoe iemand zal zijn, qua uiterlijk maar zeker ook qua innerlijk. Ach, en eerlijk gezegd, de romantische kant in mij droomde zelfs al van een geweldige toekomst samen, vol met heerlijke reizen, een prachtige boerderij en weekenden vol gezelligheid. Maar of die dromen ergens op slaan, dat is dan maar weer de vraag. Kortom, tijd dus om terug te keren naar de werkelijkheid.

Alleen, hoe en waar spreek je af? En belangrijker nog, wat ga je doen? Al snel kreeg ik van diverse mensen in mijn omgeving allerlei goedbedoelde adviezen. De een zei dat ik absoluut niet uit eten moest gaan, want als het dan niet klikt, zit je direct vier hele langzame gangen elkaar aan te staren, zoekend naar een gespreksonderwerp… Heel veel erger dan dat kan het niet worden. De ander zei dat ik in ieder geval op een openbare plek moest afspreken, zodat er altijd andere mensen in de buurt waren. Mocht het dan een of andere engerd met allerlei creapy intenties zijn, waren er vast grote sterke mannen in de omgeving om me te redden. Kortom, het komt schijnbaar nogal nauw wat je wel en niet kunt gaan doen.

Nu ben ik, ondanks dat ik graag alles beredeneer in mijn leven, ook wel iemand die op het gevoel beslissingen neemt. En omdat ik me daar goed bij voelde, en hij blijkbaar ook, besloten we om gezellig samen met de hond in het bos te gaan wandelen. Ik vond dat een heel fijne activiteit, omdat je tijdens een wandeling gewoon gezellig kunt kletsen, het niet erg is als je eventjes niets zegt, en als je echt niet weet wat je moet zeggen, je altijd nog over de mooie omgeving of de hond kunt beginnen. Maar ik heb ook gemerkt dat wandelen een uitnodiging voor een fijn en diepzinnig gesprek kan zijn.

Spannend
Dus vol verwachting togen mijn trouwe maatje en ik richting bos. Spannend? Jazeker wel. Je weet maar nooit, want zoals een zeer romantisch ingestelde vriendin van mij zei: Misschien is het wel de vader van je kinderen! Tja, wie weet… Vervelend kon het in elk geval niet worden. Ik wandel natuurlijk heel regelmatig met de hond, en kom dan zoveel mensen tegen met wie het altijd leuk is om even te kletsen. Dan moet het toch met iemand met wie je al weken aan het mailen bent en op veel vlakken op één lijn zit ronduit erg gezellig worden, toch?

Marit met haar grote trots Astra.

Niets bleek minder waar. Al na twee minuten had ik door dat dit echt een first date from hell zou gaan worden. Het had zo een scene in een slechte Amerikaanse film kunnen zijn. Waar het nou aan lag, weet ik nog steeds niet, maar dat het gewoon echt niet klikte, dat was overduidelijk. Zelfs niet een heel klein beetje. Alle dingen die we gemeenschappelijk zouden moeten hebben, waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik kan je vertellen dat een uurtje wandelen dan aanvoelt als een lange martelgang. Af en toe kwam het idee bij me op om heel snel om te draaien en tussen de bomen te verdwijnen. Hem verbijsterd achter te laten. Maar mijn beschaafde deel zei dan weer dat ik dat echt niet kon maken. Dat hij ook zijn best deed, of zo. Dus toch maar het ene voetje voor het andere blijven zetten, elke pas dichterbij de verlossing.

Ouderwetse klik
Nu, een paar weken later, laat een gedachte me niet meer los. Elkaar via internet ‘ontmoeten’ is een ding, wekenlang leuk met elkaar mailen een tweede, maar puntje bij paaltje zegt het helemaal niets en gaat het toch gewoon om de ouderwetse klik. En misschien is het dan soms wel fijner om elkaar niet te ontmoeten en gewoon lekker in die waan van het droombeeld te blijven hangen!

Elke maand vertelt Marit in het MVsingles Magazine over haar leven. Deze 32-jarige single leeft een druk leven met haar hond Astra en paard Bard.

Dat mannen en vrouwen van elkaar verschillen is geen geheim. Sterker nog, bijna iedereen heeft er wel een mening over. In de Man vs. Vrouw-column duiken Martijn en Anne om beurten in de man-vrouw-problematiek. De ene keer luchtig, de andere keer serieus. Soms als reactie op elkaar, soms omdat ze iets hebben meegemaakt. En elke maand weer een nieuw inzicht in hoe vrouwen over mannen en mannen over vrouwen denken... Deze maand is het de beurt van Anne.

Aaargh… Mannen! Hoe vaak heb ik dat de afgelopen jaren wel niet geroepen! En als ik de verhalen van mijn vriendinnen hoor ben ik zeker niet de enige. Sinds dat ik single ben, lijkt het net of ik niets anders meer om me heen hoor. De ene relatie na de andere komt in zwaar weer of het gaat uit. Het gras is groener bij de buurvrouw, of je blijkt opeens een zus te zijn in plaats van een echtgenote. Zelfs het krijgen van een relatie is al een hele opgave. Het lijkt wel of iedereen steeds kieskeuriger wordt. Is het de leeftijdsfase waarin ik nu zit? Het bekende ‘dertigersdilemma’?

Zelf merk ik dat ik ook wel steeds kritischer ben geworden richting mannen. Was vroeger alleen de chemie voor mij belangrijk, inmiddels weet ik beter wat me wel en niet aanspreekt in een man. En vooral dat ‘niet-lijstje’ wordt per gedate man een stuk langer. Gelukkig heb ik over het algemeen niet te klagen over de mannelijke aandacht die ik krijg. En als ik me dan weer eens op een datingsite aanbied, zijn de eerste avonden snel gevuld met het beantwoorden van de vele berichtjes die ik ontvang. Egostrelend, dat wel.

Maar telkens wanneer er een man in mijn leven verschijnt die mij écht de kriebels weet te bezorgen, zorgt diegene er uiteindelijk óók weer voor dat ik een poos van de leg ben als blijkt dat het toch niet zo werkt tussen ons. Het wordt dan steeds moeilijker om er weer voor de volle honderd procent voor te gaan, wetende dat dit zo weer kan gebeuren. Ik zit nu als dertiger lekker in mijn vel. Ik ben aardig gehecht aan mijn eigen leventje,mijn eigen spulletjes en mijn eigen tijdsindeling. Ik heb een leuke vriendengroep om mij heen en ik geniet van de dingen zoals ze nu zijn. Oftewel: 'lekker veilig'.

Waarom zou ik deze zekerheid op willen geven voor iets wat zo onzeker is? Met een beetje minder geluk kan ik toch ook best gelukkig zijn? Voor die ene man die mijn persoontje echt wil, wordt het een flinke kluif om mij weer zo gek te krijgen. Maar ja, aan de andere kant is het toch ook wel weer best fijn...

Fijn, om lekker tegen iemand aan te kunnen kruipen op de bank. Vrije avond, televisie, wijntje erbij.

Fijn, om hem lekker te verwennen met je kookkunsten. Kookkunsten die gelukkig nog niet verleerd zijn na het opwarmen van die reeks stoom- en magnetronmaaltijden voor mij alleen.

Klusjesman gezocht voor Anne. Sexy geen bezwaar...

Fijn, dat als je thuiskomt na een zware dag op je werk, je lekker je verhaal kunt spuien over je 'begripvolle baas' en je 'fijne collega's'. Ook al luistert hij maar met een half oor, je krijgt allicht meer respons dan je ooit van je huisdier zult krijgen.

Fijn, om weer eens te kunnen kibbelen over welke ouders de ‘Eerste Kerstdag eer’ krijgen en bij welke de tweede gevierd gaat worden. Je hebt in ieder geval weer een invulling voor die feestdagen.

Fijn, dat je iemand naast je in bed hebt liggen waar je je ijsklompjes aan kunt warmen tijdens deze koude wintermaanden. Geen sokken meer aan in bed.

Fijn dat je je vader ook weer eens gewoon op visite kunt vragen, zonder dat hij allerlei klusjes in je huis hoeft te doen. Je hebt nu je ‘eigen handyman’.

Ook heel fijn dat je voor hetzelfde geld een week langer samen op vakantie kunt gaan, in plaats van die toch wel erg prijzige singlereis.

En het is zeker fijn om samen te fantaseren en plannen te maken over de toekomst. Want op dat moment voelt het dan toch weer een beetje als ‘voor altijd’ en 'ze leefden nog lang en gelukkig...'

Zucht…Mannen!

Win het single Kerstpakket!

Singles zielig alleen bij de boom met kerst? Natuurlijk niet! En mocht je toch een momentje voor jezelf hebben – wat zo nu en dan best lekker is – dan is daar het enige echte MVsingles Kerstpakket. Ook dit jaar hebben we tien pakketten samengesteld. Twee hoofdwinnaars mogen zelfs lekker op reis met de feestdagen! En iedereen die meedoet krijgt sowieso een week lidmaatschap van e-Matching kado. Dus je wint altijd!

Maar iedereen gaat natuurlijk voor een van de single Kerstpakketten. We hebben acht supermooie pakketten en twee mega MVsingles Kerstpakketten. Wat erin zit, dat lees je hieronder. Meteen meedoen? Dat kan op de speciale Kerstpakketpagina op MVsingles.

MVsingles MegaKerstpakket:

Een superverzorgd Kerstweekend óf Eindejaarweekend van VillaVibes: 3 overnachtingen, 3 x ontbijt, 3 x diner, allerlei tussendoortjes, alle dranken (ook sterke dranken en feestelijke bubbels), feestjes en begeleiding bij activiteiten.

- Eén jaar gratis lidmaatschap van e-Matching. De datingsite voor hoger opgeleiden.

Toegangskaart voor 'Unlock X-Mass Party' van Speeddaten.nl in Amsterdam



De Q and A Chatgame. Verlegen zitten om een gespreksonderwerp is verleden tijd met de Q and A Chatgame. Voortaan voer jij de meest interessante gesprekken en leer je anderen op een ongedwongen en gezellige manier in mum van tijd kennen.

Het boek 'Ik date maar wat' van Suzanne Buis. Een heerlijk herkenbaar wegleesboek waar je de feestdagen wel mee door zal komen.

Zestigplus telt niet meer mee?

Elke maand in het MVsingles Magazine geeft de MVsinglesCoach Mariska Hulscher antwoord op een vraag van een MVsingles-lezer. Deze maand beantwoordt de MVsinglesCoach de vraag van Brita.

Beste Mariska,
Ik ben zestigplus en dit is eigenlijk het probleem. Bij alle singles- of activiteiten die ik wil ondernemen, word ik meestal te oud gevonden. Voorbeelden: In de singlesagenda van MVsingles wordt 59 als limiet aangegeven. Speeddaten lijkt mij een leuke manier om met mannen in contact te komen, maar nee, tót 47. Op de tennisclub kom ik er als nieuw lid niet tussen, eenieder van mijn leeftijd heeft zich al met groepjes erin gewurmd en de jongeren willen niet. Sterker nog er wordt mij duidelijk gemaakt de werkenden niet voor de voeten lopen 's avonds. Dating via internet vind ik net een sollicitatie en niet echt mijn medium en laten we het maar niet over de mannen hebben die zich zo jong voelen dat ze ook een veel jongere vrouw zoeken. Van mijn alleenstaande vriendinnen hebben de meesten de moed al opgegeven nog iemand te vinden en ik word er wanhopig van, maar wil nog graag iemand ontmoeten. Wat is er toch mis met mijn leeftijd, het is toch maar een getal?

Groetjes, Brita

Beste Brita,
Ik heb het gevoel dat jij je leeftijd geen enkel probleem vindt en dat is in ieder geval goed nieuws. Als je je leeftijd, je lengte, je gewicht als mens moeilijk vindt, dan voelen anderen dat ook. Volgens mij heb jij hier geen last van, maar vind je het wel erg vervelend dat anderen daar schijnbaar wel een probleem mee hebben.

Heel eerlijk gezegd zie je vooral bij vrouwen boven de 45 jaar dat ze op het datingvlak nogal gediscrimineerd worden. Dat is helaas de realiteit en een gemiste kans, want in iedere leeftijdscategorie lopen hele leuke vrouwen rond en precies wat je zegt, leeftijd is maar een getal. Je kunt dus misschien beter je pijlen richten op directe ontmoetingen. Als het met (speed)daten niet wil lukken (belachelijk die leeftijdsgrens van 59!) gooi het dan over een andere boeg. Ga golfen, bridgen, dat zijn plekken waar ook veel mannen rondlopen, ook van jouw leeftijd. De druk ligt er dan niet zo op, en wie weet wie je daar ontmoet.

Je hoeft niet altijd lid te zijn om toch te kunnen tennissen of golfen, kijk eens uit naar iemand die het leuk vindt en lid is om met jou te tennissen of te golfen. Als ze moeilijk doen bij de tennisclub, niet opgeven! Ga gewoon eens langs in een druk tennisweekend met een vriendin, ga kijken, eet een hapje daar. Ook dan kun je in contact met mensen komen en wie weet kun je dan alsnog lid worden. Je weet hoe het gaat met clubs, als je mensen kent, kom je ook makkelijker binnen.